De mensen zijn de malle fratsen in de keuken zat

Ze schrijven over eten, publiceren recepten en geven hun oordeel over restaurants. Culinaire journalisten hebben waarschijnlijk veel invloed op de Nederlandse keuken. Maar wat koken ze eigenlijk thuis? Waardoor laten zij zich inspireren? En hoe ziet hun keuken eruit?

Mieke van Laarhoven (39) is chefredacteur van AllerHande, waarschijnlijk het meest gelezen culinaire blad van Nederland. Mensen die boodschappen doen bij Albert Heijn, kunnen het gratis meenemen. De oplage van dit maandblad schommelt rond de twee miljoen. Het wordt gemaakt bij Media Partners door een redactie van zes mensen en een team freelancers, onder wie 'uitprobeersters' die alle recepten van tevoren testen.

Zelf schrijft Van Laarhoven bijna geen recepten meer. “Ik heb dat jaren gedaan, maar daar heb ik nu weinig tijd meer voor. Wel help ik nog steeds mee bij het bedenken van receptuur.”

Mieke van Laarhoven mag graag zorgen voor andere mensen. “Dat heb ik kennelijk in me. Mijn moeder had dat ook. Bij haar uitte zich dat onder meer in lekker koken voor het gezin. Ze maakte een hele lekkere Brabantse pot. Haar rode kool met sudderlapjes was niet te versmaden.” Haar moeder is inmiddels overleden, maar haar koekepan wordt nog vrijwel dagelijks gebruikt door haar dochter. “Het is zo'n ouderwetse pan met van die holletjes in de bodem. Het is een van mijn belangrijkste keukenattributen. Zonder die pan ben ik nergens.”

Als kind bakte Mieke van Laarhoven veel taarten. “Die versierde ik dan heel apart. Ik was echt iemand die van gekke dingen hield, als het om koken ging. Ons gezin heeft veel te lijden gehad onder de taarten en pizza's die ik mijn jeugd heb gebakken.”

Omdat ze van zorgen hield, ging ze in de verpleging. In haar vrije tijd ging dat zorgen gewoon door in de vorm van koken voor vrienden. Via een vriendin rolde ze het culinaire vak in. Ze begon met het schrijven en testen van recepten voor Het Nederlands Zuivelbureau. Toen ze op de redactie van Allerhande kon komen werken, hoefde ze geen seconde na te denken.

“Mijn gelukkigste momenten zijn, als ik thuis aan tafel zit met vrienden, die stuk voor stuk zitten te smullen van mijn eten. Koken is zoveel meer dan voeden. Ik zie het ook als het overbrengen van een stukje genegenheid. Het is toch heerlijk, als je dan de gelegenheid krijgt om dat bij tienduizenden Nederlanders te doen.”

Een groot deel van de dag in de keuken staan is voor haar de allerleukste vrijetijdsbesteding. “Tot voor kort ging ik na mijn meer dan 40-urige werkweek in het weekeinde ook nog eens allerlei recepten voor Allerhande uittesten. Dat vond ik leuk, maar daar ben ik nu toch mee gestopt. Er moet ook nog tijd overblijven voor je partner. Dat neemt niet weg dat je toch altijd bezig blijft met je vak. Als ik loop te winkelen, staan mijn ogen op steeltjes. Altijd zie ik wel weer iets waarvan ik denk: hé, dat zou leuk zijn op de eettafel. Of dat is een leuk produkt in receptuur.”

Haar drukke baan laat niet toe dat ze elke dag uitgebreid kookt. “Meestal kan mijn man nog snel even boodschappen halen. Ik ben pas tegen zeven uur thuis.”

Net als zoveel tweeverdieners gaan ze regelmatig buiten de deur eten. Als ze dat niet doen, kookt ze altijd. Een blik opentrekken? Ze kijkt haast beledigd. “Of het moet in een recept staan. Nee hoor, ik streef altijd naar verse produkten. Er zijn zoveel gerechten die je in korte tijd kunt bereiden, zonder dat daar een blik aan te pas komt. Maar ik gebruik bijvoorbeeld wel kant-en-klare groentepakketten, als ik weinig tijd heb.”

Meestal bedenkt ze in het weekeinde het menu voor de hele week en maakt ze een boodschappenbriefje. Voor deze avond staat een van haar snelle lievelingsgerechten op het programma: rijst met groenten en biefstukreepjes uit de wok. “Zo klaar. Rijst kook ik in de magnetron, ondertussen marineer ik de biefstukjes met een sausje van ketjap, sherry, gembersiroop, knoflook en sinaasappelrasp. Ik gooi een kant-en-klaar groentepakket in de wok, even smoren, vlees snel bakken, klaar. Om het af te maken doe ik dan nog wat sinaasappelsap door het vlees- en groentemengsel.”

Nog sneller klaar is pasta met haar favoriete sausje van spek, magor (kaas) en room. “Binnen een kwartier staat dat op tafel. Ik eet dat zeker eens per twee weken. Het is niet bepaald een slank recept, maar van dik worden heb ik gelukkig geen last.”

Haar keuken laat ze eigenlijk liever niet zien. Die ziet er namelijk niet zo mooi uit. Het bevalt haar ook allerminst dat de fotograaf haar uitgerekend daar wil portretteren. “We zijn net verhuisd naar dit huis en de keuken is absoluut niet naar mijn zin. Ik heb veel te weinig werkruimte. Ik kan mijn spullen niet kwijt en dat kookt niet lekker. Maar dit najaar gaat-ie eruit en komt er een compleet nieuwe keuken.”

Eerst gaat ze met vakantie, altijd naar een land met een goede keuken. Italië en Frankrijk zijn wat dat betreft favoriet. “Ik ben dol op de Italiaanse keuken, de pasta's, de kruiden, de gedroogde tomaten, de olijven.” Het is vooral zo'n “eerlijke” keuken, vindt ze. En dat is toch wel de trend van de laatste tijd. “De mensen zijn alle malle fratsen in de keuken een beetje zat. Back to the basics, is het devies. Mensen hebben steeds meer behoefte aan eerlijke produkten. Als ze konijn eten, willen ze ook konijn proeven. Er is veel meer aandacht gekomen voor de pure smaak van produkten. Puur, maar wel verfijnd. Een stukje lamsvlees heeft eigenlijk niks nodig, maar als je de juiste kruiden gebruikt, kun je die pure smaak nog beter laten uitkomen.”

Ook zelf is ze zich wel te buiten gegaan aan bijvoorbeeld “rare vlechtwerkjes” in de keuken. “Je was tijden bezig. Dan zag het er weliswaar beeldschoon uit, maar ondertussen was het eten wel verpieterd. Ik vind het belangrijk dat eten mooi wordt opgediend en versierd, maar het mag nooit ten koste gaan van de smaak en de kwaliteit.”

Wordt haar omgeving nooit 'gek' van dat eeuwige gepraat over en bezig zijn met eten? Nee dus, maar dat komt misschien ook wel omdat hun meeste vrienden ook van lekker eten houden. “Misschien selecteren we daar wel op, onbewust.”

Pasta met Magor-speksaus van Mieke van Laarhoven (voor 2 personen):

100 gram ontbijtspek 150 gram Magor# 1 teentje knoflook# 1/8 l slagroom# peper en zout 250 gr pasta (spaghetti)#

Spek in reepjes, Magor in blokjes snijden. In steelpan spek in 2 à 3 minuten op zacht vuur knapperig bakken. Teen knoflook pellen en erboven uitpersen. Magor en room toevoegen en in circa 5 minuten tot samenhangende saus roeren. Op smaak brengen met peper en zout. Intussen pasta in circa 8 minuten al dente (beetgaar) koken. Pasta overdoen op borden, saus erover scheppen. Serveren met een gemengde groene sla met olijven en (gedroogde) tomaten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden