De meeste muziekcarrières stranden op luie ouders

Pakt een moeder de dagelijkse strijd rond de oefensessies met de viool weer op? Bovenop haar eigen volle agenda?

IRIS PRONK

Het nieuwe schooljaar denderde binnen met gebruikelijk geweld: broodtrommels, gymtassen, maandroosters, luizen, speelafspraakjes, ouderavond. Volle agenda's, help.

Daar komen vanaf dit weekeinde de hobby's bovenop: voetbal voor de zoon (8), viool voor zijn zusje (6). Dat betekent voetbalschoenen zoeken, viool afstoffen, les- en trainingsschema's op de koelkast plakken. Bekend stramien, went snel.

Waarom zit de moeder van dit tweetal dan toch heimelijk te zuchten? Niet vanwege die voetbal, die rolt vanzelf over het gras. Tegen de viool hikt ze aan, tegen de G-snaar en de E-snaar en de mooie 'stokhand'. Probeer eens te strijken, schatje, in plaats van te zagen? Kan je stok ook op één snaar tegelijk?

De viool is het mooiste instrument op aarde, maar moeilijk! Nog moeilijker is: een kind verleiden tot dagelijkse oefensessies. Deze moeder kan het weten: zij en haar dochter hebben al één jaar viool achter de rug. Vanzelf ging dat niet: oefentijd ontaardde vaak in strijd.

Dat ligt vooral aan háár, weet de moeder. Het is haar taak om het meisje - dat vioolles best leuk vindt - thuis ook voor de muziek te winnen. Dat haar dochter NU met de Barbies wil spelen en die viool HEEL ERG STOM vindt, dat is gewoon een pedagogische uitdaging, toch?

Deze moeder kent de trucjes: belonen met stickers, er een spelletje van maken, haar dochter eindeloos prijzen. Soms lukt dat, is het gezellig rond de viool. Maar is de moeder zelf druk, gestrest, laat thuis uit haar werk...pfff.

Opvoeden is: kansen creëren voor je kind. Viool is een prachtige kans. En een hoop gedoe. Daarom vraagt deze moeder zich af: als we er nou eens gewoon mee stoppen?

Slappe hap, zou de Amerikaans-Chinese schrijfster Amy Chua vast zeggen. Zij stond elke ochtend om half zes op, zo beschrijft zij in 'Strijdlied van de tijgermoeder'. Alleen zo kon zij haar baan als hoogleraar combineren met de intensieve vioolstudie van haar dochters. En dan zanikt deze moeder, die slechts tien minuutjes oefenen ambieert, over gedoe?

Ontwikkelingspsycholoog en vioolpedagoog Baukje van Schie is milder. Natuurlijk mag deze moeder stoppen, waarom niet? Viool is niet verplicht.

Ze stelt de moeder enkele controlevragen: Weet ze waarom haar kind de Barbies prefereert? Zet ze haar kind misschien onder druk: kom op zeg, dit liedje móet je kunnen? Kan ze het oefenen speelser maken? Past de viool wel bij haar dochter?

De gewetensvraag luidt: is deze moeder dagelijks voor de viool te motiveren? En via haar de dochter? Daar ziet Van Schie de meeste kindercarrières op breken: tijdgebrek - of is het luiheid? - van hun ouders.

Is dat erg? Nee hoor, dat niet. Gewoon een gemiste kans. Kan deze moeder daarmee leven?

Reageren? Zelf een opvoedvraag insturen? Mail iris.pronk@trouw.nl

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden