De goudvink, wie zit daar achter?

Frans Duermeijer uit Arnhem
"Als mensen naar het bos gaan doen de meesten dat op zondag, in de middag, zo tussen twee en vijf. In de ochtend hebben we veel mountainbikers, maar doordeweeks zie je niemand.

"Ja, de zondag. Dan sta je op en ontbijt je. Dat is bij mij om een uur of acht. Ik ben niet zo'n uitslaper. En dan ga ik studeren. We hebben heel veel terreinen met een zekere historie en daar moet je toch wat van afweten.

"Ik maak gebruik van zestigplus-regeling en werk nog maar drie dagen. In het weekend wel te verstaan, want dat zijn de drukste dagen voor Geldersch Landschap. Doordeweeks ga ik met mijn vrouw op stap. Meestal heb ik op zondag om een uur of twee een wandeling. Dat zijn vaak themawandelingen, bijvoorbeeld speciaal voor grootouders en kleinkinderen. Dan letten we op dierensporen, we gaan gebieden in waar je normaal niet mag komen. En in deze maanden hoop je veel wild te zien. Ik zorg er altijd voor dat ik een kwartier voor aanvang op de verzamelplek, vaak een parkeerterrein, ben. De route bepaal ik op de dag zelf. Ik houd ook rekening met het weer. De windrichting is dan een bepalende factor.

"Gemiddeld zijn er zo'n dertig belangstellenden. We wandelen zo'n twee à drie uur. Mensen hebben niet altijd veel kennis, maar zijn wel leergierig. Over mijn sterke punten kan ik niets zeggen, maar ik hoor wel vaak van mensen dat ik een luide stem heb. Een wandeling is voor mij geslaagd als ik een aantal donateurs voor het Geldersch Landschap heb geworven. Dat geeft toch een bepaalde kick.

"Aan de zondagen uit mijn jeugd bewaar ik niet zulke goede herinneringen. Ik ben Nederlands Hervormd opgevoed. We gingen naar de kerk natuurlijk. De dienst duurde bij ons in Heelsum zo'n anderhalf uur. Daarna at je thuis een boterham en ging je naar de zondagsschool. En dan 's avonds weer naar de kerk. Op een dag lag er sneeuw. Dat vindt ieder kind geweldig. Ik dacht: 'ze kunnen me wat'. Ik ben stiekem het huis uitgegaan en in de sneeuw gaan spelen. Een paar mensen van de kerk zijn me toen gaan zoeken en hebben me meegenomen naar de zondagsschool. Toen werd er gebeden: 'Het verloren schaap is teruggebracht'. Dat schaap was ik. En ik had alleen maar in de sneeuw gespeeld. Dan krijg je een hekel aan de kerk en neem je er afstand van.

"Ik kom er alleen nog maar voor een trouwerij of een begrafenis. Klokgelui vind ik trouwens prachtig. Dat heb ik ook op cd staan. Ik zie in de natuur wel de hand van een grotere macht. Als je ouder wordt, ga je daar wat meer over nadenken. Neem nou de goudvink: die prachtige oranje-roze kleuren. Wie zit daar achter? Of waarom eet een havik een duif op? Wie heeft dat bedacht? Ik heb soms toch het gevoel dat er Iemand in mijn omgeving is.

"Er zijn gebieden, zoals bij het Wekeromse Zand en in de Bommelerwaard, daar heeft men niet graag dat wij er op zondag rondlopen. Ik ontvang entreegeld en dat heeft men liever niet. Die gebieden mijden wij daarom op zondag. Anders komen er vervelende stukjes in de krant.

"Na afloop rij ik netjes naar huis. Ik woon gewoon in een buitenwijk van Arnhem, niet in een bos of zo. We drinken een borrel en ik maak de kas op. Mijn vrouw maakt op zondag altijd een lekkere, goed gevulde groentesoep. Past ook wel een beetje bij een boswachter.

"Ik heb carrière gemaakt in het winkelbedrijf, als filiaalhouder van een boekwinkelketen. Maar de natuur heeft mij altijd getrokken. Ik kreeg een baan als campingbeheerder in Park de Hoge Veluwe en ben uiteindelijk boswachter geworden. Het liefst ben ik op de Veluwe. Daar ben ik opgegroeid en liep ik als klein jongetje al met mijn hond achter de herten en wilde zwijnen aan.

"Mijn ouders hadden niets met de natuur. Als mijn vader een plantje zag, was het voor hem altijd onkruid, maar ik ben er verslaafd aan. Ik ben bijvoorbeeld gek op paddestoelen en ben nu net met de studie van het mos begonnen. Met de natuur ben je nooit klaar.

"Als ik straks gepensioneerd ben, zul je mij op zondag nooit in het bos zien. Te veel mensen, te weinig dieren. Die laten zich dan niet graag zien. Als je dan wel eens wild ziet, zijn ze opgejaagd door loslopende honden. Als je het zou kunnen vragen aan de dieren, denk ik dat ze zouden zeggen dat ze een hekel hebben aan de zondag."

Wie is Frans Duermeijer?

De zondag bepaalde het ritme van de week, de kerk het ritme van de zondag. Nu kerkbezoek niet meer zo vanzelfsprekend is, vullen we de zondag met onze eigen rituelen. Deze week de zondag van:

Frans Duermeijer (63) is educatief boswachter van de Stichting Geldersch Landschap. Hij is getrouwd met Annemarie Boks. Ze wonen samen met hun twee katten in Arnhem.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden