De hipsters moeten niet zeuren

Boer of burger? Bij de entree van het Eetcafé in Pakhuis de Zwijger moeten de bezoekers een kamp kiezen. Ze krijgen een sticker op de borst: net zoals koeien in de wei worden genummerd, draagt iedereen hier zijn positie uit. Er mogen dan 50 tinten grijs zijn, als het gaat om debatteren over groene landbouw en duurzame voedselvoorziening zijn de zaken zwart-wit; je bent boer of burger, voor of tegen.

Niet dat stickers nodig zijn, uiterlijkheden verraden afkomst feilloos: burgers vertegenwoordigd door de jongens en meisjes van de Youth Food Movement (hipster alert: gecoiffeerde baardjes, strak gesneden jasjes, creatieve jurkjes, kekke laarsjes) tegenover boeren met rode appelwangen en ruim zittende jasjes, het streepjeshemd in de hoog opgetrokken spijkerbroek gestoken. Tot zover de triviale zaken.

Op de agenda staat serieus werk: het nieuwe Europese landbouwbeleid, koud drie weken oud. De YFM'ers willen goed biologisch eten, geen gemanipuleerde rotzooi, en vooral 'transparantie': weten wat je eet. De boeren staan daar niet negatief tegenover, maar hebben in de eerste plaats zorgen om hun bedrijf. Doekoe, daar gaat het om. Wel of geen subsidies? Moet je boeren verplichten tot verduurzaming en alleen subsidies uitreiken aan degenen die daar harde targets in halen? Is de consument wel eerlijk?

Volgens boer Jeroen van Buuren uit Leerbroek mag het biologisch pure eten dan de hype zijn, de grote massa kiest voor goedkoop, is zijn ervaring. Hij zegt niet te kunnen renderen op een paar hipsters en geitewollensokken in de grachtengordel. Prima als het groener moet, maar om zelfvoorzienend te opereren heeft hij twee keer zoveel land nodig, en het geld dat dit kost, heeft hij alleen als de consument een hogere, eerlijke prijs betaalt. Tot die tijd moet hij veevoer uit Brazilië en Argentinië importeren. En moeten hipsters niet zeuren. De burgers in de zaal zijn zelfverklaard 'kritisch'; dat blijkt alleen niet erg. Ze accepteren volkomen dat de boeren de bal bij hen als consument neerleggen. Boer Jeroen: "Mijn biologische collega's hebben het zwaarder dan ik, het hele bio-gebeuren is gewoon niet geslaagd."

Gijs Kuneman is directeur van het Centrum voor Landbouw en Milieu. Hij praat zoals hij eruit ziet (ambtelijk) en heeft het over 'het sluiten van de kringloop in de regio'. Praktisch moet dit abstracte credo dit soort taferelen voorkomen: boer X betaalt veel geld voor 'anonieme mest', die uiteindelijk van zijn buurman blijkt te komen, en die zonder dat ze het van elkaar weten allerlei tussenhandel en transport heeft afgelegd. Hoe je dat voorkomt, weet hij helaas niet - je vraagt je af wat de ambtenaren bij zo'n centrum doen. Dwarse systeemveranderingen uitdenken in ieder geval niet.

Dan derailleert het een beetje. Boer Ted van de gefrituurde knollenkrokketen in de Schermer (we schreven eerder over hem en zijn vette hap) pakt de microfoon en maakt schaamteloos reclame voor zichzelf. Het populistische lichtgewicht Melissa Marijnen ('Business Strategy / Professional Rebel' volgens haar LinkedIn) kraait dat boeren zich niet afhankelijk moeten maken van EU-subsidies en dat ze naar andere verdienmodellen moeten zoeken - de kanttekeningen van boer Jeroen inhoudelijk naast zich neerleggend.

Dat boeren en burgers vanavond samen de oplossing voor groenere landbouw en een industrie met beter eten niet gaan uitvinden, is helder. Snel naar de borrel dan maar. Wie weet vinden de boeren een leuk hipstermeisje.

Misschien een nieuw idee voor Yvon Jaspers: Boer zoekt systeemverandering.

ekotripper@gmail.com

Twitter: @ekotripper

facebook: Facebook.com/Ekotripper

Jonathan Maas toert door het land van groene bedoelingen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden