De kerkgangers herken je aan hun kleren

Ad Mourik, schipper
'Mij maakt het niet zo veel uit welke dag van de week het is. Als ik op zondag een vroege dienst heb, sta ik om vijf uur op. Ik verzorg me en maak mijn brood klaar. Altijd met worst en kaas erop en wat fruit erbij. Ontbijten doe ik niet. Ik eet het op de pont op. Met een bak koffie.

Ik zorg er altijd voor dat ik er om een uur of zes ben. Het is altijd mooi op de pont en elke dag weer anders. Je ziet altijd iets aparts hier. De zon komt elke dag op een andere manier op. Water en lucht zijn nooit hetzelfde.

Als eerste moet ik de motoren draaiklaar maken en controleren. Het moet allemaal weer een dag meegaan tenslotte. Om half zeven gaan we varen en dan staan vaak ook al de eerste auto's klaar om overgezet te worden. Dat zijn vaak mensen die in de zorg werken en uit een nachtdienst komen. Meestal komen ze van Wijk bij Duurstede en moeten ze naar Beusichem. Auto's betalen bij ons 1,90 euro en fietsers 70 cent. Doordeweeks begint de spits meteen om half zeven en die loopt dan door tot half tien. Op zondag wordt het dan pas echt druk.

Die eerste uren heb je tijd om een beetje schoon te maken en de ramen te lappen, maar je houdt altijd de stoep in de gaten. Staan er mensen op mij te wachten? Op zondag heb je veel wielrenners, motoren en ook een paar kerkgangers. Die herken je aan hun zwarte kleren. Bij mooi weer heb je vaak van die oldtimers op het schip. Mensen zijn rustiger dan op doordeweekse dagen. Ze hebben geen haast.

Mijn vrouw vindt het prima dat ik op zondag werk. We hebben 26 jaar een binnenschip gehad, zaten 24 uur per dag op elkaars lip. Dan is het fijn om elkaar ook eens níet te zien. Zij zit in de verpleging. Wij vervoerden met ons schip 'De Zwaluw' zand van Duitsland naar Nederland. Mijn kinderen hadden geen zin de boot over te nemen. En dus hebben we 'm verkocht. De ene zoon is vrachtwagenchauffeur geworden en de ander zit in de computers. Ik kwam hier vaak langs en kende de jongens die hier voeren. Van het een kwam het ander. Er ging een collega weg en ik kon hier komen werken.

Ik ben gereformeerd opgevoed en heb vanaf mijn zesde op een christelijk schippersinternaat gezeten. Daar ging ik naar de kerk en naar zondagsschool. Nu zie je mij niet meer in de kerk. Ik heb er niets op tegen, maar vind het goed zo. De omgeving hier maakt ook geen religieuze gevoelens in mij los of zo. Dat heb ik allemaal gehad.

We varen zo'n acht keer per uur met de pont heen en weer. Met sommige mensen maak je een praatje, met anderen niet. Sommigen zitten half te slapen. Ik vraag gewoon aan iedereen of ze willen betalen. De een doet het lachend en dan maak je een praatje. De ander zegt niets en dan hou ik ook mijn mond. En je moet altijd op de scheepvaart letten. Grote schepen hebben voorrang.

Vorig jaar is een collega van een andere pont bij Maarssen overvaren door een groot schip. We weten nog steeds niet hoe dat is gekomen. Sindsdien let ik beter op.

Mijn dienst duurt tot half drie. Eenmaal thuis doe ik vaak even een tukje of het moet zo zijn dat mijn vrouw wil fietsen. Dan gaan we meteen weg, anders heeft het geen zin meer. We eten wel eens nasi of bami, maar op zondag is het altijd Hollandse pot: vlees en groente. Dat vind ik lekker. Ik ben niet zo van voetballen, dus 'Studio Sport' laat ik aan mij voorbij gaan. Om negen uur lig ik alweer in bed, ook op maandagochtend gaat vaak om vijf uur alweer de wekker.

Op zondag is het al met al een stuk rustiger op het veer. Mijn dienst duurt voor het gevoel dan wel een stuk langer. Doordeweeks is een uur zo om."

Tekst Stijn Fens

Foto's Werry Crone

Ad Mourik (51) is een van schippers van het veer dat over de Lek vaart tussen Beusichem en Wijk bij Duurstede. Hij is al bijna 27 jaar getrouwd met Corry Mourik-Van der Ben. Ze wonen in Nieuwegein en hebben twee zonen.

De zondag bepaalde het ritme van de week, de kerk het ritme van de zondag. Nu kerkbezoek niet meer zo vanzelfsprekend is, vullen we deze dag met onze eigen rituelen. Deze week de zondag van:

Wie is Ad Mourik?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden