’De maatschappij is dus toch niet zo keihard’

Trouw kijkt terug op 2006 met mensen die het nieuws haalden. Vandaag: zes Friese vrouwen redden op 3 november een kudde paarden en werden in één klap halve sterren.

Micky Nijboer aan de telefoon, in tranen. „Ik trek me terug uit alles.” De Friezin uit Oude Bildtzijl cancelt een interview. Het is haar te veel geworden.

Nijboer (32) bedacht de spectaculaire reddingsactie van 150 paarden die, verrast door hoog water, muurvast stonden op een piepklein stukje land, in het Noarderleech bij Marrum. De beelden van Nijboer en vijf andere paardenredsters gingen heel de wereld over. Daarna mochten de dames overal en nergens opdraven, Nijboer voorop.

„Micky wordt zelfs op haar werk gebeld. Dat vindt haar baas niet leuk”, zegt collega-amazone Hinke Lap. Er zijn ook jaloerse reacties. Micky zou te veel met de eer gaan strijken. Onzin, zegt Lap: „Ze betrekt ons juist overal bij. Wij waren ook mee naar ’Pauw en Witteman’, maar wij kwamen nauwelijks in beeld.”

Lap (17) en haar vriendin Antje Dijkstra (19) gingen elke dag al kijken bij de ingesloten paarden. Toen Micky, die de viervoeters vanuit haar huis kon zien, voorstelde de kudde gewoon te gaan halen, boden de twee vriendinnen direct hun diensten aan. Hinke Lap wou er, na de heftige reddingsoperatie, meteen vandoor.

„Ik ben in een rustig hoekje af gaan zadelen, weg van de camera’s. Ik wou snel naar huis. We waren in het water geweest en onze paarden ook, die hadden het steenkoud.” Maar anoniem blijven bleek daarna toch onmogelijk. Bergen post werden bezorgd. En appels en suikerklontjes voor de paarden. Er is een expositie van de fanmail, er komt een fotoboek.

In januari gaan de zes met commissaris van de koningin Ed Nijpels naar de koninklijke stallen. En Vader Abraham maakte een lied over hen.

Antje Dijkstra vindt dat ze sinds die derde november minder naïef is geworden. „Ik heb meer besef van wat er allemaal gebeuren kan in de wereld. Voor die tijd had ik niet kunnen voorspellen dat we zoveel mensen zouden raken. De maatschappij is dus toch niet zo keihard als wel wordt beweerd.”

Nog een keer zo’n actie hoeft voor Dijkstra, die zes maanden zwanger is, niet: „Als ik het achteraf bekijk, was het toch best gevaarlijk.”

Een week later zijn ze, op initiatief van Micky, nog eens naar het paardeneilandje gegaan. Ze schepten er klei in potjes. Een cadeautje van de dames voor iedereen die óók hielp de paarden te redden.

„Wij zijn echt geen helden”, zegt Hinke Lap. „Het ging ons alleen om die paarden. En ik ben blij dat ze allemaal de kant hebben gehaald. Ook die allerlaatste, al is dat paard uiteindelijk wel overleden.”

Antje Dijkstra steekt de hand in eigen boezem bij de vraag wat voor haar het naarste was aan het verhaal: „Ik ben heel boos geworden op Hinke. Toen ze uit het water kwam zat het bit van haar paard helemaal scheef. Daar heb ik heel cru meteen iets van gezegd. Ik wist toen niet dat Hinke van haar paard was gevallen en kopje onder was gegaan.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden