De 'Hartenkoningin' werd een goudmijn voor veel media

LONDEN - “Ze ervaart de monarchie als iets claustrofobisch en iets wat volkomen uit de tijd is, iets wat voor het leven en de problemen van vandaag de dag geen enkele betekenis heeft. Voor haar is het een instituut dat aan het uiteenvallen is en ze is er van overtuigd dat, als ze niet met de tijd mee gaat, de koninklijke familie binnen enkele jaren een klap zal krijgen die ze niet te boven komt.”

Het zijn woorden van een niet nader aangeduide vriend (of vriendin) in Andrew Mortons boek 'Diana, her true story'.

Prinses Diana zelf gebruikt een uitgebreid vraaggesprek met het BBC-televisieprogramma Panorama op 20 november 1995, de huwelijksverjaardag van dan nog haar schoonouders, om eens even stevig het leven binnen de Britse koninklijke familie - 'de firma', zoals ze binnen de paleismuren heet - te kritiseren.

Ze vertelt dat 'vijanden' binnen de familie en onder het personeel haar in een isolement proberen te brengen, haar willen muilkorven en haar beschouwen als 'getikt'. Ze beschuldigt die vijanden ervan haar post te onderscheppen. Ze geeft aan haar echtgenoot ervan te verdenken tijdens hun huwelijk gewoon de relatie te hebben aangehouden met Camilla Parker Bowles, een leeftijdgenote van Charles met wie hij al voor 1981 intiem bevriend was. Als een dreigement zegt ze dat ze zich niet via een scheiding buiten de familie zal laten werken. Nog geen maand later kondigt premier John Major in het parlement aan dat het echtpaar van Wales uit elkaar gaat.

Het lijkt een sprookjeshuwelijk dat op 29 juli 1981 met veel pracht en praal in St. Pauls' Cathedral wordt gesloten tussen Charles, de prins van Wales en het 'gewone' meisje Lady Diana Spencer, door het grote publiek al snel naar de verloving liefkozend aangeduid als 'Lady Di'.

Dertien jaar schelen de twee in leeftijd. Bij het eerste publieke privé-optreden na de verloving is dat verschil te zien. Naast de verlegen kijkende, een beetje giechelige kleuterjuf komt hij des te duidelijker over als de wat wereldvreemde, oersaaie wijsneus waarvoor hij al lang werd versleten.

Misschien kan Diana hem wat frivoler maken, is de gedachte die bij veel Britten leeft. Maar het wordt steeds duidelijker dat Diana en Charles in twee werelden leven en dat blijven doen. De geboortes van de twee prinsen William en Harry wekken nog een paar keer de indruk dat daar in Kensington Palace, niet al te ver van Buckingham Palace, het officiële verblijf van de Britse vorstin, een gelukkig gezinnetje woont. Maar voor de rest gaat Charles op in zijn officiële verplichtingen, roept hij op tot een verantwoord milieubeheer of kritiseert hij de architectuur in zijn land. En Diana laat zich graag fotograferen bij disco en fitnesscentrum.

Haar maatschappelijke betrokkenheid is eigentijds. Ze baart groot opzien als ze een opvanghuis voor aidspatiënten bezoekt en één van de mannen daar omhelst. Het is een publieke demonstratie: zie je wel dat je van een zoen geven geen aids krijgt. Haar warme uitstraling bezorgt haar een nieuwe koosnaam: de Queen of hearts, de Hartenkoningin.

Diana is dan allang een goudmijntje voor de media, die met de combinatie van glitter en royalty grote oplagen afzetten. Vooral de fotografen zijn niet bij haar weg te slaan. En als ze weer eens een gala opluistert, de wespentaille gestoken in iets gewaagds roods, iets flitsends kobaltblauws of een oogverblinden witte creatie, flitst het licht van de fotocamera's. En de prinses lijkt met volle teugen van die aandacht te genieten.

Maar ze ervaart al snel de negatieve kanten van die aandacht. Ze kan geen stap buiten de deur zetten zonder dat ze de hete adem van het wereldwijde netwerk van de paparazzi in haar nek voelt.

Beetje bij beetje komt naar buiten dat het huwelijk onder grote spanning staat. Diana zou aan bulemia lijden, aan vraatzucht, ze zou depressief zijn. Ja, ze zou zelfs een zelfmoordpoging hebben gedaan. Bij dat alles zou de steun van Charles nihil zijn. Geheel volgens de drilmethode, waarmee hij door zijn vader Philip is opgevoed, zou hij zijn vrouw slechts voorhouden dat ze zich niet zo moet aanstellen.

Het beeld doemt op van een doodongelukkige prinses in een kooi, een paleis met tralies. Wordt de naam van Charles steeds gekoppeld aan die van Camilla Parker Bowles, Diana wordt in één adem genoemd met onder anderen James Hewitt, een militair die later een financieel slaatje uit de affaire zal slaan, door er in geuren en kleuren over te vertellen.

Haar laatste romance wordt die met Dodi Fayed, zoon van een dubieuze miljardair die onder meer het Londense warenhuis Harrods bezit. Haar maatschappelijke betrokkenheid duurt na de huwelijksontbinding onverminderd voort. Ze ontpopt zich als een fervente voorstander van een verbod op het gebruik van landmijnen.

Als ze mag hebben gedacht dat ze als ex-lid van de 'firma' geen aandacht meer zou krijgen van de paparazzi dan heeft ze het grondig mis. Letterlijk tot haar dood zullen ze op haar spoor blijven.

Het tragische karakter van die dood en op die leeftijd heeft Diana bij het Britse publiek bijna tot een heilige gemaakt. Feit is dat de tragiek voor altijd aan de naam van Diana, prinses van Wales, verbonden zal blijven. Wat dat betreft werd gisteren al een vergelijking gemaakt met Marilyn Monroe. Zoals Elton John het over de blonde Amerikaanse filmster zong, was ook het leven van Diana een Candle in the wind.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden