De hype is er, maar het succes blijft voorlopig uit

triatlon | De enige Nederlandse prof op het WK Ironman op Hawaï, Yvonne van Vlerken, moest de loodzware wedstrijd halverwege de marathon staken.

Bijna vier kilometer zwoegen in open zee met verraderlijke stromingen. Iets meer dan 180 kilometer fietsen met onvoorspelbare, keiharde wind. En dan nog eens een marathon erachteraan in de verzengende hitte van Hawaï.

De Ironman van Kona staat bekend als mensonterend. De hoogmis onder de triatlons, die zaterdag op het programma stond, komt voor op de wensenlijst van iedere triatleet die zich op de lange afstand richt.

Ondanks de groeiende populariteit van de sport die zwemmen, wielrennen en lopen combineert, zijn de prestaties op het WK Ironman op Hawaï dit jaar voor de Nederlanders niet om over naar huis te schrijven.

Yvonne van Vlerken was de enige professionele triatlete die voor Nederland meedeed, naast 18 amateursporters in verschillende leeftijdscategorieën. Andere toppers hadden zich niet gekwalificeerd. Van Vlerken, die in 2008 zilver won, moest de strijd zaterdag halverwege de marathon staken.

Toch ziet de triatlonbond lichtpuntjes voor de toekomst, omdat triatlon de laatste jaren razend populair is geworden in Nederland. Deelname aan wedstrijden is in de afgelopen vijf jaar ieder jaar met acht tot tien procent gestegen. De eerste officiële Ironman in Maastricht had vorig jaar bij de eerste editie 700 deelnemers. Dit jaar waren er 2000 aanmeldingen.

Technisch directeur Adrie Berk hoopt dat de toegenomen interesse nieuwe talenten oplevert. Alleen zit de grootste groei bij een oudere leeftijdsgroep in plaats van bij de jeugd. "Nieuwe triatleten zie je vooral onder de groep van vijfentwintig plus en de fitte dertigers. Dat zijn de mensen die geld hebben om een fiets te kopen."

Volgens Berk past de populariteit van de sport bij het verlangen van veel amateursporters om grenzen te verleggen. Berk liep vroeger zelf lange afstanden en vertelde dan trots op verjaardagen dat hij een halve of hele marathon had gelopen. Nu is dat volgens hem 'gewoontjes' geworden. "Mensen doen nu mudraces en obstakelruns. Het woord triatlon heeft ook iets stoers."

De jonge talenten in Nederland richten zich voornamelijk op de olympische triatlonafstanden van 1,5 kilometer zwemmen, 40 kilometer wielrennen en 10 kilometer lopen. De Ironman heeft meer allure, maar staat niet op het olympisch programma omdat de wedstrijden te lang duren.

Vaak stappen atleten na hun olympische carrière over naar de langere afstand, waar de toppers pas halverwege de dertig pieken.

De Duitse triatleet Jan Frodeno, die op Hawaï zijn wereldtitel prolongeerde, won olympisch goud in Peking in 2008. Bij de vrouwen verdedigde de Zwitserse Daniela Ryf, eveneens voormalig olympiër, met succes haar titel van vorig jaar.

Op de Spelen in Rio deed slechts één triatlete mee voor Nederland. De 26-jarige Rachel Klamer eindigde op de tiende plek. In Londen kwam Klamer tijdens haar debuut in 2012 niet verder dan de 36ste plaats.

Berk hoopt dat er in de toekomst olympisch succes in het verschiet ligt. Van de talentontwikkeling die in 2004 is ingezet bij de bond is Klamer een van de 'producten' die de top heeft gehaald.

Voor eremetaal op de gevreesde Ironman in Hawaï is de bond afhankelijk van de route van de atleten zelf. Omdat de langste triatlonafstand niet olympisch is, moeten de sporters het op eigen houtje zien te rooien. Veel professionele triatleten werken nog fulltime naast hun sportcarrière. Van Vlerken is een van de weinigen die haar sport fulltime kan beoefenen door de vele sponsors en het verzamelde prijzengeld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden