De Grauwe Koets

Ja, nu wil ik het weten ook: de Gouden Koets! De Groene Draeck, Huis ten Bosch, ze hebben het ons toevertrouwd, het is bij mij ingedaald, ik heb het verwerkt en ik ben het weer vergeten. Maar zolang Rutte het ons niet wil vertellen weet ik zeker dat het wel weer veel te duur zal zijn allemaal, want het moet natuurlijk weer het baste van het baste zijn voor onze royals. In Zweden, toch ook een monarchie, zijn ze wat dat betreft een stuk verder. Offentlighetsprincipen heet het daar, alles wat overheden en ambtenaren doen is er openbaar en je kunt als Zweed gewoon vragen hoe het zit en wat het kost en dan krijg je antwoord. Maar wij zijn zover nog niet, bij ons zitten nog allerlei deurtjes dichtgetimmerd met bordjes 'geheim' of 'verboden toegang', terwijl we ons toch een hartstikke open en democratisch land vinden.

Enfin, onze Gouden Koets moet zo nu en dan worden bijgepunt en -geschilderd, dat spreekt, het is nooit goed voor een voertuig om maar één keer per jaar te worden gebruikt, dat weet iedere autobezitter, bovendien heeft een onverlaat er ooit een waxinelichtje tegenaan gesmeten en staan er achteraf betreurenswaardige tafereeltjes betreffende de slavernij op. Tijd dus voor een opknapbeurt. Het is trouwens goed voor het volk om te weten dat ook in koninklijke handen de dingen vermolmen, dat geeft vertrouwen in een menselijke monarchie. Ik ben een keer in Paleis Noordeinde geweest, waar ik op belet moest wachten in de zogeheten Prins Hendrikzaal, in een muffere ruimte ben ik nooit geweest, heel historisch en heilzaam voor iedere republikein!

Inzake koetsen raadpleeg ik bij voorkeur het enige naslagwerk over vorsten dat ik vertrouw, 'Sprookjes van Grimm', de canonieke editie uit 1940 met plaatjes van Anton Pieck. Een boek waarin geen presidenten en andere nieuwlichters voorkomen. De koets is daar een favoriet vehikel voor iedereen die iets betekent, in 'De kikkerkoning' bijvoorbeeld zit de prinses in een koets getrokken door acht witte paarden met witte struisveren op hun hoofd. Ook Assepoester arriveert op het bal met een voor de gelegenheid tot koets gepromoveerde pompoen, anders had de prins haar niet zien staan. Verder wijs ik op het wat onbekendere sprookje 'De drie veren', waarin de dikke pad aan een zekere Domkop een van haar jonkies geeft om in een gele koets te zetten ten einde de koning de mooiste vrouw ter wereld te bezorgen: 'maar nauwelijks zat ze daarin, of ze veranderde in een beeldschoon meisje'. Dát is het, een koets 'doet wat voor je', het 'haalt je op'. Goed dus dat vorsten, met al hun tegenwoordige rijbewijzen en vliegbrevetten, er eentje voor ons bewaard hebben om de vroegere glorie te benadrukken. Verder heb ik een tip voor Rutte: laat het volk raden naar de prijs van zo'n opknapbeurt, bijvoorbeeld als we toch naar de stembus moeten voor het associatieverdrag met de koning van Oekraïne. Wie het dichtstbij zit krijgt een ritje. Ik gok op vier ton. Maar zolang de eerste onder zijns gelijken de kaken op elkaar houdt, zal het niet rustig zijn in het Koninkrijk der Nederlanden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden