De inwoners van Beit Hanoen zijn begonnen met puinruimen

* In Beit Hanoen reageren de bewoners gelaten met een 'eerst zien dan geloven'. De Israëliers zijn weggetrokken uit dit noordelijke deel van de Gazastrook. ,,Ze zijn dan wel weg, maar misschien komen ze morgen weer terug'', verzucht een man van middelbare leeftijd. Zijn broer is gedood bij een van de acties. Zijn buurman laat de toegestroomde journalisten de vernielingen zien, de stompjes die nog over zijn van de citrusplantage, de door kogelgaten doorboorde huizen.

Israël heeft systematisch alle bomen weggevaagd. Ze boden bescherming aan de militanten die van hier hun Kassam-raketten afvuurden op het nabijgelegen Israëlische plaatsje Sderot. Volgens een rapport van de VN zijn in Beit Hanoen meer dan 130 hectare olijf- en citrusbomen geveld, 31 huizen verwoest, vier bruggen vernield, acht waterputten onklaar gemaakt.

De bewoners erkennen dat de commando's van de Islamitische Djihad de beschutting van de bomen opzochten om hun raketten af te vuren. Hun smeekbedes aan de strijders om elders hun heil te zoeken, mochten niet baten. ,,We konden geen kant uit'', zegt er een. ,,Als we probeerden de strijders weg te krijgen, werden we voor collaborateurs uitgemaakt. En als we ze hun gang lieten gaan, verschenen de Israëliërs en vernielden alles.'' Abdel Khader Hmeid vertelt hoe hij onlangs nog probeerde een groepje met raketten uitgeruste militanten te verjagen van zijn lapje grond. Op een bepaald moment ging het mis met het afvuren van de raketten en landden ze bij zijn huis, waarna brand uitbrak. Israëlische tanks denderden continu langs. Een Israëlische bulldozer verpletterde een kamer van zijn huis.

Nu heeft de Islamitische Djihad ingestemd met het bestand, zijn de Israëliërs vertrokken en vierhonderd Palestijnse politiemensen gearriveerd om toe te zien op handhaving van het staakt-het-vuren. Ze rijden rond in snelle wagens, zijn uitgerust met geweren, hier en daar hebben ze stellingen opgeworpen.

De bewoners - Beit Hanoen telt ruim 20000 zielen- zijn begonnen met puinruimen. Bulldozers effenen de weg die vol stenen ligt en vol gaten zit. Elektriciteitswerkers spannen kabels, de mannen van de telefoondienst herstellen de lijnen.

Op de grote weg naar het zuiden -Gaza is veertig kilometer lang en tien breed- lijken de Palestijnen voornamelijk te vieren dat ze hun bewegingsvrijheid terug hebben, dat de Israëlische wegversperringen (deels) zijn opgeheven. De Saladin-route heet de weg, genoemd naar de grote veldheer die de Kruisvaarders versloeg. Het was ook de route die Napoleon Bonaparte aflegde op weg van Egypte naar Akko. Nu hebben Palestijnse auto's, taxi's, ezelwagens, tractoren, eigenlijk alles wat maar wielen heeft en kan rijden, bezit genomen van de weg.

Toch is hun reis niet ononderbroken. In Gaza wonen naast de miljoen Palestijnen ook nog altijd 8000 Israëlische kolonisten in hun zwaar bewaakte nederzettingen. Van tijd tot tijd vertrekt er een -ook al zwaar bewaakt- konvooi met Israëliërs van en naar die nederzettingen. Dan komt het verkeer op de grote weg tot stilstand. Het konvooi heeft voorrang, de Palestijnen moeten wachten. Het enige verschil is dat sinds zondag niet Israëlische militairen, maar Palestijnse agenten de Palestijnse chauffeurs tot stoppen dwingen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden