De Gathering aanstekelijk en inventief

AMSTERDAM - Aanstekelijk en metal-muziek lijken twee begrippen die elkaar wederzijds uitsluiten. En toch: zelden zo'n aanstekelijk concert meegemaakt als het optreden van de Gathering afgelopen dinsdag in Paradiso.

SASKIA BOSCH

Een archetypische metalband is de formatie uit Oss dan ook niet. Met een mix van metal, gothische rock en psychedelische klanken heeft de Gathering een veel gevarieerder geluid dan de gemiddelde metal-groep. Toch was het de komst van zangeres Anneke van Giersbergen in 1994 die de groep pas echt opstootte in de vaart der volkeren. De ongebruikelijke combinatie van haar ijle, wat esoterisch aandoende vocalen en de donkere, sfeervolle metal-klanken bracht een stroom van publiciteit op gang. De Gathering werd voor alle belangrijke popfestivals uitgenodigd (Noorderslag, Pinkpop, Dynamo Open Air, Lowlands) en wist een brug te slaan tussen hardrock-fans en het poppubliek.

Ook in Paradiso werd duidelijk dat het zestal zich een brede aanhang heeft weten te verwerven. Nadat de bandleden zich op het podium in het halfduister hadden genesteld, als vleermuizen in hun favoriete grot, werden de eerste rijen bevolkt door de headbangende die-hards, terwijl daarachter een gemiddeld poppubliek een plaats had gevonden.

Dit gevarieerde publiek bleek de Gathering in Amsterdam te danken aan het vermogen om toegankelijkheid te koppelen aan originaliteit. Een belangrijk aandeel daarin hadden uiteraard de vocalen van Van Giersbergen. Het contrast tussen haar galmende en ruimtelijke zangstem en de heftige rocksongs was als een ontmoeting tussen hemel en aarde.

Minstens even belangrijk als deze wisselwerking was de veelzijdigheid die de bandleden in het songmateriaal wisten aan te brengen. Traag vloeiende nummers werden afgewisseld met meeslepende rock-uitbarstingen. Bovendien bleek de Gathering in beide genres geen hardrock-band te zijn die kort door de bocht gaat. De songs van de Ossenaren kenden vele kronkelige zijpaden, die ervoor zorgden dat de spanning steeds gehandhaafd bleef. Roffelende percussie en melodieuze toetsen-klanken gaven de Gathering-sound een levendige touch.

De hoofdrol werd echter opgeëist door de uitstekende gitaristen René Rutten en Jelmer Wiersma. Vooral in de songs van de dit jaar verschenen cd 'Nighttime birds' lieten zij prachtige staaltjes gitaarspel horen. Zo huppelden in 'Confusion' de gitaren eerst liefelijk over het sprookjesachtige intro, veranderden ze vervolgens in brullende motoren, om tegen het slot onbekommerd rond te dansen als vlinders boven een bloemenveld. Het was het hoogtepunt in het optreden van een band die het synoniem is geworden aan inventieve metal.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden