De hoge hoed verhuist naar het zuiden

Voor het eerst in vijftien jaar organiseert Jumping Maastricht een wereldbekerwedstrijd dressuur. Morgen zal een uitverkocht MECC van de kür op muziek genieten. Verhuisde traditie nu Jumping Amsterdam ter ziele is. ,,Die hoge hoed hoort nu eenmaal bij deze sport.''

Fred Troost

MAASTRICHT - Ze houden hun gezichten in de plooi, maar inwendig juichen de organisatoren van Jumping International Maastricht (JIM) over de teloorgang van het concurrerende concours in de hoofdstad. Dat was spraakmakender, had twee wereldbekerwedstrijden in huis en trok derhalve meer media-aandacht. Maar nu het evenement in de RAI van de agenda is geschrapt, heeft JIM geen moment geaarzeld in het gat te springen.

Dat er sprake was van concurrentie, ontkennen ze niet. Het ging echter niet zo ver dat samenwerking uit den boze was. ,,We hebben zelfs op verzoek van Amsterdam nog van datum geruild'', vertelt Paul Bruger, directeur van het evenement in Maastricht. ,,Maar toen we hoorden dat Jumping Amsterdam in de problemen zat, hebben we onmiddellijk een claim ingediend om de wereldbekerwedstrijd dressuur hierheen te halen. We zijn erg blij dat dat gelukt is.''

Bruger is managing director van BCM, een organisatie uit Best die in Duitsland vijf en in Nederland zes hippische evenementen organiseert en exploiteert. ,,We hebben nog geprobeerd de organisatie in Amsterdam over te nemen'', vertelt hij. ,,Bij Harry Groen, de voorzitter van Jumping Amsterdam, hebben we een contractvoorstel neergelegd. Groen was zeer geïnteresseerd en we hadden de indruk dat hij wel wilde, maar daarna hebben we nooit meer iets gehoord.''

Het tekent de gebrekkige organisatie en vooral coördinatie van het Amsterdamse paardenfestijn. Dat Jumping Amsterdam jaar in jaar uit in de financiële versukkeling verkeerde, was bekend. Dat megalomane lieden het plan lanceerden om in de zomer een buitenconcours in het Olympisch Stadion te houden, was met het oog op de versnippering van sponsorgelden ronduit dom. Zo beten beide concoursen elkaar in de staart en dat katalyseerde tot de ondergang van Jumping Amsterdam.

Voor de wereldbeker springen was het verdwijnen van het evenement geen probleem. De internationale hippische bond (FEI) wilde toch al een sanering: maximaal twaalf wedstrijden en niet meer dan één per land. Voor Nederland was Indoor Brabant al de eerste gegadigde. Nu naast Amsterdam ook het concours van Parijs is omgevallen, saneren de concoursen zichzelf wel.

Voor de dressuur geldt een ander verhaal. Deze discipline is veel kleiner. Niet meer dan zeven landen kunnen een respectabel toernooi op poten zetten en bij elf WB-wedstrijden houdt het wel op. Al langer had Maastricht het lonkend oog op een wereldbekerwedstrijd dressuur gericht. Joep Bartels, de Nederlandse directeur van de WB dressuur: ,,Vorig jaar hebben we iets nieuws bedacht om aandacht te trekken: de quadrille. Daarmee is het concours zo opgevallen dat de FEI er niet meer onderuit kon een WB-wedstrijd aan Maastricht te gunnen toen de plaats van Amsterdam vrijkwam.''

De quadrille, een team-kür op muziek van vier ruiters, staat dit jaar overigens niet meer op het programma.

De toewijzing van de WB-wedstrijd maakt dat JIM meer een dressuur- dan een springtoernooi lijkt. Bartels spreekt dat tegen. ,,Het is een allround-evenement; dressuur en springen hebben elkaar hard nodig. Natuurlijk is er verschil. Dressuur is meer een recette- dan een sponsorsport. Waar je de kür ook programmeert, de mensen komen toch wel. Voor de organisatie is dat prettig; die hoeft er niets voor te doen.''

Paradoxaal genoeg maakt Bartels zich daarover juist grote zorgen. ,,In Nederland en Duitsland is dressuur zo populair dat het verontrustend is. Het overvleugelt de andere disciplines. Daarom moet er groei in andere landen komen. Het was goed dat op het WK in Jerez Amerikaanse en Spaanse teams medailles wonnen. Daar schiet de dressuur wat mee op. Het moet minder monopolistisch worden.''

De grote publieke belangstelling bevreemdt ook omdat de dressuur een discipline is die voor een goede beoordeling veel kennis van zaken vereist. Te veel, waardoor het voor de meeste kijkers een mooi, maar onbegrijpelijk schouwspel is. Wat is een piaffe, wat een passage? En hoe telt de jury?

Bartels: ,,Er liggen voorstellen voor vernieuwing die variëren van verandering van de outfit tot een helderder jurering. Vooral dat laatste is hard nodig. Het kan niet meer dat publiek en ruiters tien minuten op de uitslag moeten wachten.''

De voorstellen zijn mede ingegeven door het IOC dat transparantie in juryprocessen wil. Dat jurybeslissingen nogal eens omstreden zijn, is voor Bartels geen argument. ,,O ja? Kijk dan eens naar voetbalscheidsrechters. Hun foute beslissingen spelen een grotere rol in het wedstrijdverloop dan de puntentoekenning van jury's bij de dressuur.''

Bartels verwacht een snelle beslissing over de voorstellen, al wil dat niet zeggen dat ze allemaal worden aangenomen. ,,De dressuur is traditioneel, kijk naar de kleding en de zwarte hoeden. Tegenstanders zeggen dat je typerende dingen niet weg moet doen. Die hoge hoed hoort nu eenmaal bij deze sport. Verander je dat, dan breek je de sport af. Bij zo'n argument kan ik me wel wat voorstellen.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden