De geur van koffie en sigaren

Tineke Beishuizen:
"Als ik op zondagochtend beneden kom, liggen de weekendkranten al op me te wachten. We maken in de keuken ieder ons eigen ontbijt klaar en gaan met een dienblad en de kranten aan tafel zitten. Hij begint dan meestal met de boekenbijlage uit de vrijdagkrant van de NRC, zodat ik me kan overgeven aan de katernen van de zaterdagkranten die ik speciaal bewaard heb.

Ik ben verslingerd aan het lezen van kranten. Ik vind het leuk om nieuwe dingen te lezen, om iets over de wereld om mij heen op te steken. Ik hou van het papier en van de geur van kranten. Van het geritsel. Het liefst heb ik dat zo'n krant nog vers is. Je voelt het als hij gelezen is. Dan komt er lucht tussen de pagina's.

Vaak zitten we op zondag tot een uur of twee samen aan de eettafel kranten te lezen. Ik zou best naar 'Buitenhof' willen kijken, maar we vergeten het vaak gewoon. Bovendien kun je geen kranten lezen als je tv-kijkt.

Verder maken we eigenlijk niet veel plannen voor de zondag. Ik doe wat aan de tuin. In de winter kan dat trouwens niet. Als er een bijzondere tentoonstelling is, gaan we er naar toe en er zijn ook weleens mensen die wat hebben, maar het liefst ben ik gewoon thuis. Ik ben een echte thuisblijver. Er is een gedachte die ik al mijn hele leven met me meedraag en die me kan vervullen met wanhoop als ik langer dan een paar uur van huis ben: was ik maar thuis. Dat denk ik heel vaak maar dat komt ook omdat ik eigenlijk erg verlegen ben en me bijna nergens op mijn gemak voel. Wat ik haat, maar elke dag en dus ook op zondag moet van mezelf, is lichaamsbeweging.

Ik verzin van alles om onder die dagelijkse wandeling uit te komen. Ik moet mezelf echt naar buiten sleuren. Dan denk ik aan die verdomde Hartstichting en dan ga ik toch maar. Een echte goede wandeling maak ik nooit. Al snel kijk ik op mijn horloge of ik alweer naar huis mag, wat eigenlijk erg jammer is, want het is hier prachtig. Aan het eind van onze straat ligt de IJssel. Daar ben je binnen vijf minuten en ik ben gek op die rivier. Dat is dus een goede reden om die tegenzin tegen lopen te overwinnen.

Ik ben freelancer en heel lang heb ik op zondag de eindjes van de week bij elkaar geknoopt. Je moet zorgen dat de mensen voor wie je werkt niet op maandag op jouw stukjes hoeven te wachten, en dat maakte van de zondag een gewone werkdag. Een paar jaar geleden ben ik daarmee gestopt en dat is nog steeds heerlijk. Ik ken sindsdien het echte weekendgevoel.

Mijn man kookt en die wil op zondag nog weleens uitpakken. Ik zit dan aan tafel de tijdschriften te lezen die ik voor de zondag bewaard heb en mijn man steekt af en toe over vanuit de keuken met een glas wijn of iets lekkers.

In mijn jeugd gingen we op zondag vaak fietsen of wandelen met ons gezin, en later op de middag spelletjes doen, maar voor de rest was het vooral een dag van lekker aanrommelen. Het was de enige dag dat mijn moeder een advocaatje nam en mijn vader een sigaar rookte. De geur van koffie en van een sigaar. Dat is voor mij nog steeds zondag.

Ik heb een tijdje liedjes geschreven. Eind jaren zeventig kreeg ik een compositie toegestuurd van Gerard Stellaard, toentertijd de huiscomponist van Rob de Nijs. Als ik naar muziek luister waar nog geen tekst bij zit, hoor ik al vrij snel een woord of een regel die dan het uitgangspunt wordt van een tekst. Dat was met deze melodie meteen 'zondag'. Het kon gewoon niets anders zijn. Het werd een van de bekendste liedjes van Rob:

We houden stevig de gordijnen dicht vandaag

Schemerlicht, jouw gezicht, zie ik vaag

Geen overwinning is er en geen nederlaag

Dicht bij mij, zeg je blij

Ik zie je graag

Zondag, zondag

Vandaag blijf ik de hele dag dicht bij je

Zondag, zondag

We hebben tijd om lekker lang te vrijen

Het stel in het liedje blijft lang in bed liggen. Ik wil als ik wakker word er meteen uit. Ook op zondag. Maar verder komt de tekst aardig overeen met mijn zondag. De gordijnen dicht. Vandaag doe ik waar ik zin in heb.

Wie is Tineke Beishuizen?
Tineke Beishuizen (73) is onder meer bekend als columniste van het weekblad Libelle en als schrijfster. Haar laatste roman 'Lot' verscheen vorig najaar. Tineke woont in Doesburg samen met haar man Jan. Ze heeft twee kinderen en één kleinkind.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden