Opinie

De kloof tussen jongeren en de politie

Fé Toussaint. Beeld
Fé Toussaint.

Afgelopen maandag lanceerde Politie Haaglanden een nieuwe, op jongeren gerichte website: www.vraaghetdepolitie.nl. Samen met BNN-presentator Valerio Zeno presenteerde de regio de website, die het voor jongeren makkelijker moet maken om antwoorden op veiligheidgerelateerde vragen te krijgen.

Beantwoorde vragen snijden onder meer onderwerpen zoals loverboys, drugs en pesten aan. Met zowel filmpjes als kort geformuleerde antwoorden proberen de initiatiefnemers duidelijk hun aanspreekwijze aan te passen op de belevingswereld van jongeren. Een bewuste keuze, want een van de doelen van de site is om de kloof tussen jongeren en de politie te verkleinen.

Toen ik het bericht aangaande de websitelancering las, betrapte ik mezelf op het slaken van een vermoeide zucht. Alweer een te verkleinen kloof – zouden we onze tijd niet beter kunnen besteden aan het bestrijden van de feitelijke misdaad, in plaats van het uitleggen hiervan aan een stel vaak zelf niet al te beschaafde blaagjes?

Maar op zich is deze campagne reputatie-technisch gezien helemaal niet zo overbodig.

Gravende in mijn geheugen naar herinneringen aan “de” politie kwam ik niets dan grimmige berichten tegen. Zo werden vrienden van me als brugklassertjes vaak twee keer op dezelfde dag aangehouden wegens gebrek aan voorlicht – iets wat toen op ons overkwam als een vorm van ultieme onrechtvaardigheid – en heb ik in groep acht ooit twee uur met de voltallige klas op het bureau gezeten, omdat mijn meester alleen binnen de extreem krappe werktijden van de politie aangifte van zijn gestolen portemonnee kon doen.

En op mijn huidige school gaan agenten vaak tot desperate measures over om toch te bewerkstelligen, dat leerlingen naar hen luisteren. Een aantal maanden terug hing er een A4tje bij de hoofdingang, met daarop in koeienletters “gratis”. Bij verdere bestudering kwam men er achter dat dit slechts een trucje was geweest van ‘onze’ schoolagent: “Hèhè, ik heb jullie aandacht”, zo luidde de tweede zin van het bericht. Kinderachtig, maar eerlijk is eerlijk: van het rechtstreeks aanspreken van leerlingen hoeft de politie het doorgaans niet te hebben.

Naderende agenten worden veelal vol wantrouwen aangestaard, al is het maar omdat dit nu eenmaal beter bij onze puberale aard lijkt te passen dan een vrolijke zwaaibeweging en het

aanbieden van nieuwtjes uit het criminele schoolcircuit.

Ik heb ook nooit gemerkt dat een scholier actief een agent opzocht om een vraag te stellen. Deels heeft dit te maken met een gebrek aan vragen – ik heb niet het gevoel dat het onderwerp “veiligheid” een erg groot deel van de gesprekken van leerlingen domineert. Belangrijker is echter het beeld dat sommigen onder ons duidelijk van de politie hebben. Gelukkig is onze band met de politie niet zo slecht als clichédocumentaires met al even cliché geportretteerde hangjongeren doen vrezen, maar persoonlijk zie ik agenten meestal toch ook niet bewust als een essentiële hulp- en informatiebron.

Dat de politie zich met deze site wat duidelijker aanwezig maakt is wat mij betreft dus ontzettend goed. Bovendien lijkt het deze keer helemaal niet alleen om een beoogde imagoverbetering te gaan, in tegenstelling tot wat veel andere overheidsacties doen vermoeden. De vragen die de website beantwoordt zijn namelijk, hoewel niet altijd even dringend klinkend, wel degelijk interessant. Ik voelde zowaar een lichte teleurstelling toen ik erachter kwam dat de site zich (nog) totaal niet op mijn regio richt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden