De kerk mag geen vesting worden

Toen hij hoorde dat twee moslimextremisten priester Jacques Hamel in de rooms-katholieke kerk van Saint-Étienne-du-Rouvray op de knieën hadden gedwongen en hem de keel hadden afgesneden, reageerde imam Mohammed Karabila zeer geschokt. "Ik huil om mijn vriend", zei hij. Karabila is imam in hetzelfde Franse stadje waar de 85-jarige Hamel decennialang als priester werkte. De moskee van Karabila staat op een perceel dat jaren eerder door de parochie van Hamel aan de moslimgemeenschap van Saint-Étienne-du-Rouvray was geschonken. "Al onze gebeden zijn voor de familie van Hamel en zijn katholieke gemeenschap", zei Karabila.

Net als in vele andere reacties op de laffe moord op priester Hamel klonk ook in de woorden van Karabila de bemoedigende boodschap van vrede, verbondenheid en vriendschap door. Dat klinkt misschien soft, maar daar is niks softs aan. Het is precies het geluid dat nodig is.

Buiten Europa zijn christenen al veel langer het slachtoffer van extremisten. Nu dat geweld voor het eerst een christelijke kerk in Europa heeft bereikt, kan het zomaar gebeuren dat christenen en moslims zich in tegenstellingen laten dwingen. Die gevaarlijke polarisatie is precies waar de extremisten van IS op uit zijn, en moet voorkomen worden. Niet de tegenstelling, maar de verbinding moet worden gezocht. Zoals paus Franciscus deze week in reactie op de dood van priester Hamel zei: deze strijd is geen strijd tussen religies. Dit is geen strijd tussen moslims en christenen.

Nu er voor het eerst in Europa een kerkgebouw is ontheiligd door een brute moord door IS-aanhangers, is het desalniettemin niet verwonderlijk dat christenen zich afvragen hoe veilig hun godshuizen nog zijn. Dat kerkgenootschappen zich buigen over de vraag of ze veiligheidsmaatregelen moeten nemen, is heel begrijpelijk en verstandig bovendien. Maar dat ze op voorhand heel terughoudend zijn om de deuren van hun kerkgebouwen te sluiten, is lovenswaardig. Laat kerken waakzaam zijn, maar laat ze geen vestingen worden waarin christenen zich uit angst voor de boze buitenwereld terugtrekken. Kerken moeten open en vredige plekken zijn waar iedereen binnen moet kunnen lopen - voor ontmoeting, voor stilte, voor bezinning, voor viering, voor gebed.

Christelijke kerken voeren al decennialang een open koers van dialoog en ontmoeting met andersgelovigen. Die koers moet juist nu worden vastgehouden.

Imam Karabila en priester Hamel maakten samen deel uit van een interreligieus comité waar ruimte is voor discussie en ontmoeting en waar gesproken wordt over hoe andersgelovigen met elkaar kunnen samenleven. Het verbindende voorbeeld dat de twee geestelijken daarmee hebben gegeven, verdient alle navolging.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden