De ideale cd voor in de file is het debuut van de paus

Op vrijdagmiddag is de trein altijd sneller dan de auto. Net buiten Amsterdam zie je dan vanuit het treinraam de auto’s traag vooruit kruipen. De personenauto’s kleine blokjes tussen de grote blokken van het vrachtverkeer.

Nu zijn de rollen omgedraaid. Het is vrijdagmiddag, om precies te zijn vijf uur en om precies te zijn regent het nogal en dan zit ik ook nog achter het stuur op zo’n beetje het drukste stuk snelweg van Nederland, de A2 van Amsterdam naar Utrecht. Wat een troosteloze bedoening. Het helpt niets dat je van tevoren weet dat het in een slakkentempo zal gaan en dat de ruitenwissers steeds heen en weer gaan en dat je rechts naast je en links naast je grote vrachtwagens ziet die een opgesloten gevoel geven, nog meer dan de regen al doet.

Ik heb aan het eind van de werkweek geen zin in de nieuwsberichten van Radio 1, en ook niet in de serieuze muziek van Radio 4. Het enige dat ik verlang is thuis te zijn, niet meer tussen de auto’s te zitten. Het regent te hard om de treinen te zien op het spoor dat een stuk langs de snelweg gaat, maar ik weet dat daar vast een paar treinreizigers zijn die meewarig naar de snelweg kijken, naar de kleine blokjes van de personenauto’s tussen de grote blokken van de vrachtauto’s.

We staan niet stil, maar schuiven steeds een stukje op. Beetje gas, beetje remmen, beetje harder, dan weer bijna stil. Met mijn ogen op de voorganger gericht, een BMW Z3, een auto die ik nog eens ga kopen als ik veel geld heb, grabbel ik op de stoel naast me. Vandaag kreeg ik een cd, van de muziekrecensent. Het lag meer op mijn terrein, zei hij. De debuut cd van paus Benedictus. Acht Marialiederen, onder de titel ’Alma Mater’. Een passende titel naast de cd van de vorige paus, Johannes Paulus II, die in 1999 uitkwam als ’Abba, Pater’.

Ik wurm de cd uit de hoes en schuif hem in de gleuf.

Apart.

Terwijl de ruitenwissers druk heen en weer gaan, luister ik naar het eerste nummer. En dan komt er een warme stem. Een licht timbre, voor een man van 83. Zijn Italiaans, met Duitse bedding, klinkt energiek en tegelijk rustig. Door de auto komen woorden als amore en poesia en musica en fede en gioia en bellezza.

En dan weer een verrassing. Het derde nummer is Arabisch. Met zijn debuut cd laat paus Benedictus horen dat zijn wereld groter is dan de Sint Pieter.

Vergeten is de vrijdagmiddag, en zonder morren of moeite ga ik mee in de stroom. Een stroom van ritmisch uitgesproken gebeden, soms in het Duits, soms in het Portugees, soms in het Frans tegen de achtergrond van Marialiederen.

Moeiteloos ga ik mee in de stroom, over de A2, met allemaal mensen die net als ik ook in hun huiskamer op wielen zitten, weg van het werk en op weg naar huis.

Zo zit ik rustig en innig tevreden in mijn kleine huiskamer, soms een beetje gas, soms een beetje remmend, terwijl paus Benedictus zijn gebeden zegt, alsof hij naast mij zit en de auto een kleine kapel geworden is.

De cd-speler staat op repeat en dat komt heel goed uit. We zijn nog lang niet in Utrecht als het achtste lied geklonken heeft, maar dat is helemaal niet erg.

De kerst-cd van paus Benedictus is de ideale filemuziek.

Geheel gesticht kom ik die vrijdag thuis, rustig en vol energie. Daar kan geen trein tegenop.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden