De nabestaanden van Hans en Piet uit Asten zoeken na 43 jaar naar doorbraak in dubbele moordzaak

De band NEBULA. Piet Hölskens staat links en was de drummer. De foto is vermoedelijk ruim een jaar voor de verdwijning gemaakt. Beeld RV

De nabestaanden van twee vermoedelijk vermoorde vrienden doen een uiterste poging om de zaak op te lossen.

De kist voor de stille tocht staat klaar. Nog een keer grijpen de nabestaanden van de vermiste vrienden Hans Martens en Piet Hölskens uit Asten alles aan om helderheid te krijgen over het lot van beide mannen. Bij het gerechtshof Den Bosch is een verzoek ingediend het onderzoek naar de vermoedelijke moord uit 1974 op beide Astenaren te heropenen. Het hof moet het Openbaar Ministerie opdragen een mogelijke dader te vervolgen. En, bij de Tweede Kamer ligt een vraag de wet aan te passen zodat moord nooit verjaart. Op 9 mei volgt nog een stille tocht in Den Haag en wordt een petitie aangeboden.

De nabestaanden hebben hun ouders ooit beloofd dat zij de lichamen van Hans en Piet in de familiegraven zouden leggen. Helaas is die belofte nog niet ingelost. De tijd begint te dringen. Het is inmiddels 43 jaar na het laatste contact met Hans en Piet. De nabestaanden worden ouder, maar dat geldt ook voor de moordenaar. En die is de enige die weet waar de lichamen zijn verborgen.

Avontuur

Terug naar 16 maart 1974. Beide jongemannen (Hans 21 jaar en Piet 22 jaar) gaan die zaterdagavond uit. Ze bezoeken verschillende Brabantse kroegen waaronder Zanzibar in Deurne. Broer Jan Hölskens is eveneens in die bar. Tegen sluitingstijd, zo rond drie uur 's nachts, loopt Piet naar de achterzijde van het cafe. Hij zegt tegen zijn broer: "Ik ga even weg en als ik terugkom heb ik meer geld dan jij." Hij wekt de suggestie dat hij een afspraak heeft die hem geld, veel geld oplevert.

Piet en Hans, beiden stratenmaker, verlaten Zanzibar en brengen een vriend naar huis. Daar stokt het verhaal. De beide jongemannen ontbreken de volgende morgen aan de ontbijttafel bij hun families.

Tot zover de feiten. Wat daarna gebeurt, is speculatie. Zijn de beide mannen de wijde wereld ingetrokken op zoek naar avontuur? Wie zal het zeggen. Zijn ze het slachtoffer van een misdrijf?

Hoop

De politie houdt met alles rekening en de familie hoopt lange tijd dat de vrienden nog leven. Die hoop verdwijnt naarmate de tijd verstrijkt.

Tussen 1974 en 2012 is van alles gedaan om de mannen te vinden. Met speurhonden en duikers worden tips nagetrokken. Er komt zelfs een tip binnen dat het tweetal zich zou hebben gemeld bij het Franse Vreemdelingenlegioen. Allemaal onzin.

In 2012 meldt zich een getuige bij de Criminele Inlichtingen Eenheid (CIE) van de politie. De man vertelt een aannemelijk verhaal. De beide mannen zijn vermoord. Het is een schokkende boodschap, pijnlijk maar niet onverwacht. De moordenaar zou de jaloerse echtgenoot zijn van een vrouw met wie Hans een relatie had. De potentiële verdachte zou eveneens stratenmaker zijn en in die tijd werken aan een weg in Duitsland. Het tweetal is vermoedelijk in de val gelokt, gedood en vervolgens zijn hun lichamen gedumpt. De lijken werden vervoerd in de auto van de mogelijke verdachte. De rode Fiat Coupé van Piet is nooit boven water gekomen.

Die getuigeverklaring in 2012 komt te laat. De dubbele moord was al in 1992 verjaard. Voor de politie valt er geen moorddossier meer te openen. In 2006 is namelijk afgesproken dat moord nooit verjaart, alleen wordt de streep getrokken bij 1988. Alle zaken vóór dat jaar kunnen niet meer tot vervolging door het OM en een berechting door de rechter leiden.

Privé-detective

Strafrechtelijk gezien houdt het moorddossier hier formeel op. Voor de familie is het dossier echter nog lang niet gesloten. Via Judith Houben van het Limburgse recherchebureau Centaur wordt de naam van de mogelijke moordenaar achterhaald. De privé-detective zoekt contact met de man en tracht zijn medewerking te krijgen voor een DNA-test zodat in ieder geval vastgesteld kan worden dat het bij de CIE vertelde verhaal klopt. Mogelijk dat hij ook de laatste rustplaats van Hans en Piet kan melden. Volgens Houben ontkent de man alles. Hij zegt wel te willen meewerken, maar in de praktijk levert dat niets op. De familie leeft sindsdien met de wetenschap dat de mogelijke moordenaar van hun broers leeft, en dat zijn naam bekend is bij de politie.

"Om een mij onbekende reden hoorde ik in 2014, twee jaar na de familie Martens het hoorde, dat ze vermoedelijk zijn vermoord," vertelt boer Jan Hölskens. "In 2014 kwam ik daar bij toeval achter. Toen ik hoorde over de getuige was ik blij en verdrietig. Ik ben direct naar het graf van mijn ouders gegaan. Die zijn gestorven van verdriet. Ik heb ze vaak huilend aangetroffen aan tafel. Mijn moeder stond ook voor het raam te kijken of hij er niet toch aankwam. Bij het graf heb ik gezegd, je krijgt je kind toch nog terug."

Die belofte vergt echter een lange adem. Na aandringen bij de politie hebben de familieleden DNA-materiaal afgestaan. Mochten na hun overlijden nog menselijke resten worden gevonden dan kan nog worden vastgesteld of het Piet en Hans zijn.

Politie speurt naar vermisten, niet naar de moordenaar

Voor de politie blijft in verband met de verjaring van de mogelijke moord op Hans Martens en Piet Hölskens niet veel meer over dan speuren naar vermiste mannen en niet naar een vervolgbare dader.

In 2014 is er volgens een politiewoordvoerder nog een gesprek geweest met iemand die meer wist over de verdwijning. Dat leverde echter volgens de woordvoerder niets op. "Uiteraard heeft deze vermissing de aandacht van ons coldcaseteam. Mocht er concrete informatie binnenkomen over deze vermissingszaak, dan wordt die uiteraard verder bekeken, want net als de families willen wij niets liever dan duidelijkheid krijgen over het lot van de mannen."

Nederland telt zo'n 1500 langdurig vermiste personen. Dat zijn personen die een jaar of langer in Nederland zijn vermist of Nederlanders die al minstens een jaar in het buitenland zijn verdwenen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden