De laatste trainer die zijn spelers de waarheid vertelde

Hè, hè, weer even een maandje geen Oranje en geen Louis van Gaal. We zijn nog driekwart jaar van het WK verwijderd, maar nu al krijgen de samenkomsten van Oranje iets ondraaglijks door een kakofonisch perpetuum mobile waarin hoofd- en bijzaken hopeloos worden vermengd.

De hoofdzaak is dat we niet zulke goede spelers hebben en dat we ons daarom voor het WK weinig illusies kunnen maken. Bijzaak is - jazeker, hoe dominant hij ook mag zijn - het gedrag van Louis van Gaal. Of hij nu zijn spelers en sommige van ons en daarmee ook het volk als kleine kinderen behandelt en toespreekt, met een bondscoach die dat allemaal niet zou doen zou de hoofdzaak exact dezelfde zijn.

Dat gezegd hebbende, is het de hoogste tijd voor iets anders. Want terwijl Oranje dinsdag in Andorra speelde en 's lands grootste sportkrant vooraf ¿ werkelijk waar ¿ het gesprekje tussen Van Gaal en Hans Kraay jr. liet ontleden, tikten in Wenen de laatste uren weg van de carrière van een van de meest gelauwerde en markante persoonlijkheden uit de voetbalgeschiedenis. Na de verloren interland tegen Oostenrijk trad de 74-jarige Italiaan Giovanni Trapattoni terug als bondscoach van Ierland. Hij zal nooit meer worden overtroffen, wat Van Gaal zich zelf nog in het hoofd zal halen en waartoe hij zich nog zal laten verleiden.

Trapattoni gaf op 10 maart 1998 als trainer van Bayern München een legendarische persconferentie, de meest legendarische ooit. Hij was in het seizoen ervoor kampioen geworden in Beieren, maar nu zat de klad erin. Bepaalde spelers hadden over de tactiek geklaagd: Mehmet Scholl, Mario Basler en Thomas Strunz - zeg maar de mooiweervoetballers, spelers van het slag dat het eerst mekkert bij tegenslag. Hun trainer had in de Italiaanse winnaarscultuur twaalf jaar voor AC Milan gespeeld en als coach de grootste triomfen gevierd met vooral Juventus.

Het is een klassieker op YouTube. 'Il Trap' steekt, staand achter een batterij aan microfoons, een tirade van drieënhalve minuut af. Hij zet zijn woorden kracht bij met woeste armgebaren, met vuistslagen soms op tafel, maar het meest misschien wel met zijn gerafelde Duits. Een socioloog had Trapattoni ooit gezegd dat hij geen enkele taal sprak, maar in alle talen te begrijpen was. Dat ging natuurlijk niet altijd op, maar hier in de perszaal van Bayern München dubbel en dwars.

"Ein Trainer nicht ein Idiot", buldert Trapattoni in telegramstijl. De spelers op wie hij het heeft gemunt, waren in de vorige wedstrijd 'schwach wie eine Flasche leer'. Geen wonder dat ze niet door Italiaanse clubs worden gekocht. Strunz? Altijd geblesseerd - hoe durft hij zijn mond open te trekken? "Was erlauben Strunz?" Als hij heeft gezegd wat hij wilde zeggen, veegt hij de spiekbriefjes bijeen waarop hij geen moment heeft gekeken. "Ich habe fertig", zegt hij en beent weg.

Het blijft prachtig - om niet te zeggen dat het alleen maar mooier wordt, omdat je weet dat je zoiets nooit meer zult zien. Trapattoni, die niet voor niets een applausje oogstte, beantwoordde aan ons aller behoefte om die verwende voetballers eens goed de waarheid te vertellen. Dat mag niet meer. Een coach beschermt zijn spelers, wil de regel - en wat ook allemaal over hem kan worden gezegd, strikter dan Louis van Gaal kan een coach zich daar niet aan houden.

Giovanni Trapattoni won elf landstitels, de Europa Cups I en II (als speler én coach) en driemaal de Uefa Cup, om de hoofdzaak in zijn geval te benoemen. Maar we zullen hem óók niet licht vergeten als de trainer die ons op vlammende wijze de laatste uitzondering op de regel schonk.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden