Weblog

De muziek der vreugde

Muzikanten (\N)

’s Nachts word ik in slaap gesust door het gezang van de muzikanten terwijl ik ’s ochtends vroeg door de Muezzins en hun oproep tot gebed wakker word gemaakt. Een enorm contrast op het eerste gezicht, maar hier zo gewoon als de wind die vanuit de bergen naar de stad waait. Ik geniet daarvan en val – net zoals de inwoners van Charikar – ’s nachts vredig in slaap.

De muziek – opgewekte klanken vanaf vroeg in de avond tot diep in de nacht – had mij sinds mijn komst in Charikar in haar ban. Het mysterie gaf haar geheim zelf prijs.

Ik stond vanuit het raam naar de bergen te kijken, naar het punt tot waar ik de dag van tevoren met mijn neef Farhad was geklommen, toen het ontbijt werd binnengebracht. Op het dienblad lag een kaart met glitters. Ik vroeg mijn nichtje sinds wanneer ze een menukaart gebruiken voor het ontbijt. Zij lachte en vertelde dat het een uitnodiging is voor een besnijdenisfeest.

De besnijdenis is een symbolisch gebaar van toewijding aan God en is overgenomen van de joodse religieuze traditie. Meisjesbesnijdenis komt niet voor in Afghanistan. Op de zesde dag na de besnijdenis wordt er een groot feest georganiseerd waarvoor familieleden en vrienden worden uitgenodigd.

Dus dit was de zesde dag, dacht ik toen ik de twee jongetjes met hun kastanjebruine ogen naar mij zag staren. Ze kenden mij niet en wisten niet dat ik de achterneef van hun vader ben. Ik wist niet wat ik moest kopen, dus gaf ik hun een envelopje als cadeau. De oudste keek me teleurgesteld aan en gaf snel de envelop aan zijn moeder door. Ze lachte verontschuldigend naar mij en ik knikte begripvol.

Een Afghaans feest is geen feest als er geen eten wordt geserveerd. Eerst werden de handen van de gasten gewassen door twee jongens die een aftaba lagan – vaas en diepe schaal – en zeep droegen. Meteen daarna werden enorme schalen met rijst, het basisvoedsel in Afghanistan, en kommen met diverse sausen binnengebracht. Ik prees mijn geluk en begon met de gasten smakelijk te eten. Na het eten werd thee geserveerd. Aansluitend namen de muzikanten op het podium plaats en begonnen met vrolijke cadansen de ruimte te vullen.

Toen ik later aan mijn nichtjes vertelde dat ik nu al de bron van de muziek ken, stelden ze mij teleur. Er zijn nog meer feesten in Charikar, zeiden ze, terwijl ze vrolijk en opgemaakt aanstalten maakten om naar een bruiloftsfeest te gaan. Daar wordt ook gedanst en live muziek gespeeld.

Ze droegen allemaal een koffer bij zich. Nieuwsgierig vroeg ik wat er in die koffers zat. De jongste zei: onze feestkleren.Voordat ik kon reageren las ze mijn vraag uit mijn verbaasde ogen. Gedurende het feest wisselen we telkens van kleren. Wat ik nu aan heb, is mijn eerste outfit. In mijn koffer zitten nog meer kleren, mijn make-up en natuurlijk bijpassende schoenen. Ik hoorde een kreet uit mijn mond: vrouwen en schoenen!

Ze vertelden mij dat vrouwen tussen de vier à tien sets kleren meenemen naar bruiloftsfeesten. In dat opzicht overtreffen de dames zelfs de bruid, die maar drie outfits draagt tijdens haar huwelijk: turquoise blauw als ze van de beautysalon naar het feest komt, groen tijdens het officiële gedeelte – de huwelijksvoltrekking en wit als laatste, voordat ze naar haar nieuwe huis vertrekt. De oude feestkleren gebruiken ze niet meer. Ik zag de hoorn des overvloeds in Charikar.

De stoffenverkoper in de bazaar zei dat hij goede zaken doet dankzij deze gewoonte en traditie. Een man die met zijn vrouw in de winkel was, zei tijdens het afrekenen: de profeet Adam had maar een keer de appel van Eva gegeten. Maar wij eten keer op keer bij elk feest deze appel. Hoeveel appels heb niet ik tot op heden gegeten.

Nu wist ik waar die vrolijke en opgewekte klanken vandaan kwamen. Wat ik ook te weten ben gekomen, is dat onder deze hemelsblauwe doeken een regenboog van kleuren schuilgaat.

Die avond viel ik alweer ontspannen luisterend naar muziek in slaap.

Dansende jongens (\N)
Nichtjes (\N)
Vrouwen op de markt (\N)
Vrouwen op de markt (\N)
Stoffenverkoper (\N)
Besnijdenisfeest (\N)
Vrouw op de markt (\N)
Dameskleren (\N)
Dameskleren (\N)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden