De man van de eerste week van het toernooi

Nee, in Frankrijk worden bondscoach Didier Deschamps geen racistische motieven toegedicht na het wisselen van de donkere Paul Pogba in de eerste wedstrijd en het passeren van hem in de tweede, hoor ik van onze correspondent Kleis Jager. Dat zou ook raar zijn, omdat de Fransen tal van donkere spelers hebben, maar ik vroeg het toch maar even na.

Vóór het EK werd Deschamps van racisme beticht door de overigens weinig serieus genomen oud-voetballer Eric Cantona. Karim Benzema en Hatem Ben Arfa waren niet geselecteerd, twee spelers van Noord-Afrikaanse afkomst. Benzema was betrokken in zaakjes die de teamgeest zouden kunnen aantasten, om Deschamps' beweegredenen maar even samen te vatten.

Pogba viel tegen Albanië in bij 0-0. Het werd 2-0. Daar had hij weinig mee van doen gehad, maar hij wilde het toch even laten weten. Hij deed dat, in het juichen, met een obsceen gebaar. Naar de journalisten, die kritiek op hem hadden gehad? Naar Deschamps?

Het heet gauw een open zenuw te zijn, de verhouding tussen het Franse volk en de gekleurde nationale ploeg - sferen, zeg maar, voor de losse flodder van Cantona. Maar Lilian Thuram sprak andere taal, de donkere oud-voetballer die zijn leven tegenwoordig aan de bestrijding van racisme wijdt. Hij verdedigde Deschamps, met wie hij grootse triomfen vierde: de wereldtitel in 1998 en de Europese in 2000.

Het passeren van Benzema heeft de mensen aangemoedigd dichter bij het Franse team te gaan staan, zei Thuram in de NRC. Hij denkt dat Deschamps een extreem intelligente trainer is, zoals hij een extreem intelligente speler was.

Dat denk ik ook, en de gemiddelde Fransman gelukkig niet minder. Dat Pogba zich tot Deschamps gericht zou hebben, wil en kan hij domweg niet geloven.

Pogba is een groot talent, een van de grootste op de Europese velden. Maar hij is ook een kind van zijn tijd, een pauw die zijn veren opzet. Het simpele spel van de middenvelder kan voor hem nog moeilijk zijn. Onderwijl wordt hij geprezen en geprezen, de begintwintiger toch pas.

Steeds vaker hebben trainers de neiging zoiets te laten voor wat het is. Je doet er toch niets tegen, wie doet zulke jongens nog wat, en ze maken toch hun doelpunten voor je. Zo niet Deschamps, eminent middenvelder uit de voetbalgeschiedenis. Hij doet wat het voetbal behoeft: een vedette die dat nog niet is, laat hij voelen dat het middenveld meer vraagt dan paraderen.

De man, Didier Deschamps, van de eerste week van het EK - en wie weet, helemaal als Pogba luistert, niet alleen daarvan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden