DE KONING

In België is het kind koning. En de koning weet het. Zeker Boudewijn. Die kon een horde kinderen die in zijn richting werd gedreven, tegemoet treden als begroette hij het staatshoofd van een bevriende natie.

Hij schudde hen steevast langdurig de hand, blij dat ze eindelijk tijd hadden gevonden om een bezoek te brengen aan zijn nederig paleis. En wat het grut ook uitkraamde, 's konings aangezicht bleef in de plooi, zoals men een bevriende vorst minzaam blijft toelachen ook al verklaart die sissend de oorlog. Uit de koninklijke blik sprak niet alleen eerbied, maar vooral ernst. Boudewijns oogleden leken gebukt te gaan onder het besef dat de vorst hier oog in oog stond met de toekomst van zijn land.

Die ernstige eerbied is - ook door Boudewijn - wel verklaard uit het feit dat hij zelf geen kinderen had. Maar zijn broer en opvolger Albert II, die een heel andere vorst is en bovendien kinderen heeft, legt dezelfde mengeling van eerbied en ernst aan de dag tegenover de toekomst van de natie. De ernstige eerbied zegt meer over België dan over de beide vorsten.

De kleine Belg geniet aanzien, maar wordt tegelijk scherp in de gaten gehouden. Het kind hangt tussen sokkel en knoet. De Belg zet zijn kind op een voetstuk, maar ook om zeven uur 's morgens bij de halte van de schoolbus, om hem daar 's avonds weer op te pikken.

Omdat in veel gevallen beide ouders hele dagen werken, belandt de kleine Belg na drie maanden in de kinderopvang. Twee jaar en zes maanden na zijn geboorte begint zijn schoolcarrière in het onthaalklasje van de kleuterschool. En hoewel hij daar 's middags slaapt en de rest van de dag voornamelijk doet waar hij zin in heeft, rolt hij tegen de avond uitgeput die school weer uit.

Nog voor zijn vierde verjaardag heeft de Belg het 'handen over elkaar en mondje dicht' volledig onder de knie. Tegen de tijd dat hij acht wordt, presteert hij het om tijdens een theevisite twee uur lang roerloos op de bank te blijven zitten en met een zachte stem te antwoorden op de enkele vraag die hem wordt gesteld.

België stopt zijn kinderen vol met wijsheden en regels en kijkt dan wat jaloers naar Nederland waar de kinderen zo spontaan zijn en zo geweldig hun zegje kunnen doen. Wij staan inderdaad wat raar te kijken naar de kleine Belg, die zó veel weet dat zijn fantasie eronder lijdt. Tegelijk weten we dat Nederland zijn spontane kindertjes soms met liefde achter het behang zou plakken. Daar heeft de Belg nauwelijks last van.

Je hoeft hier je kinderen niet thuis te laten om 'op restaurant' te gaan. In Nederland zie je de ober grijs aanlopen bij het aanschouwen van het kleine tuig, hoewel dat zich toch voorbeeldig gedraagt.

De eerste keer dat we in België uit eten gingen kropen wij van schaamte onder de tafel, nadat het tiende glas fruitsap met een klap op de grond was beland. De ober bracht echter vrolijk het elfde. Ook hij dook onder de tafel om die plas fruitsap op te dweilen en prees ons gelukkig met zulke schatten. In Nederland vergat de slager de helft van de tijd dat plakje worst, hier komt hij ermee naar buiten rennen als hij de kinderen aan de overkant van de straat ziet lopen.

De BRTN presteert het om een peuter van zes maanden vijf minuten lang geboeid naar de televisie te laten kijken: TikTak, een eindeloze herhaling van patronen en deuntjes, waarvan een normaal mens gek wordt maar die de peuter op het lijf is geschreven.

De kleuter krijgt van Samson en Gert hetzelfde recept: de bel doet het nooit, dus iedereen moet kloppen, Alberto wordt steevast Albèrt genoemd (met zo'n lekker Franse è) en Samson verdraait alle woorden van de volwassenen. De pluche hond zal in Nederland nooit de held worden die hij hier is. Samson heeft de naam ondeugend te zijn, maar spreken voor zijn beurt is het stoutste dat hij ooit heeft uitgehaald.

Hilversum waagt meer. Dat is mooi, ook al wordt de plank regelmatig volledig gemist. Maar tegelijk presteert Hilversum het kinderprogramma's uit te stellen wegens voetbal, schaatsen of een extra journaaluitzending. Bij de kleuters die zich stipt op tijd op de bank hebben geïnstalleerd is het drama niet te overzien. Dat zal in België niet gebeuren. In België is het kind koning.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden