De geschiedenis van Anne Frank 'in het echt' zien Nederland is een vol land. Dus zijn rijen, in de supermarkt, bij de post, de telefonische inlichtingen en de patattent gewoon. De ergernis is soms groot, maar toch gebeurt er van alles. Een korte seri...

Het is maar een klein rijtje voor het Anne Frankhuis op de Amsterdamse Prinsengracht deze zondagmiddag. Meestal en zeker in de weekeinden, begint de file op de Raadhuisstraat, nu staan er hooguit twintig mensen op de stoep tussen de hekken en de grachtenhuizen.

ANITA LOWENHARDT

Het Anne Frankhuis moest als toeristische attractie gisteren dan ook concurreren met open winkels in de hele stad en vooral met de finale van de driedaagse Battle of Amsterdam, een curieuze zeilwedstrijd, schuin aan de overkant in het 150 meter lange stukje Keizersgracht tussen Raadhuisstraat, Reestraat en Hartenstraat.

Onder een kunstmatige, stevige bries uit acht enorme windturbines meet zich hier het neusje van de zalm van de internationale zeilwereld, onder wie nogal wat Olympische medaillewinnaars, in speciaal voor dit evenement ontworpen, kleine zeilschepen.

De toeschouwers zijn voornamelijk Nederlanders. Blijkbaar hebben de VVV en de hotels verzuimd de toeristen op de zeilwedstrijd te wijzen want de meeste buitenlanders die voor het Anne Frankhuis staan is het, ondanks de kleurrijke spandoeken van de organisator (een sportkledingfirma), niet opgevallen dat er aan de overkant iets te beleven viel.

Daarbij is het bezoeken van 'het Achterhuis' een must tijdens een vakantie in Amsterdam, zegt de mannelijke helft van een jong Oostenrijks echtpaar. “Wij hebben twee redenen voor dit bezoek. Ten eerste willen we wel eens een Amsterdams grachtenhuis van binnen bekijken. Bovendien weten we wat hier tijdens de Tweede Wereldoorlog gebeurd is en willen we die geschiedenis een keer 'in het echt' zien.”

De man was een jaar of zeventien toen hij het Dagboek van Anne Frank las en dat maakte toen diepe indruk op hem, vertelt hij. Zijn vrouw heeft het niet gelezen, maar is van plan dat na dit bezoek te doen. “Eigenlijk weet ik niet of ik wel echt naar binnen wil”, zegt de man opeens, “want deze materie grijpt wel diep in.”

Al pratende zijn ze de ingang genaderd en het tweetal besluit toch naar binnen te gaan, nadat ze eerst nog geroepen hebben hoe fantastisch Amsterdam ze bevalt. En alle verhalen dan over drugs en criminaltiteit? “Is dat hier dan zo erg?”, vraagt de Oostenrijkse retorisch. “Uit wat wij hier tot nog toe gezien hebben is het toch zeker niet erger dan in andere grote steden.”

Vier meisjes van een jaar of achttien, drie uit Australië en één uit Engeland, beamen dat. Ook zij vinden Amsterdam 'great' en ze voelen zich hier 'zeer veilig', vertellen ze. Ook 's avonds, op weg naar de disco. Fijn aan Amsterdam vinden ze ook dat alles wat ze willen zien en ondernemen zo lekker dicht bij elkaar ligt, allemaal op loopafstand, en dat alle musea en andere attracties zo goed zijn aangegeven. Een bezoek aan het Anne Frankhuis is ook voor hen een absolute must, al was het maar omdat dát staat in elke VVV-folder of andere geschreven informatie over Amsterdam. “Mijn moeder zei dat ik hier naar toe moest”, zegt een van de Australische meisjes. “Zij was hier een paar jaar geleden en vond het zeer indrukwekkend.”

Anne's dagboek hebben ze alle vier gelezen. In Engeland wordt het op school gelezen, vertelt het Britse meisje. Haar Australische vriendinnen deden het op eigen initatief. “Iedereen heeft het toch gelezen”, veronderstelt een van hen. En de film The Diary of Anne Frank hebben ze ook allemaal gezien.

Van wat hen binnen te wachten staat, hebben ze niet zo'n idee. “Het kamertje van Anne Frank en de kamers van de rest van de familie”, denken ze. Dat er ook een tentoonstellingsruimte is, weten ze niet.

De rij is intussen niet erg gegroeid. Nog steeds staan ongeveer twintig mensen voor de deur te wachten. Onder hen een Duitse familie: vader, moeder en twee jonge kinderen. Zij beschouwen een bezoek aan het Anne Frankhuis als hun 'plicht', zegt de vader afgemeten. Zin om dat uit te leggen heeft hij niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden