De Groene heeft spijt over artikel

Zeven kennissen van de teruggetreden campagneleider en Kamer-kandidaat Hans van Baalen hebben een ingezonden brief geschreven naar Vrij Nederland, waarin zij verklaren: “Wij staan volledig in voor zijn integriteit en waarden en normen. Wij kunnen niet anders doen dat tot de conclusie komen dat er sprake is van een geplande karaktermoord met als doel de VVD en Hans te beschadigen. Wat bezielt mensen om een hetze te starten? In een rechtsstaat zouden juist zíj zich moeten verantwoorden.”

In het weekblad De Groene staan deze week geen ingezonden brieven. Een reactie van hetzelfde vrindengroepje op het vorige week in dat blad gepubliceerde stuk onder de kop 'Van Baalen blijft een domme lul' ontbreekt dan ook. In dat stuk werd Vrij Nederland, dat de zaak aan het rollen bracht, ervan beticht tot tweemaal toe 'grote onzin' te hebben geschreven. “Van Baalen was wat wij destijds een 'domme lul' noemden en dat is hij kennelijk nog steeds. Helaas is domheid geen beletsel in de politiek, evenmin in de journalistiek”, eindigde de schrijver, Aart Brouwer, destijds ook lid van het studentencorps Minerva.

Deze week keert Brouwer in de De Groene terug onder de kop 'Karaktermoord' en laat geen ruimte over; het gaat in deze zaak om een 'mediagestuurde' karaktermoord; alle vingers wijzen in de richting van Vrij Nederland. En Van Baalen is niet langer een 'domme lul', maar een triest slachtoffer in een scenario dat door Kafka geschreven kon zijn. Door Van Baalen te beschadigen wilde Vrij Nederland Bolkestein beschadigen, zo simpel is het, schrijft De Groene.

“Van Baalen heeft de afgelopen weken gebeld met zijn ouders, schoolvrienden en vroegere leraren en hen gevraagd; ben ik gek, of zijn zij het?” En zijn vrienden: “De afgelopen weken hebben we meermalen bij elkaar gezeten, om elkaar steun te bieden. En we hebben een ingezonden brief naar Vrij Nederland gestuurd.” De brief aan Glimmerveen? “In afwachting van een grafologische analyse in opdracht van Netwerk is niet bewezen dat Van Baalen de brief schreef.”

Opmerkelijk is wel dat in het verhaal in De Groene nauwelijks wordt ingegaan op de vraag waarom Van Baalen zo merkwaardig en niet 'defensief' zoals De Groene schrijft, reageerde en waarom de VVD hem zo vlot liet vallen. Vergeten daar ook een brief heen te sturen? Laat staan dat de vraag opborrelt hoe iemand campagneleider kan worden die zelfs in zijn eigen zaken geen enkele regie kan voeren en alles laat gebeuren terwijl hij thuis bekenden belt voor morele steun.

Alles, zo blijkt uit de versie die De Groene deze week aanhangt, valt terug te voeren op het juist buitengewoon nobele karakter van Van Baalen. Hij wilde zijn vriendenkring buiten de publiciteit houden. Aart Brouwer nu: “Ik probeer me voor te stellen dat Van Baalen - in plaats van een fascistoïde mol - een authentieke liberaal is die een strikte scheiding tussen zijn publieke en persoonlijke leven wenst aan te brengen. Die voor de camera stuntelde omdat hij een oude, hechte vriendenkring niet wilde blootstellen aan een publieke hysterie waarvan hij de herkomst noch de omvang kon bepalen. Het schaamrood stijgt mij naar de kaken als ik bedenk hoe ik vorige week badinerend, zij het verontschuldigend, schreef over de 'flikkerpakjes' van Pro Patria.”

Het valt nauwelijks voor te stellen dat Van Baalen voor de gemiddelde lezer van De Groene nu gerehabiliteerd is - wel is er volop ruimte om tot het besluit te komen dat de affaire-Van Baalen in De Groene niet heeft geleid tot de meest heldere en overtuigende artikelen. Om het eufemistisch te zeggen.

HN heeft een ouderwetse Paas-special over 'Het bondsgevoel' en kwam “op het spoor van diversiteit, veranderingsprocessen en barsten in het bastion. 'Dordrecht', de Drie Formulieren van Enigheid, de oude schrijvers en de vaderen der Nadere Reformatie mogen dan nog steeds officieel evenzovele ijkpunten zijn van het hervormd-gereformeerde levensgevoel, toch wordt er gerammeld aan de poorten door de secularisering, de evangelicale beweging en de verlokkingen van de moderne wereld. Haalt de bond zijn eeuwfeest in 2006?”

Verder in Elsevier een reportage over alles wat banken verzwijgen, en een beschouwing over apen die leren waarom vrouwen mannen met brede schouders willen hebben. In HP/De Tijd een reportage over 'Oh, oh, Den Haag' en een uitgebreid interview met columnist Jan Blokker. Vrij Nederland heeft een interview met Wolf Bierman en een reportage over de zwaarstbeveiligde gevangenis van Nederland. De Groene bezorgt verder een interview met Alex van Warmerdam en is op reportage gegaan in de trein.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden