De groentetuin

In de serie De Groentetuin volgen we de tegenslagen en bescheiden succesjes van moestuinbeginneling Alma Huisken.

Op mijn middelbare school, van onberispelijke protestants-christelijke snit, hadden we een rellerige leraar Nederlands. Hij schiep er enorm plezier in om ons, brave derdeklassers, met ijzeren regelmaat de definitie voor een wind te melden. 'Een wind is een telegram van Darmstadt naar Kontstad dat de lading mest onderweg is', placht hij gnuivend te zeggen.

Zo'n telegram ontving ik niet, maar wel een schrijven van het volkstuinbestuur dat de jaarlijkse lading mest was gearriveerd. Of alle leden maar als de wiedeweerga hun bestelling voor hun gewenste hoeveelheid - in kruiwagens berekend - wilden op-sturen. Deze mestbrief kwam ongelukkigerwijs aan terwijl ik in het buitenland verkeerde, en ik vreesde al de organische bevruchter mis te lopen, maar het bestuur kende zijn pappenheimers. Eerstens waren er al-tijd lieden die, eenmaal oog in oog met hun bestelde, landelijk geurende waar, er toch hun neus voor ophaalden. En ten tweede nam de commissie gewoon wat extra mest in huis, dat wil zeggen: in de berm bij de entree, waar eenieder zijn kruiwagens vol schepte.

Een telefoontje naar de mest-coördinatrice verzekerde me alsnog van een bescheiden tweetal kruiwagens vol. Het betrof hier koemest uit Friesland, antwoordde ze desgevraagd, ,,hoewel ik er ook wat paardenvijgen tussen zag'', bekende ze. ,,Mooi!'', riep ik, vrijmoedig sprekend vanuit de geleende wetenschap dat uitgewerkte paardenmest van drie jaar oud het goud van de tuinder is.

Buurman Y., docent in ruste, had zijn mest al binnen en stond op een regenachtige middag te spitten dat het een aard had. Een spa diep de aarde eruit, mest erop, aarde erdoorheen. En kijk, even deed hij me aan die leraar Nederlands denken. Hij riep me nabij, vorkte wat mest uit elkaar en maakte ferme kokhalsgeluiden, terwijl hij tersluiks met zijn kwajongensogen opnam hoe ik hierop zou reageren. ,,Gaat het een beetje?'', vroeg ik quasi-bezorgd. ,,Ja, hoor'', vermande hij zich. ,,Soms laat ik mijn gedachten de vrije loop en bedenk me wat we hier ieder jaar staan te doen met deze troep. Het ene jaar kan ik ook beter tegen die lucht dan het andere.'' En hij groef dapper door in de vette, sliknatte aarde, waarin de riekende mest nauwelijks werd opgenomen.

,,Je mag er zó'n kop op scheppen'', gaf buurvrouw K. met haar handen aan: mest hoefde je niet zuinig te vergaren. ,,En neem maar vier kruiwagens, in plaats van twee'', adviseerde ze.

Of iemand ooit het soortelijk gewicht van mest heeft berekend weet ik niet, maar doornat geregende, groenzwarte kluiten koeienstront met hier en daar nog een stuk halfverteerd touw zijn loodzwaar en dus begreep ik dat die 'kop erop' niet binnen mijn vermogens lag. Een meehelpende vriendin, echter, prikte de mest van de stapel alsof ze dagelijks in de grupstal stond en had het grootste exemplaar uit het kruiwagenpark van de volkstuin reeds topzwaar volgeladen. Wankelend glibberde ik over het eerste bruggetje, nam de navolgende haakse hoek nog enigszins correct maar mepte in een schuine evenwichtsdans zowat de hele lading bij de eerste buren over hun lage heg. Grommend zwoegde ik door en dacht aan Kees de Jongen. Die ontwikkelde een snelle 'zwembadpas' en in zijn navolging leerde ik mezelf de stabiele 'kruiwagenpas' aan. Ik waggelde wijdbeens, licht voorover hellend over het klinkerpad, haalde net aan mijn eigen tuin en kwakte de kruiwagen ferm van mij af.

Het is een mooi gezicht, die bergjes donkere klonten bij iedereen op zijn land. En gelukkig ligt er nu een aardige voorraad op mijn aarde. Mest die onontbeerlijk is voor rabarber en pompoenen en waarvan de aardappels ook wel wat lusten. Maar zover is het nog lang niet. Eerst wacht ik of januari nog strengere vorst brengt, die de kluiten zal verkruimelen tot handzamer deeltjes, zoals mijn vader het me leerde. Pas dan ga ik deze gift uit de stal door de grond werken, hoop voor hoop.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden