De ochtendzon schijnt warm op mijn gezicht opinie

Na de verkiezing van Barack Obama kijken de commentaren terug op deze gebeurtenis die de wereld in verrukking bracht.

Ik zou niet minder van dit land hebben gehouden als McCain zou zijn gekozen. Mijn gevoel betreft niet de politieke plannen van Obama. Ik zal hem met dezelfde argwaan volgen als welke andere president ook.

Ik ben niet ontroerd over de persoon van Obama, maar over het land dat hem koos. Nu weet ik hoe mensen zich voelden toen Ronald Reagan zei: „Het is weer ochtend in Amerika.” De ochtendzon schijnt warm op mijn gezicht.

(columnist Eugene Robinson)

De 44ste president van de VS is geen verlosser. Obama is een uiterst slimme en handige politicus die de machtige Hillary-machine versloeg en daarna McCain oprolde door van links naar het midden te bewegen.

Obama wordt de president van een supermogendheid met een economie die drie en half keer zo groot is als de in omvang tweede economie, Japan. De militaire uitgaven van de VS zijn groter dan die van de rest van de wereld bijeen.

Wegens zijn vriendelijkheid zal het voor Europese leiders moeilijker worden om ’nee’ te zeggen tegen die aardige jongeman in het Witte Huis. Zal de liefde voor Obama in Europa evenwel nog even groot zijn als hij de Europeanen straks dwingt tot meer troepen voor Afghanistan of tot effectievere sancties tegen Iran?

Hiermee begint de 21ste eeuw pas echt, het tijdperk dat ik graag zie als de eeuw van de rede. Aan rede ontbrak het de laatste jaren in Amerika. Onder Clinton had iedereen respect voor Amerika. Tijdens de regering-Bush begon Amerika te liegen, hetgeen betekent dat het land van binnen uit aan het rotten was. Bush gaf de vijanden van Amerika alle reden om het land van de democratie, het land van de hoop, te minachten.

In Rusland is een overwinning door iemand als Obama op dit moment volledig uitgesloten. Hier bouwt men aan een Rusland voor de Russen en wordt haat gezaaid tegen alles wat anders is. Het Amerika dat Obama koos moet in de toekomst als een voorbeeld voor ons, Russen, gelden.

(tv-presentator Viktor Erofeyev)

Meteen na de verkiezingen toont Amerika zijn verzoeningsgezindheid. Zo zei McCain dat de Amerikanen trots mogen zijn op de keuze voor een Afro-Amerikaan. Dat zeiden ook Condoleeza Rice en de aartsconservatieve dominee Pat Robertson.

Bush, die voorafgaand aan de verkiezing uitsluitend afschuw voor Obama voelde, vond nu alleen maar hartelijke woorden voor de democraat: de droom van velen was verwezenlijkt. Amerika had een president gekozen die de overwinning van de Amerikaanse droom belichaamt. „Ik verheug me op het moment dat de Obama’s met hun prachtige dochters het Witte Huis betrekken.”

Deze grootmoedige geest op een historisch moment waarop de souverein, het volk, heeft gesproken, is ook Amerika. Europa steekt hierbij kleingeestig af.

Welke Sarah Palin keert naar Alaska terug? De pragmatische politica van het midden, die coalities wist te smeden tussen Democraten en Republikeinen? Of de eenzijdige Sarah Palin die haar tegenstander trachtte te brandmerken als socialist of terrorist, kiezers lokkend met polariserende kwesties als abortus en het homohuwelijk?

Met dat laatste werd zij populair bij conservatieve menigten, maar met die eerste houding wist ze Alaska voor zich te winnen. Haar plicht als gouverneur dwingt haar in één richting maar haar nationale ambitie verleidt haar mogelijk tot het laatste. Het is duidelijk welke Sarah Palin het volk van Alaska wil zien tijdens de rest van haar termijn. Het volk heeft haar niet gekozen om haar positie te gebruiken om in 2012 naar het presidentschap te dingen.

Velen van ons wilden dat McCain zou winnen om te kunnen zeggen: ’De Amerikanen zijn racisten’. In feite is dat een racistisch denkpatroon. Alle gepraat dat de Zweden, Engelsen en Fransen racisten zijn, leidt de aandacht af van de nazistische, racistische, sektarische en versteende praktijken die nog steeds in de Arabische wereld van Marokko tot Irak bestaan –alsof er in tien eeuwen niets is veranderd. Wat zou er gebeuren als een gastarbeider uit Bangladesh zich verkiesbaar zou stellen in Doebai?”

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden