De islam is niet inherent wreder of genadiger dan andere religies

Soms waarschuwt een klein stemmetje van binnen je om iets niet te doen, en doe je het toch. Dat overkwam me vorige week, toen ik een bericht van Tofik Dibi citeerde. Het laatste zinnetje van dat citaat luidde: 'Islam is vrede'. Ik aarzelde nog om het over te nemen, had het al een paar keer weggehaald; toen toch weer teruggeplaatst. Het was raar geweest om alleen dat zinnetje weg te laten, uit een verder volledig citaat.

Gelijk de volgende dag werd ik afgestraft voor het ingaan tegen mijn intuïtie: in een lezersbrief werd genoemd, dat ik gezegd zou hebben dat de islam vrede was.

Daar had je het al.

Als ik érgens niet mee geassocieerd wil worden, is het nu juist met dat ene zinnetje. Zo wil ik de Trouw-annalen niet in. Daarom zal ik me er vandaag nog eens heel duidelijk over uitspreken: Néé, de islam is geen vrede! Natuurlijk niet. Iedereen die 'islam is vrede' nog durft uit te spreken, wekt onmiddellijk mijn cynisme op. Mijn moslimvrienden en ik lachen ons ook een bult, wanneer er weer een vertegenwoordiger van een of andere organisatie roept dat de islam vrede is en dat terroristen niets met de islam te maken hebben. Het is zo verschrikkelijk naïef. Hoe kun je met droge ogen beweren, dat de mensen van jouw gemeenschap geen kwaad aan kunnen richten uit hoofde van het geloof? Alsof daar geen moordenaars, verkrachters of oorlogszuchtigen tussen zitten? Natuurlijk is dat niet wat ze bedoelen. Natuurlijk bedoelen de vrede-roepers, dat de islam als abstract gegeven, of de islamitische God, slechts rust en goedheid op aarde wil. Dat alleen de woestelingen het steeds verpesten voor dat prachtige ideaal van barmhartigheid en menslievendheid. Feitelijk verhullen deze bezweerders daarmee dat élke godsdienst of ideologie als excuus tot de meest bloeddorstige wreedheden kan leiden. De islam is niet inherent wreder of genadiger dan andere godsdiensten - ik zal het blijven herhalen tot ik erbij neerval.

Asociaal als ik ben, heb ik me er lange tijd weinig van aangetrokken dat de islam als minder vredelievend te boek stond. Buitenstaanders moesten maar van de islam denken wat ze wilden. In dit deel van de wereld kon je het je veroorloven rustig in een hoekje te zitten en de islam zo vredig te beleven als je dat zelf goed achtte. Buitenlandse conflicten waren het gevolg van bittere en ingewikkelde gevechten om politieke macht in een islamitisch jasje.

Allemaal nog steeds waar, alleen begint dat islamitische jasje me steeds meer te irriteren. Politiek mag dan de oorzaak zijn van alle conflicten in de islamitische wereld, een steeds gewelddadiger wordende theologie is wel het jammerlijke gevolg. De liefdevolle God en alle mooie spiritualiteit ten spijt, wordt zo het islam-is-vrede-credo steeds potsierlijker.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden