recensie

De krijs, de hoed: Guns N' Roses geven fans hun felbegeerde reünie

Zanger Axl Rose en gitarist Slash van de rockband Guns N' Roses tijdens hun concert in het Goffertpark tijdens hun 'Not In This Life-Time' tour. Beeld ANP

Megaconcerten zoals Guns N' Roses woensdag gaf in het Goffertpark in Nijmegen verlopen doorgaans volgens het boekje. Soms zijn er een of twee nummers die de ene keer wel en de andere keer niet worden gespeeld en als je geluk hebt, maakt een bandlid een grapje dat niet in het script stond; veel onverwachter wordt het niet. 

Dat wetende was de verrassing reusachtig toen AC/DC-gitarist Angus Young verscheen om twee nummers mee te spelen. Achteraf was het logisch: Guns N' Roses-zanger Axl Rose toerde vorig jaar als invaller met AC/DC en Young woont in Aalten, op een uurtje rijden van Nijmegen.

Tot diens aantreden was het een magere avond geweest. Dat lag met name aan Roses stem. Die authentieke krijs beheerste hij nog steeds – vandaar ook dat de AC/DC-covers hem goed afgingen – maar tijdens rustige zangstukken bleek hij verre van toonvast. Wie hier bij toeval beland was en geen idee had van de status van de band op het podium, zou zich achter de oren krabben. Wat deden die tienduizenden mensen hier? 

Tekst loopt door onder afbeelding

Zanger Axl Rose tijdens het concert in het Goffertpark in Nijmegen. Beeld ANP

Om die vraag direct te beantwoorden: zij herbeleefden hun jeugd. Zij kwamen om hun helden te zien. En zij vergaven het Rose dat hij niet meer het energiekanon was waar ze rond 1990 voor gevallen waren. Temeer omdat hij zijn stinkende best deed en dat met zichtbaar plezier. De cynicus die meende dat enkel op financiële gronden tot deze veelbesproken reünie was besloten, kreeg vanavond ongelijk.

Op die andere iconische figuur, Slash, leken de jaren geen grip te hebben gekregen. Hij droeg nog steeds dezelfde zwarte krullen onder dezelfde hoge hoed en – belangrijker – hij was nog even virtuoos als vroeger. Het spierballenvertoon dat op de setlist prijkte onder de naam 'solo Slash' was er alleen voor de echte fanaten – en om Rose tijd te gunnen om op adem te komen. 

Fraaier waren de momenten waarop de solo's in dienst stonden van de liedjes, om ze uiteindelijk over te nemen, zoals tijdens het spetterende slot van 'November Rain'. Iedereen met een beetje gevoel voor rockgeschiedenis voelde hoe bijzonder het was om die klassieker uitgevoerd te zien worden in de vrijwel originele bezetting - ook toetsenist Dizzy Reed en bassist Duff McKagan waren erbij.
Andere hits, van 'Live and Let Die' via Soundgarden-cover 'Black Hole Sun' tot afsluiter 'Paradise City', kregen een solide uitvoering. Dat het verder een tamelijk matte avond was, werd bedekt met de mantel der nostalgie.

★★★☆☆

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden