ColumnMarijn de Vries

De lijgerfoto van Memphis Depay op Instagram is behoorlijk onhandig

Memphis Depay heeft een lijger op z’n schouder. Het lijkt een tikfout, maar dat is het niet: de Oranje-aanvaller heeft zich de afgelopen week in zijn vol­getatoeëerde bast laten fotograferen terwijl hij knuffelt met een jonge lijger.

En ik maar denken dat de onlineversie van de Ronde van Vlaanderen het enige nieuwe uit de sportwereld zou zijn. Maar niets blijkt minder waar.

Van Memphis Depay nota ­bene leerde ik dat een lijger een kruising is tussen een mannetjesleeuw en een vrouwtjestijger. Het dier is zelf onvruchtbaar en is dus zeg maar de muilezel onder de katachtigen.

In tijden dat er zo goed als geen sport is, kon Memphis erop wachten: de wereld ontplofte toen hij de foto’s met de lijger op Instagram postte. Dat was misschien ook wel precies de bedoeling. Veel mensen vonden het een schattig dier. Dat is het ook. De lijger is een snoesje. Grote ogen. Lekker fluffy.

Maar, zo lieten dierenrechtenorganisaties meteen weten uit protest, de lijger is een wild dier. Hoe Depay het als rolmodel voor de jeugd in zijn hoofd haalde zich te laten fotograferen met een wild dier. Wilde dieren horen niet op mannenschouders. Depay protesteerde meteen. Hallo, de lijger is gefokt door de mens en dus geen wild dier.

Nu valt inderdaad te twisten over hoe wild de lijger is, maar het bij de geboorte verwijderen van nagels en tanden en het drogeren voor fotosessies om geen schade toe te brengen aan bijvoorbeeld knuffelige voetballers, lijkt me toch niet echt fris.

Memphis was het allemaal worst. Hij reageerde met een welgemeend: ik mag toch lekker puh echt zelf wel bepalen wat ik doe. Dat kwam misschien ook wel een beetje door de heerlijke sneer die dierenrechtenorganisatie PETA hem gaf. Memphis Depay was volgens PETA ‘een voorbeeld van onzekere mannen die zich groter willen voelen door andere wezens te ‘domineren’ en vervolgens te poseren met hun veroveringen’.

Nu moet ik zeggen: de timing van Depays fotoshoot past wel bij die stelling. In tijden dat er niet gevoetbald wordt, dat mannen zich niet op de racefiets wereldkampioen mogen wanen en dat spierballen niet in sportschoolspiegels rollen mogen, kropt het testosteron zich hier en daar vast een beetje op, en komt de mannelijkheid bij sommigen ongetwijfeld een tikkie in het gedrang.

Beeld je maar eens in hoe verdrietig het moet zijn, dat je dikke auto al dagen stilstaat op de oprit. Of hoe moeilijk het is je onkreukbare imago in stand te houden als je peuter en kleuter gillend binnenstormen terwijl je net een zakelijke call probeert te houden.

Tel daarbij op dat nu ineens blijkt dat het voornamelijk vrouwen zijn die cruciaal zijn in ons land, omdat ze massaal in de zorg en het onderwijs werken – u weet wel, in van die slappe parttimebanen – en dan kan ik niet anders dan constateren dat PETA gewoon gelijk heeft.

De keuze om halfnaakt te ­poseren met een lijger is behoorlijk onhandig, maar wel verklaarbaar. Waar moeten eergevoelige testosteronbommen in deze tijden anders naartoe met hun uiterlijk vertoon? Hoe houden ze hun mannelijkheid hoog?

Toch hoop ik dat Memphis en zijn soortgenoten gaan broeden op iets anders. Er is vast wel een fatsoenlijkere ego boost te verzinnen. Want gezellig op de foto met een doorgefokte katachtige is inderdaad best een beetje bij de beesten af.

Journalist en voormalig profwielrenner Marijn de Vries fietst u elke maandag door het sportweekend. Lees hier eerdere columns terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden