De fietsen staan overal, maar de stalling is leeg

VERKEER | Fietsers parkeren hun fiets waar ze willen. Hoe zorgt een gemeente ervoor dat stallingen en rekken worden gebruikt?

ISABEL BANEKE en REDACTIE BINNENLAND

Elke foutgeparkeerde fiets van de stoep en in de stalling? Dat is een illusie, zegt verkeersdeskundige Rico Andriesse van Goudappel Coffeng. Maar vandaag komt het onderzoeksbureau met een boek met ideeën om de lege fietsenrekken vol te krijgen.

"De snelle bezoeker overtuig je niet zo snel", zegt hij. "Het voordeel van de tweewieler is immers dat de standaard overal kan worden uitgeklapt. De fietser draait het sleuteltje om, gaat even een winkel in, en rijdt na de boodschap verder."

Het gaat om de langparkeerder, die zijn of haar rijwiel voor een uur, dag, of zelfs langer op slot zet. "Die moet verleid worden een stalling binnen te gaan. En nu beleidsmakers hun aandacht van de auto naar de fiets hebben verlegd, zijn er allerlei foefjes ontdekt, die we nu gebundeld hebben in 'Fiets mee van A naar P'."

Fietsers blijken niet altijd te kiezen voor de parkeergarage die op papier het meest logisch is. Zo verwachtten deskundigen een paar jaar geleden dat luxe stallingen dé oplossing zouden zijn voor het parkeerprobleem rond treinstations. "Handige rekken, waar je zo in rijdt, pal bij het spoor", zegt Andriesse. "Kansloos. Onder meer uit een proef in Arnhem blijkt dat zo'n stalling niet rendabel is. De meeste mensen hebben geen geld over voor zo'n parkeerplek, al is hij nog zo goed."

Wat werkt wel? "Het beste is een stalling op straatniveau." Dat kan lang niet altijd; vanwege het ruimtegebrek in de meeste binnensteden worden er meestal kelders of fietsflats gebouwd. "Die moeten herkenbaar en goed bereikbaar zijn. Denk aan bebording, pijlen op de weg en informatieschermen met het aantal beschikbare plaatsen. "

Ook de helling is cruciaal: die mag maximaal 22 procent zijn voor fietsers te voet. Rijden tweewielers de stalling in, dan geldt voor elke meter tien centimeter hoogteverschil. "Het allerbelangrijkste is de locatie. Die moet vlakbij de bestemming zijn", zegt de onderzoeker. "De mens is lui, en bovendien een gewoontedier. Daarom moet de extra moeite om een fiets in een rek te zetten minimaal zijn en niet al te duur. Iedere verbetering helpt een beetje."

undefined

Fietscoaches en flitsende stallingen

In studentensteden verplaatst 40 procent van de inwoners zich per fiets. Om ruimte te maken op het plein voor de universiteitsbibliotheek, heeft de gemeente Groningen fietscoaches ingeschakeld. Mannen in gele hesjes vermanen studenten die hun fiets fout neerzetten en geven aan waar er wel plek is. "Coaches geven mensen met goede wil een duwtje in de rug", zegt Rico Andriesse van Goudappel Coffeng.

Gemeenten kunnen elementen toevoegen aan de openbare ruimte, maar ook weghalen, om het fietsgedrag te sturen. Dit gebeurt bijvoorbeeld in Amsterdam. Fietsers gebruiken het liefst hekken of paaltjes om hun tweewieler aan vast te zetten, zeker degenen die langer blijven. Geen paaltje? Geen langparkeerders. "Vervang lantaarnpalen door hangende verlichting, of maak verkeersborden anders vast", zegt Andriesse.

"Utrecht is hét schoolvoorbeeld als het om fietsparkeren gaat", stelt Andriesse. Zo heeft de stad een parkeerroute op drukke wegen aangelegd, waar fietsers op bordjes kunnen zien in welke stallingen plek is. Software houdt rekening met plaatsen die onbruikbaar zijn doordat er een e-bike of bijvoorbeeld een bakfiets staat.

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden