De handelsbalans zal de dierenbevrijder een zorg zijn

Kom eens uit je hok daar in Den Haag en ga eens kijken hoe het werkelijk is! Aldus een reactie op het artikel van VVD-Kamerlid Helma Lodders dat dinsdag op deze opinie-pagina's stond. Nu kun je Lodders veel zeggen, maar niet dat ze eens op een boerderij moet kijken. Want dat doet de VVD-politica geregeld. Sterker: ze is er opgegroeid, in Flevoland, die trotse polder. Ze kent het boerenbedrijf van binnen en van buiten.

Lodders maakte zich in haar artikel boos over de weinig fijnzinnige methodes waarmee voorvechters van dierenwelzijn de agrarische sector te lijf gaan. Dat onder de pakkende kop: 'Dierenactivisten moeten snel terug in hun hok'. De ongenuanceerde protesten schaden een sector die voor de Nederlandse economie van levensbelang, was het betoog van Lodders.

En dat betoog kwam niet toevallig deze week; in de Tweede Kamer stond de landbouwbegroting op de agenda. Sinds de Partij voor de Dieren in de Kamer zetelt, en dat is al zeven jaar, staat de begrotingsbehandeling landbouw in het teken van dierenwelzijn. Lodders gooide een knuppel in dat hoenderhok. Haar uithaal naar de dierenbevrijders was deze week ook daar onderwerp van gesprek. De linkerkant van het hoenderhok had er geen goed woord voor over.

In onze brievenbus en op onze website was er ook weinig steun voor Lodders. Het onderwerp dierenwelzijn wordt door veel mensen onder de gordel afgehandeld. Lodders werd 'de apologeet van de dierenholocaust' genoemd, en kreeg te horen dat actiegroepen nu eenmaal moeten strijden. Feministische groepen kregen vroeger ook van alles naar hun hoofd geslingerd (ga terug naar je aanrecht!) maar aan hun doorzetten had Lodders wel haar politieke vrijheden te danken.

We waren, kortom, weer thuis. In de meer beschaafde reacties werd duidelijk dat Lodders de spijker niet helemaal had geraakt. Tegenover de voorvechters van dierenwelzijn stelde zij het economisch belang van de sector. Maar dierenbevrijders zijn niet geïnteresseerd in bruto binnenlands product en een positieve handelsbalans. Die willen een kalf in de wei zien huppelen en niet naar Italië zien afreizen om osso bucco te worden. Bovendien leek Lodders te suggereren dat de agressieve campagnes van de dierenbevrijders niet werken, want de verkoop van plofkip stijgt alleen maar. Dus wat was haar probleem?

Er ging duidelijk iets mis in de discussie. Maar in enkele reacties was er begrip voor Lodders' betoog. En terecht, want daarin zaten wel een paar belangrijke punten. Zo is het inderdaad merkwaardig dat mensen dierenwelzijn belijden en kiloknallers kopen. En we zouden inderdaad behoorlijke economische averij oplopen als de veehouderij gekortwiekt zou worden.

En tussen alle uithalen en steken onder de gordel school een interessante discussie over de vraag of Lodders haar pijlen wel op het juiste doel had gericht. Niet volgens enkele boeren en een blogger die opereert onder de naam 'de groene ex-VVD'er'. De grootste lastposten voor de agrarische sector zijn, volgens hen, niet de dierenactivisten, maar de tussenhandel en de supermarkten die de prijzen zo ver drukken dat de boer geen marge meer overhoudt, de multinationals die verbeterde gewassen patenteren en daarmee kostbaar maken, en overheden die geen genetisch gemodificeerde gewassen toestaan, waardoor meer bestrijdingsmiddelen gebruikt moeten worden dan nodig.

Dat zijn de boeiende thema's. Ze werden helaas wat weggedrukt in het hoenderhok.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden