De generaal ging beneveld te biecht

Wat voorafging: Corinthia piekert over het geheime leven van Charles, haar verdwenen man: was hij werkelijk de minnaar van Gaston, de tuinman, zoals die suggereerde? En is Charles nu wel of niet vermoord? Ze heeft nóg iets aan haar hoofd: de komst van de Chileense familie, die op het kasteel gaat wonen.

Fleur Bourgonje

De Chileense familie is zich van geen kwaad bewust. Althans, niet van het kwaad dat in een van de wijnkelders van Château Belvédère verborgen ligt. Van ander kwaad weten ze veel, zo veel dat de patriarch van de Bellagostas-clan een jaar geleden zijn meest nabije familieleden het bevel gaf samen met hem hun wijngaarden in de heuvels van Pirque, even ten zuiden van Santiago de Chile, te laten voor wat ze waren en op de vlucht te slaan.

Het hele leven van de tachtigjarige Arturo Bellagostas heeft in het teken gestaan van wijn. Cocha y Toro. Half Pirque was van hem. Van elke heuvel kende hij de vruchtbaarheidsgraad, van ieder waterstroompje de loop, van alle dalen de diepte. Zelfs de zon had hij weten te vangen en de grillige regenval had hij, aanvankelijk met zelfgegraven sloten, later met de modernste technieken naar zijn hand gezet. Van de druivensoort die in Frankrijk door een luizenplaag was uitgestorven, had hij loten gered en in Pirque nieuw leven ingeblazen.

De Tarapacá en Errázuriz konden in kwaliteit niet tegen zijn Concha y Toro op; het werd de lievelingswijn van prelaten en presidenten. Niet alleen van presidenten die van het goede leven hielden, ook van degene die in 1973 met behulp van tanks, bommenwerpers en ander uitroeiingsmaterieel aan de macht was gekomen. Het leek zelfs wel of deze generaal méér dan zijn burgervoorgangers hunkerde naar bewustzijnsvernauwing, of hij bij wijze van spreken een moord deed voor beneveling.

Arturo Bellagosta was met generaal Augusto Pinochet bevriend geraakt, voor zover je met een generaal bevriend kunt raken. Ze woonden niet ver van elkaar in de Valle Central. Met een zekere regelmaat was de machtigste man van het land wijn komen proeven op het terras van het gerestaureerde landhuis. En met een zekere regelmaat was de machtigste man van het land proevend dronken geworden, zijn ogen werden dan wazig, het was of zijn baard ter plekke doorkwam, zijn daadkrachtige handen begonnen te beven en zijn tong kwam even los te zitten als die van de eerste de beste roto uit een krottenbuurt die te veel cbicha dronk om een paar uur het gevoel te hebben zijn lot te slim af te zijn. Dronken wordend had de generaal hem tot zijn vertrouweling gemaakt.

De Chileense familie is zich, wat kasteel Belvédère betreft, van geen kwaad bewust. Niet alleen de patriarch, maar ook zijn kinderen en kleinkinderen willen niets liever dan op een landgoed wonen dat de herinnering aan hun Valle Central in Chili levend houdt, en dat dééd het kasteel op de foto die door een Franse makelaar naar hun voorlopige vluchtadres in Madrid was gestuurd. Bovendien had de oude Bellagostas een kleinzoon op verkenning uitgestuurd, en die was teruggekomen met verhalen over glooiende wijngaarden, een kasteel als een vesting, mooie maar eenzaam uitziende vrouwen van verschillende leeftijden, een tuinman die de belachelijk geometrische tuinen op orde hield.

Bellagostas vreest dat de generaal zal worden verhoord. Dat hij dan zal praten. Dat hij namen zal noemen. Niet van zijn kolonels en officieren, die zal hij sparen uit hoofde van zijn roeping en beroep. Maar de namen van zijn vertrouwelingen, derde- en vierderangs medeplichtigen, wijnboeren die hem op de been hielden en zijn opspelende geweten benevelden. Had de generaal maar aan de Tarapaca of Errázuriz de voorkeur gegeven, had hij maar pisco gedronken om zijn paranoia te verslaan. Maar nee, het onheil had hem laten kiezen voor het beste. Concha y Toro uit de heuvels van Pirque, Valle Central.

De Chileense familie pakt de koffers om naar het veilige eindpunt van haar vlucht te vertrekken en aan een verledenloos leven te beginnen. Ver weg van de kranten. Ver weg van de aftakelende generaal die, als hem de duimschroeven worden aangedraaid, als hij, zoals hij dat tegenover de pers noemde, geestelijk gemarteld wordt, misschien de naam Bellagostas zal laten vallen. Bellagostas, zijn vertrouweling, zijn drinkebroer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden