Column

De huichelarij van Tariq Ramadan veroorzaakt een crisis binnen de islam

Beeld Trouw

Ik was het fenomeen bijna vergeten tot ik gisteren een stukje in deze krant las over de intrede van de #MeToo-discussie in Japan. Intrede is misschien een te groot woord voor het lachwekkende ontslag van een Japanse onderminister. 

De misdaad van deze geile politicus? Hij zou tegen vrouwelijke journalisten dingen hebben gezegd als ‘Mag ik je borst aanraken?’ of ‘Krijg ik een knuffel?’ Of de #MeToo-beweging een serieus verschijnsel is geweest, dat voor vrouwen emancipatorisch en bevrijdend heeft gewerkt of een kortstondige hype vol preutsheid en willekeur, zullen de toekomst en de geschiedschrijvers wel uitmaken. Wat ik wel betreur is de enorme media-aandacht voor deze gebeurtenis die soms ten koste van andere belangwekkende fenomenen lijkt te gaan. Selectief moet je in dit beroep wel zijn, maar soms is selectiviteit veelzeggend. 

Zo wordt nonchalant weggekeken bij het enorme schandaal rond de Zwitserse islam-theoloog Tariq Ramadan, terwijl de maatschappelijke impact ervan steeds groter wordt. Ik sluit niet uit dat deze zaak ook emancipatorisch en bevrijdend gaat werken. Maar dan vooral voor moslima’s. Deze week werd bekend dat er een nieuwe aangifte wegens seksueel misbruik tegen de islam-theoloog is gedaan. Ditmaal in het Zwitserse Genève. In totaal vier vrouwen hebben aangifte gedaan, enkelen van hen van verkrachting. Verder zijn er nog negentien andere vrouwen die bij de Franse politie tegen Tariq Ramadan hebben getuigd. Het gaat vaak om gedwongen of zeer gewelddadige seks, bedreigingen, chantage en vernedering. 

Omvang

Sinds meer dan twee maanden zit Ramadan in voorarrest in Parijs. Deze week hebben Franstalige kranten in Zwitserland, Frankrijk en België gepubliceerd uit een imposante berg materiaal die op straat ligt. Honderden sms’jes, berichten en geluidsfragmenten vol schunnige teksten en bedreigingen die de onvoorzichtige Ramadan heeft laten slingeren. Om de omvang van het schandaal te begrijpen moet men weten dat Ramadan een van de belangrijke islam-theologen van Europa en Franstalig Afrika is, zo niet de belangrijkste. In het verleden kwamen vaak duizenden jonge Europese moslims naar zijn preken en conferenties luisteren. Hij predikte een zeer preutse islam, waar homofilie, seks buiten het huwelijk, gemengd zwemmen, ontrouw enz., tot taboe werden verklaard. Vaak liet hij denkbeeldig ‘het oog van God’ de gangen van zijn toehoorders beoordelen. Volgens diverse bronnen binnen de internationale moslimgemeenschap vormt deze zaak een ongekende crisis binnen de Europese islam.

Deze week lijkt de laatste steun voor Ramadan te zijn weggeslagen. Volgens het linkse dagblad ­Libération is het een ‘aardbeving in wording binnen de (Franstalige) islam’. Het blad citeerde een voormalige medewerker van Ramadan: ‘Het is het einde van de huichelarij.’ Andere prominenten die hiervan op de hoogte waren, lopen het risico besmeurd te worden. En misschien betekent het ook het einde van een bij vele moslima’s aangepraat schuldgevoel. Tijd voor Nederlandse media om dieper op deze ontwikkeling in te gaan.

Drie keer per week schopt Sylvain Ephimenco in Trouw heilige huisjes omver. De columns van Ephimenco zijn terug te lezen op trouw.nl/ephimenco.

Lees ook: 'Tariq Ramadan opgepakt op verdenking van verkrachting'

Twee vrouwen hebben aangifte tegen Ramadan gedaan wegens verkrachting. De Franse justitie sommeerde de academicus naar een politiebureau te komen, waar hij werd vastgezet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden