De game 'Minecraft' heeft ook de tablet van de kleuter in huis bereikt. Is dat erg?

SOMAJEH GHAEMINIA

Verslingerd is de vijfjarige aan het populaire, virtuele spel 'Minecraft'. Bij vriendjes heeft hij mee mogen kijken hoe ze op hun tablet de prachtigste creaties bouwen en zelf hun eigen, grenzeloze wereld creëren. Hoewel zijn vader twijfelde, gaf hij toch toe aan het spel dat hijzelf ook best indrukwekkend vindt: hij zette de poort naar de virtuele wereld van 'Minecraft' ook op de kindertablet. Andere vriendjes mogen immers ook, en hun ouders praten er enthousiast over.

Dus bouwt zijn zoontje in 'Minecraft' met plezier achtbanen, hotels en zwembaden. Zittend naast zijn vriendje overleggen ze over de soort stenen en de dieren die ze in en om hun gebouwen laten lopen. Af en toe komen ze er een vriendelijk ogende 'zombie' tegen, die ze met pijl en boog afschieten en waar ze hartelijk om lachen. In deze digitale variant op cowboytje spelen ziet de vader niets schadelijks. Maar nu hij heeft ontdekt dat de game een leeftijdsadvies van zeven jaar draagt, knaagt er toch iets. Wat zegt zo'n leeftijdsindicatie? In hoeverre is het onverantwoord zijn vijfjarige het bejubelde spel te laten ontdekken?

'Minecraft' sluit heel goed aan bij de manier waarop kinderen graag spelen: ze kunnen zelf hun eigen wereld creëren, er zijn nauwelijks regels, hun fantasie en creativiteit krijgen volop de ruimte. De elementen zijn zo vormgegeven dat het duidelijk is dat kinderen in een nepwereld spelen. Niet voor niets is het razend populair, aldus Peter Nikken van het Nederlands Jeugdinstituut en bijzonder hoogleraar mediaopvoeding. Ook Remco Pijpers van 'Mijn Kind Online' is enthousiast over het spel. "In 'Minecraft' zijn de kinderen in charge. Ze kunnen alle kanten op, zonder dat er om iedere hoek een marketeer hen dwingt spullen te kopen, zoals in veel andere spellen. Minecraft heeft daarbij een open einde en dat is interessant."

Toch heeft PEGI - de Kijkwijzer voor games - niet voor niets het spel in de categorie zeven jaar en ouder geplaatst, benadrukt Pijpers. "Er zijn ook aparte servers ingesteld (aparte werelden waar meerdere spelers actief zijn -red.) waar de kinderen al spelend in terecht kunnen komen. Daar kan het donker zijn, je kunt er enge monsters tegenkomen die de kleintjes angst aanjagen, er zijn geluiden waar ze van kunnen schrikken. De multiplayer-functie laat de speler online met anderen in contact komen, en je weet niet wat zij van plan zijn. Als ouder kun je een vijfjarige daar niet zomaar aan zijn lot overlaten. Die opties moeten voor hem zijn uitgezet."

"Maar de dieren in deze wereld zijn nep", roept de vijfjarige regelmatig. Dat iets nep is en niet echt - weten we uit onderzoek naar hoe kinderen tv- en filmbeelden verwerken - kunnen jonge kinderen wel benoemen, vult Nikken aan, maar dat onderscheid kunnen ze in hun beleving nog niet maken. "Net zoals kinderen onder de zes jaar niet kunnen geloven dat Sinterklaas niet bestaat."

Ouders (ook die van oudere kinderen) doen er daarom goed aan om mee te kijken hoe het kind het spel speelt, adviseert Nikken, die lid is van de wetenschapscommissie van NICAM, de uitgever van onder meer de PEGI-logo's voor games. "Ligt zijn focus op het bouwen, net zoals dat met lego gebeurt, dan is er niet zoveel aan de hand. Maar vinden ze het geweld interessant - hoe onschuldig het ook is - dan is er kans dat ze op langere termijn sluipenderwijs afstompen voor allerlei vormen van agressie. Probeer dan vooral hun aandacht naar andere elementen uit te laten gaan, zoals naar het bouwen van mooie dingen. Of ga over op een ander spel, tot ze het besef hebben van wat er daadwerkelijk gebeurt in fantasiewerelden als Minecraft."

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden