De man van 700 miljard

Neel Kashkari sprak begin deze week een gezelschap van bankiers toe. Het was zijn eerste publieke optreden sinds hij door de minister van financiën Paulson was aangesteld als uitvoerder van het Amerikaanse financiële reddingsplan van 700 miljard dollar. Tot aan die aanstelling hadden maar weinigen van hem gehoord. Hij had de laatste paar jaar telkens in het kielzog van minister Paulson gestaan, maar met zijn imposante verschijning – groot, kaalgeschoren hoofd, donkere wenkbrauwen, priemende bruine ogen – had hij ook door kunnen gaan voor een bodyguard van de minister. Nu is hij de baas over een van de spannendste reddingsplannen uit de financiële geschiedenis. The bailout czar, wordt hij genoemd. En the 700 billion dollar guy.

De toespraak van Kashkari werd door verschillende Amerikaanse tv-stations live uitgezonden. Niet zo gek: iedereen wil weten wie in vredesnaam die Kashkari is. Bijna niemand had van hem gehoord toen Paulson zijn benoeming vorige week bekend maakte.

Neel Kashkari werd op 30 juli 1973 geboren in Akron, Ohio en groeide op in het nabijgelegen stadje Stow. Hij is, inderdaad, dus pas 35 jaar oud. Zijn ouders waren in 1964 om economische redenen vanuit de Indiase deelstaat Kasjmir naar de Verenigde Staten geëmigreerd. Vader Kashkari is ingenieur, moeder patholoog. Hij heeft een zes jaar oudere zus, die arts is.

Neel zou in de voetsporen van zijn vader treden, zo leek het lange tijd. Na zijn middelbare schooltijd – waarin hij ontzettend veel sportte, bokste, American football speelde, en vooral en graag naar heavy metal luisterde, van AC/DC bijvoorbeeld – volgde hij een ingenieursopleiding in Illinois. Daar ontmoette hij zijn latere echtgenote, Minal. In 1998 ging Kashkari aan het werk in Californië, bij een onderaannemer van het Amerikaanse ruimtevaartinstituut NASA. Hij gaf er leiding aan een groep onderzoekers die meewerkt aan de ontwikkeling van de James Webb-telescoop, de opvolger van de befaamde Hubble-telescoop.

Maar tot ieders verbazing hield hij dat al na een paar jaar voor gezien: Kashkari stopte met werken en begon aan een opleiding aan de Wharton Business School van de universiteit van Pennsylvania. Waarom hij die overstap maakte, blijft onduidelijk. Succesvol was het in ieder geval wel: twee jaar later werkte Kashkari bij Goldman Sachs, een van de grootste zakenbanken van de Verenigde Staten.

De baas van die bank was toen nog Henry Paulson, nu minister van financiën. Niet dat Paulson en Kashkari elkaar vaak zagen. Integendeel: Paulson zat vooral in het hoofdkantoor in New York, Kashkari in het kantoor in San Francisco. In het voorjaar van 2006 hadden ze een gesprek. Het ging vooral over je inzetten voor de publieke zaak en hoe belangrijk ze dat beiden vonden. Die overtuiging had Kashkari vast van z’n ouders overgenomen: beiden waren altijd actief geweest in vrijwilligerswerk. Vader Kashkari kreeg in 1990 zelfs een presidentiële onderscheiding voor zijn inzet.

Directe gevolgen had het gesprekje tussen Kashkari en Paulson niet. Maar toen Paulson later dat jaar de nieuwe minister van financiën werd in de regering-Bush, greep republikein Kashkari direct de telefoon. „Ik wil voor je werken”, zei hij. Een week later was het geregeld en werkte hij opnieuw onder Paulson, ditmaal in Washington.

Paulson en Kashkari konden direct goed met elkaar overweg en Kashkari’s ster binnen het ministerie rees snel. Op voordracht van president Bush werd Kashkari afgelopen zomer door de Senaat benoemd tot staatssecretaris van financiën. Hij is betrokken geweest bij alle belangrijke overleggen die Paulson voerde over wat eerst alleen nog een hypotheekcrisis werd genoemd. Net zoals hij nauw betrokken was bij het opzetten van het reddingsplan van 700 miljard. Al maandenlang werkt hij zo’n achttien uur per dag.

Zijn houding wordt toegewijd genoemd, gezagsgetrouw, intelligent, met oog voor de details.

Toch werd zijn benoeming door velen met vraagtekens ontvangen: kan iemand van 35 met maar geringe ervaring bij de overheid en de financiële sector zo’n enorm project leiden?

Kashkari lijkt er zelf tamelijk rustig onder te blijven. Zijn rol moet ook niet worden overdreven, vindt hij. Paulson neemt uiteindelijk alle beslissingen. „Toen ik nog ingenieur was”, vertelde hij vorige week in een interview met persbureau AP, „was ik dol op het oppakken en oplossen van nieuwe problemen, problemen waar we nooit eerder mee te maken hadden. Eigenlijk doe ik nu precies hetzelfde.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden