De keuken van Kees

Maandag keukendag. De jaarlijkse Michelinsterren werden weer uitgedeeld en minister Schippers kwam zich met onze keukens bemoeien. Allebei onzin denk ik. Ik ga niet naar een restaurant omdat het één, twee of drie Michelinsterren heeft en ik ga ook niet níet omdat het pannenlapje zogenaamd vies zou zijn. Van haute cuisine weet ik niet veel, laat ik me maar tot de 'basse cuisine' beperken, daar weet ik alles van. Zo ben ik in familiekring 'onbetwist de bami-specialist'.

Ik zal u bij wijze van uitzondering vertellen hoe ik die bami maak. Koop mie, van welk fabrikaat ook, huismerk is prima, een pak bamigroente (gooi de overbodige peper eruit), een zakje bami- of nasikruiden van Inproba (23 cent, veel goedkoper ken ik niet), verder wat kippenvlees, bijvoorbeeld een stukje filet dat je in dobbelsteentjes snijdt, braad het vlees, wok de groente, gooi het door elkaar en klaar is Kees. Overheerlijk. U begrijpt, ik ben een liefhebber van het soort maaltijd dat Jan Cremer ooit in zijn studentenhuis presenteerde: 'Ik ben stenensoep aan het maken, heb jij misschien een maggiblokje voor me?', 'Een beetje gehakt?', 'Een stukje prei?' Alle goede gevers hartelijk dank, na afloop stenen eruit en een heerlijk soepje blijft over. Over studentenhuizen gesproken, misschien zijn dat wel de aangewezen locaties om de basse cuisine te oefenen. Gedeelde keukens zijn sowieso natuurlijk een rijke bron van hygiënische en culinaire meningsverschillen, met alle gevolgen vandien.

Bij ons op Uilenstede specialiseerden we 's zomers vaak in fruitvliegjes die uit sommige kastjes opstegen, omdat iemand er wekenlang een drabje had opgeslagen dat niet in de koelkast paste. Er was voor de vorm wel een soort corveesysteem dat vertelde dat je doekjes en sponsjes zo nu en dan moest schoonmaken maar 'gehandhaafd' werd er niet. We hebben het allemaal overleefd, geen wonder ook, de basse cuisine in al haar facetten maakt weerbaar. Soms kreeg ik van mijn moeder in het weekend een zak appelen mee of een stukje kaas, maar als je dat achter elkaar opat had je die aanslag op je ongezonde levensstijl ook weer overleefd. Mijn opa at zijn leven lang dagelijks een alp aan aardappelen, zonder enige vorm van garnering en hij werd er negentig mee. Voorts: misschien gaat het wel mis in de hedendaagse keuken omdat er te veel doekjes voor van alles zijn. Als je maar één doekje hebt ben je gedwongen het regelmatig uit te spoelen maar al die wegwerpdoekjes verleiden tot onachtzaam reinigingsgedrag. Also sprach Zarathustra.

Ik weet niet of de inspecteurs van de Michelingids ook de keukens van de chefkoks zelf betreden, maar wel dat de Amerikaanse Keuringsdienst van Waren onlangs in een tweesterrenrestaurant van de bekende tv-kok Gordon Ramsay 'vieze snijplanken en besmet voedsel' aantrof. Ik heb altijd begrepen dat je vooral niet in de keukens van grote restaurants moet komen kijken, en dat geldt niet alleen voor Chinese keukens. Minister Schippers komt er bij mij dan ook niet in, en dat Michelinmannetje met z'n sterren evenmin.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden