De grillige sleur van winkeldochters

’Het leven is een feest’ door Golden Palace o.r.v. Ingrid Kuijpers; tournee t/m 6-3-2011; inl: 020-4123978 of www.goldenpalace.nl

De manier waarop ze, zonder ook maar één woord te wisselen, langs elkaar heen kruipen in een te krappe etalage. De kennelijk zoveelste keer dat de een, met een masker, de ander een ultrakorte schrikreactie ontlokt. De tuttige kledij. Alles straalt uit, dat deze twee vrouwen van onbestemde leeftijd inmiddels, samen met de spullen in hun feestwinkel, winkeldochters zijn geworden.

En wat moet je, als de winkeldeur op ’open’ wordt gezet en de geachte cliëntèle het als gewoonlijk laat afweten? Dan legt de uitnodigende pose het al gauw af tegen dwangmatig geredder en gepoets. En dagdromen over een feestelijker leven. De een verliest zich in een hemels belcanto, de ander waant zich de ster in een musicalballet.

Bij Golden Palace is de slapstick altijd heel oer. Geen gein om de gein, maar een fysieke vertaling van de wirwar aan ongenoegens en hunkeringen die het innerlijk van de mens beroeren. Hoe grilliger en absurder, hoe herkenbaarder, mits precies gedoseerd.

In Suzanne Bakker en Lisa Groothof heeft regisseuse Ingrid Kuijpers twee ideale vertolkers van het onvermogen iets van het leven te maken. Je schraapt als het ware de sleur van hun gezicht, terwijl de twee verkoopsters zichtbaar hun best doen elkaar niet met hun eigen teleurstelling lastig te vallen. Al zijn er kleine steekjes onder water, die afkeer van de dagelijkse routine verraden, zoals een pesterige hand op een net minutieus schoongewreven glasplaat.

’Het leven is een feest’ roept sterke associaties op met de producties uit de beginperiode van mimegroep Carrousel – waaruit later weer Carver is voortgekomen – vooral door de opvallende expressieve gelijkenis van Lisa Groothof met Leny Breederveld. Een licht naïeve frivoliteit, gepaard aan een sluimerend cynisme, die het meest triviale een pikante gloed verleent.

Naar zulk theater dat, in dit geval, zo mooi het alledaagse leed in een feestwinkellijstje stopt, kan ik bij wijze van spreken uren kijken. Best jammer eigenlijk, dat er een indringer nodig is om een wending teweeg te brengen. Hoe grappig Titus Boonstra ook de vertegenwoordiger in feestartikelen neerzet, met hem en diens water spuitende artikelen als ’il fiore spruzzo’ of ’de verkouden neus’, krijgt de wat vervreemdende sfeer opeens een voorspelbaarder en anekdotischer karakter. Maar misschien is dat een kwestie van smaak.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden