column

De MeToo-bosbrand heeft ook de lachers bereikt

Rob SchoutenBeeld Maartje Geels

Een vriend van mij, ook iemand uit de schrijverij, zocht voor zijn column naar een nagerecht met mie: MeToo. Het laat zien dat de MeToo-bosbrand inmiddels ook de lachers heeft bereikt. 

Het kon ook niet anders, het ging allemaal te snel, met te veel collectieve verontwaardiging, alsof er een grote ontdekking van Het Kwaad was gedaan. Dat laatste was in zoverre vreemd dat het verhaal eigenlijk in de slipstream van de vorige, nog nauwelijks verteerde verhalen over seksueel misbruik onder priesters en predikanten de wereld werd ingeslingerd.

De combinatie macht en misbruik is nu eenmaal niet nieuw, zoals iedereen weet die zijn sprookjes kent: Roodkapje en de wolf. Of voor wie het bij de klassieken zoekt 'Die Forelle', het gedicht van Christian Friedrich Schubart waarin onder het mom van visvangst wordt gesproken over mannen die onschuldige meisjes misleiden (de componist Franz Schubert liet dat element in zijn lied trouwens weg). 

We kenden dan ook een hele schare voorlopers, Bill Clinton voorop die, gevraagd naar het waarom van zijn gepluk aan Monica Lewinsky ooit zei, 'I had the chance and I took it', Dominique Strauss-Kahn en zijn kamermeisje, Chirac, Lubbers, er kleefden de nodige verhalen aan.

Mooie mensen

Goed, niets nieuws dus. Of misschien was het nieuwe dat het verhaal nu de mooie mensen had bereikt, de filmsterren en de BN'ers. Een ingewikkelde groep, anders samengesteld dan die vorige van brave kerkgangers, misdienaars en gewone dienaars, want iedereen weet dat je om in de wereld van glamour en glitter vooruit te komen ook je best moet doen om op te vallen en je je misschien een enkele ongewenste intimiteit moet laten welgevallen. 

Het is dan ook niet toevallig dat in deze kringen serieuze tegengeluiden vallen te vernemen, zoals afgelopen week van Catherine Deneuve, Frans actrice op leeftijd die, met nog wat collega's aan haar zijde, in Le Monde liet optekenen: 'Verkrachting is een misdaad, maar hardnekkig of ongepast flirten is geen misdaad, en galant zijn is geen uiting van (mannelijk) chauvinistische agressie'. 

Nafluiten

Oftewel, een beetje flirten moet kunnen. Ook de oudere Belgische actrice Chris Lomme (ha, die ken ik, heb ik ooit kuis op de wang gekust) vertelde dat ze het als jonge mooie meid nooit erg had gevonden wanneer mannen haar nafloten. Het is kortom, anders dan je de laatste tijd kon denken, geen universeel trauma. De een loopt naar de rechter, de ander vindt het stiekem niet zo erg.

Overigens bracht de tegendraadse cri de coeur van Catherine Deneuve denk ik nog iets aan het licht: het verschil tussen het oude libertijnse Frankrijk en het nieuwe puriteinse Amerika. En ik moest denken aan het zojuist in nieuwe vertaling verschenen schandaalboek 'Les liaisons dangereuses' van Choderlos de Laclos, achttiende-eeuwse receptuur voor valse verleidingskunst. En aan de recente Amerikaanse lijst van verdachte macho-schrijvers: '80 books no woman should read'. En aan de Kamasutra die je leert de vrouw van je beste vriend te versieren, niet omdat het mag maar omdat mensen dat nu eenmaal toch doen en je het dan maar beter goed kunt doen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden