De juf blijkt gewapend met een eierwekker

Geïrriteerd verlaat een vader de school. Het 10-minutengesprek ging op aan beleefdheden. Over zijn zoon (9) is hij niets wijzer geworden. Kan dat anders?

Verwachtingsvol betreedt een vader het met herfsttekeningen versierde klaslokaal. Zijn raison d’être hier is het 10-minutengesprek, dat moet draaien om zijn zoon. Die is de laatste tijd zo stilletjes, soms zelfs een tikje treurig. Zou de juf dat ook hebben gemerkt? Kan zij de jongensziel doorgronden?

De juf blijkt gewapend met een eierwekker, die ze op tien minuten zet, ’anders loop ik zo uit’. Kordaat bespreekt ze het herfstrapport, hoewel de vader dáárover geen vragen heeft. Zo tikt zijn spreektijd weg, de ziel van de zoon komt niet ter tafel.

’Grrr’, denkt de vader als hij het klaslokaal verlaat. Hij ergert zich aan de juf, die niet fijngevoelig genoeg was om te raden wat de vader bezighield. Maar ook aan zijn eigen, weinig assertieve houding. Waarom had hij de juf niet vriendelijk afgekapt tijdens haar verhandeling over rekenvaardigheden? Waarom had hij haar niet meer gerichte vragen gesteld over het welzijn van zijn zoon?

Misschien voelde hij zich niet helemaal op zijn gemak in de ’rare context’ van het 10-minutengesprek, gokt onderwijsadviseur Peter de Vries, auteur van het boek ’Mijn kind op school’. „De leerkracht zit vaak op een mooie arbostoel, terwijl de ouders op die kleine stoeltjes zitten. Het begint dus al scheef.”

Er is nog wel meer ’raar’ aan de sneltreinconversatie tussen ouders en juf, vindt De Vries: „Het is de meest emotionele vergadering van Nederland, en we hebben er nooit een agenda voor. Het begint met de beleefdheidsvraag, dan komt het rapport, de rondvraag en dan is het klaar.”

De Vries, die geen fan is van het 10-minutengesprek, heeft twee ’survivaltips’ voor ouders. Tip één: bereid het gesprek goed voor. En is er een belangrijk agendapunt – pestgedrag in de klas, tegenvallende cijfers, echtscheidingsperikelen – deel dat dan ook van tevoren met de leerkracht. „Vraag eventueel een dubbel gesprek aan.”

Tip twee luidt: vraag aan de leerkracht wat hij of zij van de ouders verwacht.

„Want het 10-minutengesprek draait als het goed is niet alleen om informatieoverdracht van de school aan de ouders, maar ook om de vraag: Hoe kunnen we samenwerken?”

Daar is Hans Gerritsen, adjunct-directeur en leerkracht aan de Sint Lebuïnusschool in Deventer, het hartgrondig mee eens. „In de prettigste gesprekken zet je de klok gelijk. Dan vertelt de ouder: ’zo is hij thuis ook, of juist niet’ en dan heb je weer iets van elkaar opgestoken.”

Zijn advies aan ouders luidt: „Stel je uitnodigend op, wees bereid ook minder prettige dingen over je kind te horen. Vertel ook wat jij beleeft bij lastig gedrag van je kind. Want het is voor een leerkracht moeilijk om eerlijk te zeggen: ’Je kind haalt het bloed onder mijn nagels vandaan’.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden