De muis wordt al heel snel een rat

Ik was hem eerlijk gezegd een beetje vergeten, maar plots keek hij mij vrolijk aan, samen met zijn vrouw, op de cover van de evangelische krant Uitdaging. Nog niet zo lang geleden legde Bert Dorenbos de dagelijkse leiding neer van 'Schreeuw om Leven', een stichting die strijdt tegen abortus en vrouwen helpt bij ongewenste zwangerschappen en begeleiding biedt na abortus. Maar Dorenbos (74) is nog altijd strijdbaar. De vraag of hij iets bereikt heeft, "slaat nergens op". Hij volgde gewoon zijn roeping en verder is het oordeel aan de Heer zelf.

Echt vrolijk wordt hij niet als hij om zich heen kijkt. "Alles waartegen God waarschuwt, is nu gewoon geworden."En daarom is het, zegt Dorenbos, dat Jezus ons oproept "de kop boven het maaiveld uit te steken".

En dat laatste heeft Bert Dorenbos gedaan, dat kan de Heer toch niet zijn ontgaan. Ooit kwam hij in het nieuws toen hij, in zijn strijd tegen porno, tijdschriften vol met naakte vrouwen in brand stak. Dorenbos: "Eigenlijk is abortus grotendeels een vrucht van de totale zedenverwildering die om zich heen grijpt."

Over porno gaat het ook in De Waarheidsvriend. Verslaafd zijn aan het kijken naar al die beelden van pulserende vleesmassa's verwoest relaties volgens het blad van de Gereformeerde Bond in de Protestantse Kerk. Als we dominee J. Belder moeten geloven "doodt het de ziel, steelt het het hart en vernietigt het de geest".

Het probleem ligt, schrijft de emeritus predikant uit Dordrecht, in het feit dat porno nog nooit zo gemakkelijk en goedkoop verkrijgbaar was. "Met behulp van onze digitale 'zegeningen', kunnen we altijd, overal en goedkoop onze nieuwsgierigheid bevredigen en ons verlangen voeden. De muis wordt al heel snel een rat."

Het komt in de beste families voor en in de beste kerken, weet Belder. "De gevangenen van Satan leven ook onder ons." Voor de oplossing moeten we bij God zijn. Die is 'machtiger dan de sterkste seksduivel'.

In tegenstelling tot wat u misschien gehoopt had, is het woord 'zedenverwildering' nog niet uit mijn hoofd. Die is er in alle soorten en maten, zo blijkt ook uit de column van Anne Zweers in Gaandeweg, het magazine voor leden van de Protestantse Gemeente Zwolle, de Evangelisch-Lutherse Gemeente Zwolle en de Hoofdhof Berkum. 'Wat ons samenbindt', staat boven de column. Er volgt een lange reeks kleinere en grotere ergenissen. Een paar voorbeelden: "Mensen die in de trein argwanend naar je kijken als je in je korte broek in de eersteklascoupé zit. Mensen die ondanks dat het de stiltecoupé is, toch met elkaar gaan zitten fluisteren."

Verderop komt ook de kerk aan de beurt. Zo heeft Anne niets met mensen die overdreven veel kerkelijke bijdrage leveren of met mensen die wel komen, maar er bijna niets aan geven. Met zoveel ergernis wordt het nooit wat met die verbondenheid, lijkt de boodschap.

Van al die somberheid en verwildering op vele gebieden ga je verlangen naar iets lichts, naar iets positiefs. Gelukkig is er het interview in het Christelijk Weekblad met Jan-Jaap Stegeman, de nog maar 29-jarige predikant van de Grote Kerk in Leeuwarden. Stoer kijkt hij in de camera, gekleed in een spijkerbroek en een sportieve geruite blouse.

Stegeman houdt van oude stadskerken, zoals die van Leeuwarden. Ze symboliseren wat God voor hem is: "Een groot en nutteloos, maar prachtig mysterie. De ruimten staan voor mij voor overvloed en ruimte zonder heel direct doel." Ze maken het voor Stegeman mogelijk om God als het grote geheim voelbaar te maken: "Dat we het leven gekregen hebben en dat we niet de eersten zijn."

Ach, misschien helpen die stadskerken ook nog wel tegen totale zedenverwildering.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden