De naweeën van Herberg De Leeuw

De NCRV wil de omroep zijn van respect en fatsoen. Alsof de duvel ermee speelt. Juist de omroep die 'mensen in hun waarde' wil laten, wordt geplaagd door affaires die deuken slaan in het zorgvuldig geboetseerde imago. Jongste wapenfeit: een vertrouwensbreuk tussen directeur en bestuur.

Hij zag het absoluut niet aankomen. Harry Hemink, voorheen algemeen directeur van de NCRV, is er na twee weken nog ondersteboven van. Op 22 januari besloot het verenigingsbestuur hem na 26 jaar trouwe dienst uit zijn functie te zetten. Reden: communicatieproblemen die leidden tot een vertrouwensbreuk. Niet dat Hemink als een gebroken man thuiszit, dat niet, maar hij heeft wel op z'n zachtst gezegd 'even tijd nodig om de dingen op een rij te zetten'. ,,En meer wil ik er niet over zeggen.'

Volgens NCRV-voorzitter Kees Klop was het opzeggen van het vertrouwen in directeur Hemink heel vervelend, maar onvermijdelijk. Hemink heeft in het mislukte avontuur met Paul de Leeuw te veel steken laten vallen. ,,Dat het binnenhalen van Paul de Leeuw een risico was voor de NCRV hadden we ingecalculeerd. Als je zo iemand begeleidt en aan de afspraken houdt, hoeft dat geen problemen te geven. Maar dan moet het contractueel wel goed geregeld zijn. Hemink heeft het bestuur er steeds van verzekerd dat er heldere afspraken waren gemaakt, maar uit de evaluatie in januari bleek iets heel anders. Daarmee werd zijn positie onhoudbaar.'

Volgens Klop is er geen sprake van een machtsstrijd tussen hem en Hemink, zoals wel wordt beweerd. ,,Persoonlijk konden we het goed met elkaar vinden.' Evenmin is er sprake van verschil van inzicht in de te varen koers van de omroep. ,,Dat ik het christelijke karakter van de NCRV meer zou willen benadrukken dan Hemink, zoals men zegt, is onzin. We zijn al langer bezig om de levensbeschouwelijke identiteit van de NCRV te versterken. Die koers wordt ongewijzigd voortgezet.'

Voor de buitenwacht is de ruzie tussen bestuur en directeur de zoveelste pijnlijke NCRV-kwestie. De omroep, die zich sinds 1998 in een zorgvuldig uitgebalanceerde campagne voorstaat op fatsoen, respect, liefde en vertrouwen, heeft een abonnement op hommeles. De ellende begon twee jaar geleden na uitzending van het documentaire-tweeluik 'Verborgen Moeders', waarin twee vrouwen vertelden over hun incestervaringen. Beide uitzendingen werden door familieleden van de vrouwen als zo grievend ervaren dat een juridische procedure werd aangespannen. De vrouwen zouden hun beschuldigingen hebben verzonnen, terwijl de programmamaker geen gelegenheid gaf tot wederhoor. Tot de rechter kwam het uiteindelijk niet, omdat de NCRV de kwesties schikte.

Eind 2001 braken betere tijden aan. Vol zelfvertrouwen werd de komst aangekondigd van een grote tv-persoonlijkheid. Enfant terrible Paul de Leeuw stapte over naar de NCRV, waar hij met 'Herberg De Leeuw' een eigen show kreeg. Ook tekende hij voor het belegen tv-spelletje 'Zo vader, zo zoon'. De schok bij de vergrijsde achterban bleef uit. Veel leden uitten via post en telefoon hun ongerustheid, maar het aantal opzeggingen was beperkt. Immers: De Leeuw had na een Landmark-cursus het licht gezien, was bovendien net vader geworden en beweerde in interviews dat het vermijden van grofheden pas echt vernieuwing mocht heten. De Leeuw paste uitstekend bij de omroep van de normen en waarden die wel een facelift kon gebruiken.

Het ging goed tot de zomer van 2002. Eerst nam De Leeuw zangeres Anneke Grönloh te grazen in zijn Herberg, later was Bob Smalhout het mikpunt. Grönloh diende een gepeperde schadeclaim van 250000 euro in, Smalhout dacht erover. De NCRV trapte op de rem, maar hield de presentator op het scherm. Pas toen De Leeuw met een programma rond de overleden prins Claus op de proppen kwam, was het einde oefening. De uitzending werd verboden, wat leidde tot -alweer- een juridische strijd, ditmaal van De Leeuw tegen de NCRV.

Directeur Harry Hemink, samen met programmamanager Roek Lips verantwoordelijk voor het binnenhalen van De Leeuw, schreef eind vorig jaar een evaluatie over het debacle en brak er twee weken geleden alsnog zijn nek over. Tot groot ongenoegen van veel NCRV-medewerkers. Afgelopen zaterdag nog vroegen vier NCRV-coryfeeën (Rik Felderhof, Sjors Fröhlich, Cees Grimbergen en Aart Zeeman) het bestuur bezorgd of de kwestie niet in der minne geschikt had kunnen worden. Moest het nou echt op deze onherroepelijke manier? Volgens voorzitter Kees Klop wel. ,,We hebben geprobeerd een middenweg te bewandelen, maar zijn daarin niet geslaagd. Helaas. Ik kan me de onrust onder de medewerkers goed voorstellen. Maar ik blijf erbij dat we de zaak zorgvuldig hebben afgehandeld. Het had niet anders gekund. Laten we wel wezen, uiteindelijk kan een vertrouwensbreuk tussen bestuurders overal ontstaan. Dus ook bij de omroep van normen en waarden.'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden