De kunsten van Romario beslaan een floppy

CHICAGO - Hij heeft spionnen over de hele wereld, hij ontvangt via fax en telefoon informatie over tegenstanders, hij bestudeert op video vijandelijke strategieën en hij stopt alle gegevens in de computer. Het hoofd van de CIA of de KGB? Nee, Bora Milutinovic is bondscoach van het Amerikaanse voetbalteam.

Het mag duidelijk zijn dat Milutinovic niets aan het toeval overlaat. Direct na de WK-loting in Las Vegas legde hij lijntjes naar Zwitserland, Roemenië en Colombia, de drie tegenstanders van de Verenigde Staten in de eerste ronde van de titelstrijd. Raakte er iemand geblesseerd, of was een speler uit vorm, de in ex-Joegoslavië geboren coach wist ervan. En alle elektronische hulpmiddelen die hem ter beschikking stonden, spuwden honderdduizend gegevens uit. Zwakke punten van de keeper, de kopkracht van een spits, Milutinovic kan er urenlange verhandelingen over houden. En na trainingen liet hij zijn spelers al die informatie in zich opnemen. Kaarten doen ze maar thuis, vindt de 49-jarige Milutinovic.

Met zijn specifieke manier van werken heeft Milutinovic veel succes geboekt. In 1986 leidde hij gastland Mexico naar de kwartfinales van het WK, vier jaar later loodste hij Costa Rica naar de tweede ronde van het wereldkampioenschap in Italië. En in zijn derde World Cup op rij overleefde hij met de VS de eerste schifting. Milutinovic, die als speler furore maakte bij ondermeer Partizan Belgrado en Monaco, is overigens niet de enige bondscoach die drie verschillende landen tijdens een WK onder zijn hoede had. Carlos Alberto Parreira, de huidige coach van Brazilië, leidde in 1982 Koeweit en in 1990 de Verenigde Arabische Emiraten. Zonder succes. Met Koeweit haalde hij één punt en met de Emiraten kreeg hij driemaal een dikke nederlaag aan de broek.

Vandaag, op de Fourth of July staan de twee 'zwerf-coachen' tegenover elkaar in San Francisco. De Verenigde Staten tegen Brazilië, voor voetballend Amerika een grote dag. Vorig jaar stonden Pete Sampras en Jim Courier op Independent Day in de Wimbledon-finale, maar so what. Vandaag zien zo'n 750 miljoen televisie-kijkers het nationale team voetballen tegen Brazilië. Met de Amerikanen in de rol van underdog, een rol die eigenlijk niet bij hen past. Milutinovic schikt zich in die rol, maar hij is dan ook geen Amerikaan. Toch hoopt ook hij op een wonder. “De Brazilianen hebben sinds 1970 geen WK-finale meer gehaald. Zij speelden in ieder toernooi een slechte of ongelukkige wedstrijd. Misschien is dat nu tegen ons.”

Uiteraard heeft Milutinovic alle gegevens over de Braziliaanse spelers in zijn computer opgeslagen. De kunsten van Romario bestrijken bijna een heel floppy. Maar de coach heeft vertrouwen in de man die de Braziliaanse topscorer moet afstoppen. Zijn naam: Alexi Lalas, die eerder in het toernooi goalgetters als de Zwitser Stephane Chapuisat, de Colombiaan Faustina Asprilla en de Roemeen Florin Raducioiu drooglegde. “Als hij zo blijft spelen, wordt hij de beste verdediger van het toernooi”, aldus Milutinovic, die er aan toevoegde: “Als we doorgaan tenminste.” Lalas zelf blijft nuchter onder de woorden van zijn coach. Zoals hij nuchter bleef onder het succes van het Amerikaanse team. Dat vond hij geen wonder. “Een wonder is als een baby een vliegramp overleeft.”

Catweazle

Lalas (24) is zonder twijfel de meest in het oog springende speler van de Amerikaanse ploeg. Niet alleen vanwege zijn oranje-kleurige haar en zijn Catweazle-sik en ook niet door vanwege zijn overdadige talenten als voetballer. Lalas is beperkt in zijn spel, hij weet precies wat hij wel en wat hij niet kan. “Het is mijn taak om mijn man te dekken, de bal af te pakken en die zo snel mogelijk naar mensen te spelen die er iets mee kunnen doen”, omschrijft Lalas zijn werk in het veld. Mede door zijn tomeloze inzet koos Milutinovic de speler uit Detroit in de nationale selectie, onder één voorwaarde, dat wel. Lalas moest zijn meer dan weldadige haardos cultiveren. Met tegenzin toog hij naar de kapper en de gesneuvelde haren bewaart hij nog altijd in een doos. “Ze herinneren mij aan mooie tijden.”

Lalas werd in 1990 weliswaar gekozen tot college-voetballer van het jaar, maar een succesvolle carrière als international leek niet voor hem weggelegd. Tijdens het WK van dat jaar was Lalas in Italië, maar niet bepaald in een 'trainingskamp'. “Met een paar vrienden versierden we vrouwen, dronken bier en keken naar voetbal op televisie”, haalt hij moeiteloos wat mooie tijden op. “Toen Amerika tegen Oostenrijk speelde, zat ik met een geverfd gezicht voor de tv. Ik had toen geen flauw idee dat ik ooit eens van dat team deel zou uitmaken.” Vier jaar later is Lalas op het WK in eigen land een vaste waarde in de formatie. Hij schakelde steeds zijn man uit en ook aanvallend liet hij zich zien. Tegen Colombia maakte hij een doelpunt, dat werd afgekeurd. “Over twintig jaar laat ik dat mijn kinderen zien en dan stop ik de video voordat de scheidsrechter voor buitenspel fluit.”

Muziek is Lalas' tweede, of misschien wel eerste passie. Hij speelt piano, maar zijn voorkeur gaat uit naar de gitaar, die hij overal mee naar toe neemt. Als hij op de Amerikaanse tv in een commercial verschijnt (en dat gebeurt heel vaak) is hij te zien met zijn muziekinstrument en niet met een voetbal. Lalas heeft zijn eigen band, The Gypsies, hij is te bewonderen op een poster van de platenmaatschappij en op zijn rechterenkel staat een tatouage van zijn eigen logo. Onlangs verscheen er een CD van de band, getiteld Woodland, met daarop het nummer Kickin' Balls. Het favoriete lied van Lalas, de Soccer-Rocker, die naast muziek maken ook gedichten schrijft. Milutinovic is gecharmeerd van Lalas als voetballer, niet als muzikant. “Voor hem mag ik alleen iets van Frank Sinatra spelen”, aldus Lalas, die vandaag moet laten zien hoeveel noten hij op zijn zang heeft tegen Romario.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden