Review

De man wil weer een type zijn

In 1970 kwam mijn naar Amerika geëmigreerde oom voor het eerst over. Hij maakte, zeker in mijn Brabantse familie, een onuitwisbare indruk. Hij had een mooi knauwerig Engels accent en van alle moderne dingen - de car, fridge en de phone - kende hij uitsluitend het Engelse woord. Nog exotischer vonden we zijn uiterlijk. Hij droeg een scherp gesneden pak met ruiten van wel tien centimeter met daarover een royale trenchcoat ... la Humphrey Bogart. Zijn sigaretten rookte hij, net als in films, uit fraaie sigarettenpijpjes.

Precies dit type man, dat wij in Nederland normaal een tikkeltje overdreven vinden, wordt deze winter mode. Hij is van Amerikaanse of Engelse komaf en hij heeft - als hij een pak draagt - een brutale dandy-achtige uit straling. De modieuze man is deze winter dus het type Matthijs van Heijningen, Gerrit Zalm en Pim Fortuyn. Strakke, sobere, minimalistische geklede mannen zijn pass . Een beetje modeman gaat op zoek naar een paar brutale details. Dat kunnen een paar opvallend geruite sokken zijn of tweekleurige schoenen. Een bijzondere krijtstreep (Dries van Noten had ze deze zomer met felgroene en feloranje strepen) in het pak mag ook evenals een spencer met een klassieke argyle-ruit. Met deze van oorsprong klassiek Engelse details krijgt een man flair en iets gedistingeerds over zich. Maar omdat het allemaal net wat overdreven is, krijgt het een Amerikaanse en dandy-achtige uitstraling. Dat overdrevene mag ook nog eens worden aangedikt met halflang achterovergekamd haar, een ongeschoren baard, een gemillimeterd kopje of door een polstas te gaan dragen. Niemand zal je dan meer voor suffe kantoorklerk verslijten: dit is een uiterlijk van de intellectueel, de schrijver of de dandy.

Dezelfde trend zien we ook terug in de vrijetijdskleding, want ook de minder formele man kleedt zich naar Amerikaans voorbeeld. Hier staat staat vooral de jeugdcultuur van de jaren vijftig en zestig centraal. Het is de man die zich over de barbecue ontfermt op het natuurstenen terras of er in zijn studebaker opuit trekt om op een geruite deken te gaan picknicken. Daar hoort, dat weten we uit heel veel films, een type man bij dat zich kleedt in een spijkerbroek of katoenen broek met daarbij een fijn ruitjeshemd. Voor de kou draagt hij een comfortabel gebreid ribbelvest dat strak om het lichaam wordt dichtgeritst zodat het mannentorso, dat in die jaren belangrijk wordt, goed zichtbaar blijft. Het klassieke rechtgesneden jack zonder boord - James Dean is er in de jaren vijftig onsterfelijk mee geworden - mag ook. Wie zichzelf liever wat ruiger ziet kan aan Marlon Brando in On the Waterfront een voorbeeld nemen. Ook het klassieke motorjack met rits komt helemaal in de mode terug.

Opvallend is dat zo ongeveer alle klassieke tennis, golf- en bowlingkleren uit deze jaren populair zijn. De originele, tweedehands opgeduikelde, witte katoenen tennistrui met rode of blauwe bies is onder jongeren al een tijdje het summum van chic. De klassieke bowlingschoen (ook al door Nike opnieuw uitgebracht) is een groot modesucces.

Dat er juist nu zo wordt teruggegrepen op retro-trends is begrijpelijk. Na het sobere en abstracte minimalisme met veel grijs en zwart heeft de man behoefte om zich uitgesproken te profileren. Hij wil weer een type zijn, een man met een verhaal eraan vast. Macho, dandy, atleet, alles mag, zolang het maar met een dosis franje en flair wordt gebracht en stijlvast hoef je niet te zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden