De ideale man

Twee onderzoekjes onder volstrekt verschillende groepen naar eh, gewenste mannen. Uitslag min of meer overeenkomstig. En ik geloof dat ik helemaal op het verkeerde spoor zit. De politie van het korps Gelderland-Zuid onderzocht welke rechercheurs het beste resultaat bij Marokkaanse crimineeltjes sorteerden. Conclusie, de man met gezag. Een succesvolle rechercheur moet een maatpak aanhebben en niet zelf de arrestant uit de cel ophalen. Een ander onderzoek onder studentes leverde een soortgelijk beeld op. De jonge vrouwen gaan voor de zelfverzekerde man; mooie looks en intelligentie vinden ze veel minder belangrijk. En ik die dacht dat we in het rijk van de empathische, begripsvolle man leefden...

Verkeerde boeken gelezen kennelijk, naar de onjuiste films gekeken. Misschien maar helemaal niet meer lezen en tv-kijken, maar gezaghebbende kleren gaan kopen, zo nu en dan met de vuist op tafel slaan. Dat ik het als rechercheur niet voor elkaar zou krijgen, is trouwens de schuld van Baantjer en collega’s, krijg ik de indruk. Tv-rechercheurs zijn kennelijk niet gemaakt voor Marokkaanse boefjes. Inspector Morse is wel goed gekleed maar houdt te veel van klassieke muziek, Inspector Frost is slecht gekleed, bovendien wordt hij door zijn chef op de kop gezeten. Hetzelfde geldt voor inspecteur De Cock: je zult als Marokkaantje maar het ’d’r uit, De Cock!’ van commissaris Buitendam horen en weg vliedt alle respect! Over naar de studentes. Waar zij hun verlangen op baseren is mij helemaal een raadsel. Toen ik nog op die markt opereerde was juist de macho als liefdeskandidaat verdampt maar kennelijk is, een paar emancipatiegolfjes verder, de leider, de man die het wel even zal regelen, achter onze rug teruggekeerd. Komt het door de politiek die deze dagen zo doordringend in de lucht hangt? Al die zelfverzekerde mannetjes: Wilders, Pechtold, Rutte, Roemer. Job Cohen is natuurlijk meer een vaderfiguur, maar zo iemand kunnen we ambtshalve ook wel tot de zelfverzekerde mannen rekenen, dunkt me. Daar moet ik zelf trouwens maar eens gauw mee ophouden, al dat ’dunkt me’, ’allicht’, ’geloof ik’. Gewoon zeggen waar het op staat. Niet zoals premier Brown van Engeland, die na een bezoekje aan een partijgenote vergat het microfoontje uit te zetten zodat we hoorden wat hij werkelijk van het mens vond: bekrompen, absolute ramp. Hij ging later door het stof om z’n excuses aan te bieden. Dat werkt natuurlijk niet. Gewoon voet bij stuk houden, Gordon! Laat de vrouw in kwestie maar weten wat je van haar vindt. En laat ik overigens ook maar eens zeggen wat ik ervan vind. Ik vind die Marokkaantjes en de studentes wat aan de ouderwetse kant, ik bedoel ik vind ze volstrekt ouderwets, vooroorlogs. Dacht dat ’hun’ man allang passé was. Niet dus. Weet u trouwens waar de naam Rob vandaan komt? Robert. Rombrecht. Hij die roem brengt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden