De grenspaal kan in een particuliere tuin staan, helemaal overwoekerd zijn of zelfs verdwenen.

Eef Berns is een wandelaar, en niet zo eentje die de gebaande paden beloopt. Jaren geleden hoorde hij van iemand die alle grenspalen tussen Nederland en België en Duitsland had opgezocht en gefotografeerd. Dat wilde Eef ook. Zo zou hij tenminste op plaatsen komen die niet al worden platgelopen door wandelclubs. Met negen vrienden verdeelde hij de grens; ieder zou een eigen stuk bezoeken. Zo gezegd, zo gedaan. De doelstelling was om elke grenspaal al wandelend te bezoeken, zo dicht te benaderen dat ie aangeraakt kon worden en een dia te maken. Die tekst staat op de website van Eef: grenspalen.nl. Er is ook een grenspalen.com en een grenspalen.org, want de wereld van de grenspaalwandelaar blijkt niet onaanzienlijk. Het is dan ook een overzichtelijke hobby: het aantal grenspalen is beperkt (zo'n 1300) en er zit een avontuurlijk element in. Je weet nooit wat er sinds het vorige bezoek met een grenspaal is gebeurd.

Hij kan ineens in een particuliere tuin staan, hij kan helemaal zijn overwoekerd of zelfs verdwenen. In maart mochten negen wandelaars na een gesprekje met de broederportier tot hun grote vreugde het terrein van het klooster van de Achelse Kluis op, om daar grenspaal 178 te fotograferen.

Eef en zijn vrienden hebben tussen 1992 en 1998 alle Belgisch-Nederlandse grenspalen bewandeld en gefotografeerd. 1995 was een topjaar met 148 vastgelegde palen. In 1996 hebben we een bijeenkomst gehouden bij de grens onder Breda, verhaalt grenspalen. nl. Uiteraard in een café waar de grens dwars doorheen loopt. Op 28 februari 1998 hebben we het project gezamenlijk afgesloten door de laatste twee palen (onder Bergen op Zoom) op te zoeken en daarna te gaan borrelen. Nu zijn de wandelaars bezig met de Duitse grenspalen. Op de website zien we al tientallen foto's, keurig op nummer gerangschikt, van betonnen palen in bossen en akkers. De meeste palen staan gelukkig vermeld in de topografische atlas, anders lijkt het ondoenlijk om ze te vinden. De grenspaalwandelaars moeten regelmatig aanbellen bij boeren om het land op te mogen.

Soms zijn we bewust in de herfst en winter op stap gegaan om zo gemakkelijk over akkers te kunnen heenstappen, aldus de website.

De ervaren grenspaalwandelaar heeft zijn eigen instrumentarium. Allereerst een snoeischaar om overwoekerde palen zichtbaar te maken. Het nummer van de paal moet natuurlijk wel op de foto. Ook handig: een geel krijtje. Sommige grenspalen hebben ingebeitelde nummers die helemaal verweerd zijn. Het nummer even overtrekken maakt de paal weer fotogeniek. En dan een goed fototoestel met statief natuurlijk. Een grenspaal fotografeer je niet als een achteloze passant. Het móet technisch goed gaan, want wie weet hoe lang het nog duurt eer je er weer komt. In Nederland is geen enkele grens ver weg, maar voor grenspalen is dat een heel ander verhaal.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden