De hele wereld kan straks terecht in virtueel Zoetermeer

De gemeente Zoetermeer opent binnenkort een virtuele stad binnen het internetspel Second Life. Maar heeft de politiek daar eigenlijk wel iets te zoeken?

Zoetermeer trekt 25.000 euro uit voor de aanschaf van een virtueel stuk land en de bouw van een virtueel stadhuis. Andere partijen, bijvoorbeeld bedrijven uit de stad, kunnen ook bouwen op de aangekochte grond.

Zoetermeer is de eerste Nederlandse gemeente die zich op Second Life begeeft. De afgelopen maanden opende al wel het ene na het andere bedrijf een vestiging in de virtuele wereld, in een poging om een graantje mee te pikken van de hype die rond deze virtuele spelomgeving is ontstaan.

Maar moeten bestuurders niet gewoon besturen, in plaats van computerspelletjes te spelen? Volgens wethouder Bé Emmens is de virtuele stad wel nuttig. „Het is een stuk stadspromotie voor ons als ICT-stad.” Bovendien is het service voor de burgers van Zoetermeer: die kunnen straks met hun virtuele karakter door virtueel Zoetermeer lopen en gemeentelijke informatie opvragen, of met elkaar in discussie over Zoetermeerse problemen.

Ook de Zoetermeerse oppositie is enthousiast. SP-fractievoorzitter Westhoek heeft Second Life eergisteren op zijn computer geïnstalleerd.

Maar cultuursocioloog Stef Aupers, kenner van virtuele werelden, is sceptischer. „Ik vraag me af of het werkt. Je ziet steeds meer traditionele, logge instanties die denken dat ze moeten vernieuwen en dan met deze hype meelopen. Maar ze weten zelf nauwelijks wat het is.”

Volgens hem komen mensen nu juist níet op virtuele werelden om zich met bankzaken en politieke discussies te houden. „Ze proberen het alledaagse juist te ontlopen. Maar als elk bedrijf en elke overheid straks op Second Life zit, dan verliest het automatisch zijn functie.”

Internetsocioloog Albert Benschop is milder. „Ik vind het een verstandig initiatief. Iedereen moet zichzelf opnieuw uitvinden op het internet, ook gemeentes. Je moet ervaring opdoen.”

Er zijn wel risico’s: „Die virtuele omgeving is privé-eigendom van een Amerikaans bedrijf. Je hebt geen garantie dat wat je neerzet duurzaam blijft.” Bovendien kan een online discussie, als hij al op gang komt, makkelijk gekaapt worden door deelbelangen, of mensen die de boel uit recalcitrantie in het honderd willen schoppen. „Iedereen is anoniem op Second Life, dus je weet niet wie de uitkomsten allemaal proberen te beïnvloeden.” Als je anoniem bent, kun je geen volwaardig burger zijn.

Toch ziet Benschop vooral de potentie. „Het klassieke argument tegen de directe democratie is dat het mensen te veel tijd kost. Maar online ben je niet aan een bepaalde tijd en plaats gebonden. Dus er zou een nieuw soort democratie kunnen ontstaan.”

Democratie, die ziet Aupers nu juist niet direct in Second Life. „Het is een anarchistische en commerciële omgeving”. Twee eigenschappen, stelt hij, die een overheid per definitie niet hoort te hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden