De golden boy van Suriname

Desi Bouterse noemt hem liefkozend de golden boy van Suriname: Anthony Nesty, de zwemmer die bij de Olympische Spelen van 1988 heel Suriname in beroering bracht door voor het eerst in de geschiedenis een gouden medaille voor zijn land binnen te halen. Het was een jongensdroom die in vervulling ging. Van de ene op de andere dag stond Suriname op de wereldkaart.

De Surinaamse programmamaakster Esther Prade greep het succesverhaal van Nesty aan voor de Ikon-serie 'Er was eens...', een reeks van drie korte documentaires in de vorm van een modern sprookje. In het project, waarin KRO en Ikon samenwerken, krijgen drie jonge documentairemakers de kans een programma-idee te realiseren.

,,Als kind vond ik Assepoester altijd het mooiste sprookje'', vertelt Prade. ,,De Assepoester in mijn film is Suriname, een meisje dat in haar oude kloffie een armoedig, geïsoleerd bestaan leidt. Ze is vooral goed om haar boze stiefmoeder, de oppermachtige, westerse kolonisators, te dienen, maar wint het uiteindelijk van de gemene stiefzusters, de andere westerse landen, die eigenlijk alles mee hadden. Is dat geen prachtig sprookje?''

Dat zou het inderdaad zijn, ware het niet dat de gelijkenis tussen Assepoester en Suriname niet helemaal opgaat. De onverwachte olympische overwinning van Nesty wás sprookjesachtig. Sterker nog, de overwinning van de golden boy was er een voor heel Suriname. In één klap had het land een levend en hoopvol voorbeeld. De natie stond op z'n kop: wapperende vlaggen, oorverdovend lawaai van autoclaxons, uitbundige feesten. Nesty werd binnengehaald als een held en er werden munten, een stadion en een vliegtuig naar hem genoemd. Gouden bergen werden hem beloofd. Hij zou een forse, maandelijkse toelage krijgen van zo'n tweeduizend gulden, een huis en een auto.

Maar na de roes bleek waarom Suriname (ondanks de goede bedoelingen van Prade om nou eens een positief beeld te laten zien) nooit een prinses zal worden. Dertien jaar na zijn overwinning moet het huis voor Nesty nog steeds gebouwd worden, het stuk grond dat hij van de regering cadeau kreeg, ligt braak. Van een maandelijkse toelage heeft hij nooit iets gezien en ook de andere beloftes werden niet nagekomen.

De succesvolle zwemmer woont in Florida, waar hij werkt als zwemcoach. Hij is, dertien jaar na dato, nog steeds verbitterd over de niet nagekomen beloftes van zijn voormalige landgenoten. ,,Hierom wou ik dat ik nooit goud had gewonnen. Ze zetten je voor schut.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden