De kraamkamer van de kwekerij

Op de kwekerij is een proeftuin aangelegd voor alle mogelijke bollensoorten zodat het hele proces van knop tot zaaddoos zich weer eens vlak onder onze ogen zal afspelen. Bovendien kunnen daar foto's worden gemaakt om lezingen en catalogi op te fleuren.

De laatste jaren zwerven onze bollen rond bij de buren tot in Noord-Holland toe want er wordt grootschalig land geruild om door wisselende teelten het land vers te houden en het gebruik van dure gewasbeschermingsmiddelen te beperken.

Natuurlijk krijgen wij de vaste planten en hyacinten van de buren, in het verleden keek ik zelfs uit over peen en bloemkool. Ik mis dus hele stukken uit het leven van mijn bolletjes maar leer alles over de teelt van hosta's en hemerocallissen.

Zelfs Astilbes ben ik gaan waarderen. Vroeger, toen ze nog Spirea heetten, waren het stijve en raar roze gekleurde planten die in de border niet harmonieerden. Reden waarom sommige fijnkwekers ze nog steeds als 'not done' beschouwen. Tegenwoordig zijn er alleen nog heesters onder die naam bekend zoals Spirea japonica, een sterk struikje met klein gerimpeld blad en roze bloemschermen. Ideaal voor droge plaatsen in halfschaduw, er moet zelfs fiks gesnoeid worden in het voorjaar om vorm en bloem te behouden.

De proeftuin laat een strook beschaduwde grond vrij vlak langs de sloot, we gaan de Astilbes toch maar eens proberen. Ze wortelen ondiep en bij het minste gebrek aan water krullen de blaadjes om en worden bruin. Astilbe simplicifolia met zijn bescheiden kleuren laat zich nog het best in een natuurlijke beplanting inpassen. De Schotse 'Inshriach Pink' met bronskleurig blad en subtiele roze pluimen is 35 cm hoog en kan redelijk tegen droge grond. 'Dunkellachs' heeft een donkere zalmkleur boven groen glimmend blad. Astilbe thunbergii wordt ruim één meter hoog met bloei in augustus en september, de witte 'Prof. Van der Wiele' ziet er heel natuurlijk uit. Ook Astilbe tacquetii 'Purpurlanze' is hoog met lange pluimen, hij groeit zelfs op drogere grond lekker uit maar woekert niet. Vooral de vorm van deze plant is belangrijk, hij staat ook altijd op het lijstje wintersilhouetten.

Oók is Astilbe in het rijtje konijnonvriendelijk te vinden. Daar vond ik eveneens de vocht- en schaduwminnende Ligularia, weelderig bebladerde planten met trossen margrietachtige bloemen. Het is zaak het hem naar de zin te maken anders gaat hij pruilen en valt ten prooi aan slakken die hem ook al op hun lijstje hebben staan. De bruikbaarste soort is de hoge Ligularia przewalskii met sierlijke gele trossen in juli en augustus. Daar passen voor vroege bloei natuurlijk narcissen bij zoals de bleekgroene trompet 'Spellbinder'. De mooiste Ligularia heeft echter net de kraamkamer verlaten, de Schotse Ligularia dentata 'Britt Marie Crawford'. Deze heeft grote ronde bijna zwarte bladeren met bloei vanaf juli tot eind augustus. Dat wordt catalogi bestellen om de beste begeleidende planten te vinden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden