De hockeykern wordt voor Oltmans beangstigend klein

JOHAN WOLDENDORP

ALKMAAR - 'The eye of the tiger' klonk weer uit de speakerboxen, de discodreun die in het voorjaar de wedstrijden op het WK hockey inleidde. De 'Cucaracha', de jingle die bij elk Nederlands doelpunt werd gespeeld, had op het nieuwe waterveld van Alkmaar ook hoog op de playlist moeten staan. Slechts een keer mocht er heel even op worden gedanst. Oranje mag dan een trotse wereldkampioen zijn, wanneer de voorbereiding nihil is en een half elftal ontbreekt, is zelfs de zwakste tegenstander nog veel te sterk voor de selectie van bondscoach Roelant Oltmans.

Normaliter is Argentinië tien keer niets. De mannen waren vorig seizoen niet eens bij machte het kwalificatietoernooi voor het WK in Utrecht te overleven. En op de Olympische Spelen van Atlanta vonden de Latijns-Amerikanen zich terug in de onderste regionen, op plaats negen. Ofschoon ze wisten dat Nederland een ongeëspireerde indruk zou maken, was de niet eens geflatteerde 4-1-overwinning een bruisend feestje waard. Ze weten amper wat hen overkomt. Gewend aan het lijden van nederlagen, pakt hun Europese toernee dit keer zeer succesvol uit. Het afgelopen weekeinde werd twee keer van Belgie gewonnen (3-1 en 6-3) en eenmaal gelijk gespeeld (2-2). Jong Oranje wacht woensdag in Wassenaar de eervolle taak het grote Nederlandse elftal te laten zien hoe je wel van Argentinië kunt winnen.

Oltmans zei niet wakker te liggen van het onthutsende verlies. De oefenwedstrijd was het bekende monster zonder waarde. De competitie begint pas op 13 september, zodat de meeste internationals nog maar kort geleden de training hebben hervat. De nationale selectie was nog geen enkele keer bij elkaar geweest. Oltmans had echter geen keus. Begin november wacht in Lahore (Pakistan) het toernooi om de Champions Trophy. Wanneer de puntenstrijd eenmaal is begonnen, zijn er amper mogelijkheden meer aan het elftal te sleutelen. Daartoe moeten een toernooi in Hamburg (met Zuid-Korea, India en Duitsland, komend weekeinde), oefenpotjes tegen Japan en België en een handvol centrale trainingen volstaan. Dat de eerste keer dat zijn keurkorps (althans wat er van restte) zich als wereldkampioen aan het Nederlandse publiek kon tonen, hoogst ongelegen kwam, wilde hij niet zeggen. “We maken immers zelf het programma. We zullen toch op een bepaalde manier naar de Champions Trophy toe moeten leven. Dit is de enige fase in het seizoen waarin dat kan.”

De bondscoach wilde dan ook geen enkele speler afrekenen op het (zijn) slechte spel van gisteravond. Het gemis van de vaste waarden Veen, Van Pelt, Jansen, Delmee, Van der Weide en Jazet werd onvoldoende gecompenseerd door mensen als Van Weel, Windt, Loots en keeper Looije. De laatste liet zich in de eerste helft erg gemakkelijk passeren door Moresi, Retegui en Pellegrino. Veen, Van Pelt, Van der Weide en Jansen kiezen voor een ontspannen start van het seizoen en melden zich pas voor de Champions Trophy bij Oltmans. Delmee (hamstrings) en Jazet (enkel) zijn geblesseerd. De laatste kampt met de naweeën van de kwetsuur die hij op het WK opliep. Hij leek hersteld te zijn, maar de afgelopen twee weken verergerde de kwaal weer. Vandaag gaat hij voor nader onderzoek naar het ziekenhuis. Van de afwezigen in Alkmaar doet Delmee als enige wel mee aan het toernooi in Hamburg.

Klein Gebbink

Een vaste waarde die definitief een punt achter zijn loopbaan heeft gezet, is Leo Klein Gebbink. Aan het eind van het duel met Argentinië draafde hij voor zijn 142e interland nog elf minuten op. De 30-jarige Brabander nam na de Olympische Spelen van Atlanta ook al afscheid, maar liet zich toen overhalen toch nog twee interlandseizoenen aan zijn carriëre vast te knopen. De even snelle als 'onzichtbare' middenvelder behaalde een wereld- en olympische titel en zilver op de Champions Trophy (een keer), het EK (twee maal) en het WK van 1994. De halve en hele WK-finale in Utrecht moest hij wegens een sterfgeval in de familie overigens missen. Oltmans typeert Klein Gebbink als “iemand van wie je weet wat je aan hem hebt. Hij verkondigde zijn mening op een goede manier in de groep. Uitzonderlijk vond ik zijn snelheid. Hij cijferde zich volledig weg voor het teambelang. Er was goed met hem te werken, al was het moeilijk om hem van mening te doen veranderen.”

Ook 'Hamburg' zal geen graadmeter zijn. Toch schoof gisteravond al een donkere wolk voor de lange tijd zo heldere hemel. Het gemis van een groot aantal spelers legde bloot dat de kern waaruit Oltmans kan kiezen, beangstigend klein is. Het potentieel aan volwaardige internationals bedraagt nog geen twintig. “De balans tussen de spelers die het WK achter de rug hebben en de niet WK-gangers is te groot”, gaf hij toe. Op onmisbare internationals, die omwille van hun maatschappelijke carrière een slag om de arm hielden, zal Oltmans ongetwijfeld druk uitoefenen bij te tekenen tot Sydney 2000. De bondscoach, die zijn fulltime baan bij de bond om zakelijke redenen heeft omgezet in een deeltijdfunctie, erkende volmondig dat Argentinië nog veel royaler had kunnen en moeten uithalen. De speler, die Nederland op tweede pinksterdag uit de rebound van een strafcorner de wereldtitel bezorgde, moest nu op die manier de schamele eer redden: 1-4. Voor het publiek had dat overigens wel iets. Immers, op tienjarige leeftijd begon Teun de Nooyer in Alkmaar zijn hockeyloopbaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden