De Ooievaar

‘De knip moet nog worden gehecht’

Beeld Sjoerd van Leeuwen

Op de vloer loopt een oranje streep, boven mijn hoofd brandt een tl-lamp. Het is midden in de nacht. De ziekenhuisgang is leeg. De bevalling die thuis begon, is in het ziekenhuis geëindigd met een keizersnee. 

Voordat ik terug naar huis rijd, kijk ik in de kamer van de verpleging op het bord waarop de namen staan van de vrouwen die aan het bevallen zijn. Ik herken de naam van een van onze cliënten die medisch is geworden en dus in het ziekenhuis zal bevallen.

Het is voor vrouwen die moeten bevallen altijd fijn om een bekend gezicht te zien, dus ik besluit te gaan kijken hoe de bevalling verloopt. “Hoi, ik ben de verloskundige van jouw praktijk en kom even kijken hoe het gaat”, zeg ik als ik de verloskamer binnenstap. “Wat fijn”, zegt ze. Ze ziet er anders uit dan dat ik me haar herinner. Maar veel tijd voor een gesprek is er niet. Ze kermt van de pijn. “De persweeën zijn begonnen. Je bent er bijna”, zeg ik. 

De arts-assistent komt binnen. “Het is druk”, zegt hij tegen mij. “Drie bevallingen tegelijk.” “Ik blijf om te helpen”, zeg ik. In de hoek van de kamer zit de man van de vrouw op zijn telefoon te facebooken. Ik geef hem een hand. “Hallo, zullen we samen even helpen?” Hij staat op en gaat naast zijn vrouw staan. Met een knip bevalt de vrouw een half uur later van een gezonde dochter. “De knip moet nog worden gehecht”, zucht de assistent. “Ik doe het wel”, zeg ik. De overduidelijk vermoeide man van eind twintig kijkt me dankbaar aan. “Ik heb nog wel even tijd. Ga maar snel verder.”

Hij geeft me een hand en snelt naar de andere verloskamer. “Ik ga je verdoven, geen zorgen”, zeg ik tegen de vrouw, die van haar dochter verschrikt naar mij kijkt als ik de spullen klaarleg. De man komt naast me staan en tikt me op de schouder. “Wil je alsjeblieft een steekje bij zetten? Dan wordt het extra strak.” Ik kijk op en zeg: “Misschien moet je even nadenken over wat je zegt.” De man draait zich om en verruilt de stoel in de hoek voor de gang.

De volgende dag draag ik mijn dienst over aan mijn collega en vertel wie er zijn bevallen. Ik noem de naam van de vrouw. “Dat kan niet”, zegt mijn collega. “Die is een week geleden al bevallen.” “Nee hoor, ik was er gisteravond bij.” “Weet je zeker dat het om deze vrouw ging?” Ik bel het ziekenhuis en vraag naar de naam van de vrouw die vannacht is bevallen in kamer 14. Ik krijg een andere naam. Met een blos op mijn gezicht bel ik de verloskundigenpraktijk waar de vrouw onder behandeling is en bied mijn verontschuldigingen aan. Ze kunnen er hartelijk om lachen. “Super, dat jij er namens onze praktijk bij was.” Daarna bel ik de vrouw om mijn excuses te maken. “Meid, geen sorry hoor. Ik vond je geweldig. Ik was heel blij met je. Die kerel van mij kwam met een bos bloemen en excuses terug van de gang.”

Mickelle Haest tekent elke week de ervaringen op van een uitvaartverzorger of die van een verloskundige. Lees alle verhalen terug in dit dossier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden