DE KIER

Einde in zicht van wildgroei in acupunctuur (1)

LOES SMIT; ANITA LOWENHARDT

Louter wildgroei dus en eigenlijk zo logisch als wat dat tot nu toe opleiders noch opgeleiden erkend zijn. Zelfs niet het Hwa To centrum, een officieel instituut van de Rijksuniversiteit Groningen. Hwa To onderhoudt stevige banden met Chinese gezondheids- en overheidsinstanties, leidt in Groningen medisch studenten op en geeft in Utrecht afgestudeerde artsen een grondige scholing in TCM, zoals de traditionele Chinese geneeskunde afgekort heet. TCM is overigens meer dan acupunctuur: ook kruidengeneeskunde en bewegingsleer worden ertoe gerekend.

"We zouden de opleiding wel anders willen aanpakken" , zegt de arts Van der Have, die op het centrum met zowel Nederlandse als Chinese collega's samenwerkt, "maar zolang acupunctuur geen erkend specialisme is, moeten onze studenten de studie in hun vrije tijd doen en 'm zelf betalen. Dat komt er op neer dat de opleiding is geconcentreerd in de weekeinden, in totaal dertig, uitgesmeerd over anderhalf jaar."

Het is niet alleen omdat bij alle andere opleiding stages ontbreken, dat Van der Have de manier waarop "minstens de helft" van alle acupuncturisten werkt, "uiterst dubieus" noemt. De naaldjes die op bepaalde plaatsen in het lichaam gestoken worden, moeten, zegt hij, een zekere prikkeling teweeg brengen. "We krijgen hier veel patienten die vertellen elders behandeld, maar niet van hun kwaal afgeholpen zijn en helemaal niets gevoeld te hebben. Dan weten wij meteen dat daar iets fout zat."

Einde in zicht van wildgroei in acupunctuur (2)

Nu al bedrijft Hwa To een soort zending in Europa, maar het zit er in dat het instituut binnenkort het officiele 'hoofdkantoor' van Europa wordt voor de verbreiding van TCM. Begin mei bespreken Nederlandse en Chinese autoriteiten de mogelijkheden.

"Wij zijn ervan overtuigd dat de traditionele Chinese geneeskunde iets

te voegen heeft aan de westerse" , zegt Hwa To-voorzitter H. Termeulen. "Je moet die twee niet los van elkaar zien. De Chinese methode doet iets waar de westerse het laat afweten. Bovendien is TCM betrekkelijk goedkoop, en alles wat in het belang van de volksgezondheid is moet je niet nalaten, vinden wij. Het is dus niet of/of, maar en/en."

Wat Termeulen voor ogen staat als het European centre for traditional Chinese medicin Hwa To in Groningen een feit zal zijn, is in samenwerking met ziekenhuizen en universiteiten in Europa een netwerk opzetten van centra voor Chinese geneeskunde en opleiding van artsen. Groningen begeleidt en informeert, China levert volgens afspraak specialisten en de know how.

"Bij Europa denk je natuurlijk het eerst aan de EG-landen" , zegt Termeulen, "maar ook voor de Oosteuropese landen is TCM heel geschikt, omdat je veel op poten kunt zetten zonder gigantische bedragen te moeten investeren. Toevallig is de Oekraine er als eerste in het Oostblok tot grote tevredenheid mee aan de gang geweest, maar sinds de vriendschap met China over is, is ook de TCM daar verwaterd."

Een betrouwbaar netwerk zal waarschijnlijk tegelijk de wildgroei binnen de instituten voor acupunctuur de kop indrukken, denkt Termeulen. "Nu zie je nog een enorme varieteit in kwaliteit of beter, in gebrek aan kwaliteit in Europa. Dat is in andere landen net zo als bij ons. Overal is de naam acupuncturist vogelvrij, iedereen maakt zich ervan meester en vaak spelen commerciele overwegingen een grote rol."

"China geeft desondanks steun aan zulke instituten, omdat die zich onder betrouwbaar lijkende namen presenteren als Free traditional university. De naam universiteit is natuurlijk beschermd, maar university weer niet. Als we dat Europese netwerk opzetten, zullen we met China afspreken dat het geen medewerking meer verleent aan instituten die beneden de maat werken."

Brengt het Europese centrum erkenning van opleiders en beoefenaars van acupunctuur dichterbij? "In elk geval gaan we langzaam de goede kant op. Een kwestie van masseren, zoals dat heet."

Gratis Playboy voor militairen Defensie: wij zijn geen censor

"Wij zijn natuurlijk geen censor, zeggen ook niet dat alle militairen Trouw moeten lezen" , reageert de woordvoerder van het ministerie van defensie op vragen over het gratis verspreiden van het maandblad Playboy onder de Nederlandse VN-militairen in het voormalige Joegoslavie.

De dienst Ontwikkeling en Ontspanning van het ministerie haalt binnenkort 1100 exemplaren van het februari-nummer van Playboy bij de uitgever op, met de bedoeling die eind deze maand in het voormalige Joegoslavie te verspreiden over de dertig lokaties waar Nederlandse militairen gelegerd zijn.

De publiciteitsstunt is uiteraard bedacht door de Nederlandse Playboy zelf. De hoofdredacteur zegt dat hij op het idee werd gebracht door een briefje van een van de Nederlandse VN-soldaten, met het verzoek hem het februarinummer toe te sturen.

De VN-militair zou met name zo op het februarinummer gebrand zijn, omdat dat een fotoreportage bevat van Sheila en Sandra Timmermans, de tegenwoordig eveneens zingende dochters van Gert en Hermien.

De hoofdredacteur belde daarop het ministerie van defensie en bood aan het blad, op kosten van Playboy, onder de Nederlandse militairen in ex-Joegoslavie te verspreiden. In ruil daarvoor besloot Defensie om de verspreiding over de verschillende lokaties op zich te nemen.

Op de meeste van die lokaties bevinden zich ook vrouwelijke militairen. "Wat die ervan vinden, weet ik niet" , zegt de Defensiewoordvoerder. "Het probleem bij zoiets is: wie wat krijgt en op basis van welke normen dan wel."

Naar verluidt zijn Sandra en Sheila Timmermans 'zeer ingenomen' met het initiatief. "We hopen dat het de jongens helpt de tijd die zij daar moeten doorbrengen wat sneller om te krijgen," zei Sandra. Sheila wees er nog op dat de militairen zich door de foto's "niet te veel moeten laten afleiden van de taken waarvoor zij daar zijn" .

Minder tevreden is het SGP-Kamerlid Van Dis. Hij vindt het 'totaal verwerpelijk' dat Defensie hieraan meewerkt. Volgens hem moet de minister "hier onmiddelijk een eind aan maken, omdat diens ministerie niet mag meewerken aan de verspreiding van hele of half-pornografische bladen" .

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden